سلام بابا!

گروه استان‌های دفاع‌پرس عصمت دهقانی؛ سلام بابا! چه دنیای می‌سازد همجواری این دو کلمه و چه عظمتی در این عبارت نهفته است که آدمی به پشت گرمی آن از تمام نرز‌های خطر می‌گذرد و با ایمان و باوری عمیق به این واژه در تمام آرزو‌های خویش رویای غلبه بر تمام مشکلات را در سر می‌پرورد.

بی‌شک فرزندان شهدا بسیار با همین واژه سخن گفته‌اند و بر مظلومیت پدران خویش گریسته‌اند. چه آن زمان که پدر در خلوت کودکانه شان حضور نداشته است و مهربانی‌های بی دریغ مادر نمی‌توانست جای نوازش‌های مردانه را بگیرد و چه آنگاه که غرور جوانی تکیه گاه حضور بابا را کم داشت.
آن زمان که اولین قدم‌های فرزند، بر زمین محکم می‌شد، پدر گام‌هایش را به خاک میهن بخشید که نه تنها فرزند خودش که تمام کودکان این سرزمین خواب آرامی داشته باشند و کابوش وحشناک جنگ رنگ از رخ آرزوهایشان نبرد.

این روز‌ها خبر شهادت قهرمانی از ایران شهید رحیم مجیدی که هنگام مرزبانی از وطن، یخ زد و هنگام پیدا شدن جسم بی‌جانش، عکسی از پسرش را در دستش دیدند که پشت آن نوشته بود: «مواظب پسرم باشید، تازه یاد گرفته است بگوید بابا!» بهار شهادت این جوانمرد در سردترین روز‌های سال، یک‌بار دیگر نشان داد شهادت سر آغاز زندگی مردانی است که غیرت را در میان معرکه‌ها رقم زدند و چنان در طلب ایمان حقیقی کوشیدند که پشت تمام ابرقدرت‌های دروغین دنیا را بر زمین آوردند. این مردان نشانه‌هایی از نور الهی هستند که از پس تاریکی‌های شب نمایان می‌شوند و راه را برای طالبان سر منزل حقیقی روشن می‌گردانند؛ و این روز‌ها هم که با نقشه شوم دشمنان، بوی گاهی بوی باروت در گوشه و کنار شهر به مشام می‌رسد و آتشی از بغض و کینه در گوشه‌ای از این سرزمین شعله بر می‌افروزد، خیلی از پدران این خاک دل به نغمه عشق می‌سپارند و به سوی معرکه می‌شتابند و شجاعت را شرمنده‌ی مردانگی و غیرت خود می‌کنند. در نگاهشان صلابت مردی از جنس خیبر دیده می‌شود و فاتحانه بر ارتفاع زمان می‌ایستند.

انتهای پیام/