آمار سیاه زنکُشی، کابوس تازه جامعه صهیونیستی
گروه بینالملل دفاعپرس: گزارش رسمی منتشرشده از سوی یکی از نهادهای ناظر اجتماعی در رژیم صهیونیستی، بار دیگر پرده از بحرانی عمیق و ساختاری در جامعه «اسرائیل» برداشته است؛ بحرانی که اینبار نه در میدان نبرد، بلکه در قلب خانهها و روابط خانوادگی رخ میدهد و عبارت است از افزایش زنکُشی و خشونت مرگبار علیه زنان.

بر اساس اطلاعاتی که در این گزارش منتشر شده، موارد قتل زنان اسرائیلی آن هم توسط بستگان درجه یک آنها در سالهای اخیر روندی کاملا معنادار و افزایشی داشته و بخش عمدهای از این جنایتها توسط افراد نزدیک به این قربانیان، از جمله همسران یا شرکای عاطفی انجام شده است.
از طرف دیگر، نهاد منتشرکننده این گزارش تکاندهنده موکدا تأکید کرده که اغلب این قتلها دارای سابقه طولانی خشونت خانگی، تهدید و شکایتهای ثبتشده بودهاند؛ هشدارهایی که یا نادیده گرفته شده یا با واکنشهای حداقلی مواجه شدهاند. نتیجه هم این شد که این ماجراها در نهایت با قتل و مرگ این دسته از زنان به پایان برسد.
البته در یکی از بخشهای تحلیلی گزارش منتشر شده توسط یکی از نهادهای ناظر اجتماعی در رژیم صهیونیستی به ناکارآمدی پلیس «اسرائیل» و ضعف مشهود و قابل توجه نهادهای حمایتی این رژیم اشاره شده است. ضمن اینکه این میزان از ضعف و ناکارآمدی آن هم با توجه به برخورداری پلیس و دستگاههای امنیتی «اسرائیل» از ابزارهای پیشرفته نظارتی جای سوال و تعجب فراوان دارد.
در حقیقت باید گفت که عملکرد ضعیف و ناامیدکننده پلیس و نهادهای حمایتی «اسرائیل» در حوزه خشونت خانگی علیه زنان اسرائیلی کمسابقه نبوده و اگر نگاهی به آمار و اطلاعات جمع اوری شده در طول سالیان اخیر بیاندازیم درمییابیم که پلیس این رژیم و به ویژه نهادهای حمایتی آن نه تنها عملکرد ضعیف و ناامیدکنندهای در این زمینه داشتند، بلکه انفعال آنها در برخورد و رسیدیگی به پروندههای خشونت خانگی علیه زنان موجب ناامیدی و نارضایتی زنان جامعه «اسرائیل» شده است.
عملکرد ضعیف و ناامیدکننده پلیس و نهادهای حمایتی «اسرائیل» در شرایطی نارضایتی مردم این ریم به خصوص زنان را موجب شده که تمرکز ساختار ریم صهیونیستی بر مسائل و مشکلات خارجی، موجب به حاشیه رفتن امنیت اجتماعی به خصوص امنیت زنان اسرائیلی شده است. گزارشی هم که توسط یکی از نهادهای ناظر اجتماعی در رژیم صهیونیستی منتشر شده تائید میکند که بسیاری از زنان قربانی پیش از کشتهشدن، بارها درخواست کمک کردهاند، اما نبود سازوکارهای مؤثر حمایتی، کمبود پناهگاههای امن و خلأ قوانین بازدارنده، آنان را عملاً بیدفاع رها کرده است.
با توجه به تمامی مسائل و موضعات گفته شده، تحلیلگران اجتماعی با انتشار نظرات و دیدگاههای خودشان در این گزارش، زنکُشی را پدیدهای جدا از کلیت جامعه «اسرائیل» نمیدانند، بلکه آن را بازتابی از خشونت نهادینهشده، نظامیگری افراطی و فروپاشی تدریجی پیوندهای اجتماعی توصیف میکنند.
به باور آن دسته از کارشناسان و صاحبنظران حوزه جامعه و خانواده، جامعه «اسرائیل» سالها خشونت را در سطح سیاسی و نظامی عادیسازی کرده و بر همین اساس هم ناگزیر شاهد ورود این خشونت به درون خانوادهها است.
اما از همه مهمتر اینکه این گزارش تناقض آشکار میان ادعاهای فراوان رژیم صهیونیستی درباره «دموکراسی» و «حقوق زنان» را با واقعیتهای تلخ آماری به خوبی به تصویر میکشد. افزایش زنکُشی، در جامعه «اسرائیل» نهتنها یک بحران اجتماعی، بلکه نشانهای از شکست سیاستهای حمایتی و فروپاشی امنیت انسانی در جامعهای است که بیش از هر چیز، بر قدرت سخت و سرکوب تکیه دارد.
در آخر، گزارش رسمی این نهاد اسرائیلی پیرامون افزایش قابل توجه و معنادار خشونت علیه زنان، تصویری تیره از جامعهای ارائه میدهد که در آن، زنان حتی در امنترین فضا یعنی خانه، از خشونت مرگبار در امان نیستند؛ واقعیتی که با روایتهای تبلیغاتی تلآویو فاصلهای بسیار عمیق دارد.
انتهای پیام/ ۱۳۴


