خدایا! خونم کمترین چیزی است که به پیشگاهت هدیه می‌کنم

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از سمنان، شهید «رحیم صباغیان» فرزند رمضانعلی یکم تیرماه ۱۳۴۲ در شهرستان سمنان دیده به جهان گشود. دانشجوی دوره کاردانی در رشته تربیت‌معلم و آموزگار بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. ششم اردیبهشت ۱۳۶۵ در جزیره مجنون عراق به شهادت رسید. پیکر وی مدت‏‌ها در منطقه برجا ماند و سال ۱۳۷۶ پس از تفحص، در گلزار شهدای امامزاده یحیی (ع) زادگاهش به خاک سپرده شد.

فراز‌هایی از وصیت‌نامه شهید «رحیم صباغیان»:

امت مسلمان، دانشجو، استادان گران‌قدر، دوستان و آشنایان عزیزم سلام!

سلام به عزت نفستان. سلام به مجاهدت‌هایتان. سلام به اطاعت و عبادت‌تان. سلام به رزم‌تان در جبهه‌های مختلف حق علیه باطل.

هرگاه به کوچکی خودم می‌اندیشم، خجالت می‌کشم و غرق در این می‌شوم که چه بنویسم؛ همه ملتمان الهی شده‌اند. این جای بسی شکر است.

قبل از این که حقیر چیزی بگویم، باید از استادانی که هیچ محدودیّت سنی و طبقاتی برایشان نیست از جوان چهارده ساله تا پیرمرد هفتاد ساله که در آن سجایای اخلاقی به عینیّت رسیده، درس بگیریم و این مستلزم فرصتی طولانی است.

معبودا! خجالت می‌کشم که عمری از من گذشته و هیچ کاری در راهت انجام ندادم، از طرفی، تو چه نعمت‌هایی که برایم ارزانی نداشتی و چه الطافی که به من روا نداشتی.

خدای من! قدرت رویارویی با دشمن و قتال در راهت را به من عنایت فرما و کمکم کن تا آخرین لحظه عمرم جز خشنودی تو به هیچ‌چیز دیگر نیندیشم.

آفریدگار من! گناهانم را ببخش و خونم را پذیرا باش که این کمترین چیزی است که می‌توانم به پیشگاهت هدیه کنم.

امت مسلمان! اندکی به عزّت و عظمت خود که تحت تعالیم عالیه اسلام و رهبری‌های حضرت امام به دست آورده‌اید، اندیشیده و شکرگزار این نعمت الهی باشید.

استادان و دانشجویان عزیز! در طلب علم، بیش از پیش بکوشید که استقلال جامعه اسلامی در گرو سعی و تلاش شما می‌باشد.

دوستان و آشنایان عزیز! تقاضا دارم خطا‌هایی که از من حقیر سر زد ببخشایید و اگر حقّی را از من طلب دارید، جهت مطالبه آن به پدرم مراجعه نمایید.

خواهران و برادران عزیزم! در هر امری رضای خدا را در نظر داشته باشید و پیرامون کلیه جوانب آن بیندیشید.

پدر و مادر عزیزم! در زندگی خدمت قابل توجهی برایتان انجام نداده‌ام، بلکه باری بر دوشتان بوده‌ام و جز مزاحمت کاری نداشته‌ام. امیدوارم خطاهایم را ببخشید و عفوم کنید. این را بدانید در تمام عمرم به وجود شما افتخار می‌کردم و این مطلب را در خیلی از موارد نیز عنوان کردم. خداوند به شما و همه خانواده‌های شهدا صبر و اجر عنایت فرماید. کسانی که به من علاقه داشتند، جهت ابراز محبت برایم طلب مغفرت نموده و برایم یک روز نماز بخوانند و روزه بگیرند.

انتهای پیام/