حمله آمریکا به ونزوئلا؛ بازگشت قانون جنگل
گروه استانهای دفاعپرس- «سید حسین ناصریشکیب» پیشکسوت دفاع مقدس؛ حمله نیروهای نظامی آمریکا به کشور مستقل ونزوئلا و دستگیری رئیس جمهور قانونی این کشور بههمراه خانوادهاش، مصداق بارز زیر پا گذاشتن اولین اصل حقوق بینالملل یعنی احترام به حاکمیت دولت-ملتهای جهان است که این یعنی بازگشت قانون جنگل به ساختار سیاسی جهان! البته در کارنامه دولتهای مختلف ایالات متحده آمریکا این امر مسبوق به سابقه است، در سه دهه اخیر بوشهای پدر و پسر دوبار به عراق حمله کردند یک بار به بهانه بیرون راندن ارتش صدام از کویت و یک بار به بهانه نابودی سلاحهای هستهای رژیم بعث که بعد معلوم شد چنین سلاحهایی در عراق وجود نداشته است. بوش پسر یک بار هم به بهانه مبارزه با تروریسم به افغانستان حمله کرد و حکومت بدوی طالبان را سرنگون کرد؛ گرچه دولتهای بعدی آمریکا با تفکیک طالبان به بد و خوب، زمینه بازگشت این گروه به قدرت را فراهم کردند.
ولی بخش اصلی و تحلیلی نوشتار حاضر این است که آنچه زمینه چنین بیپروایی و قانونشکنی را برای دولت قلدرمآب آمریکا فراهم میکند، ضعف رابطه دولت و مردم در کشور هدف است که آن هم یا ناشی از عقبماندگی ساختاری سیاسی یا ناشی از ناتوانی حاکمیت در برکشیدن نهادهای واقعی سیاسی و اقتصادی و سپردن امور به دست آنها است والا هیچ فرد آگاهی، خزعبلات ترامپ مبنی بر کاشت مواد مخدر در ونزوئلا توسط مادرو را باور نمیکند!
آنچه که از حوادث امروز جهان میتواند برای حاکمیت و مردم کشور ما آموزنده باشد همین معنا است که نخست، ضرورت اصلاح بعضی ساختارهای سیاسی و اقتصادی و اجرایی کشور از سوی حاکمیت درک و پذیرفته شود و دوم، مردم با نشان دادن بلوغ سیاسی خود این معنا را تئوریزه کنند که راه اصلاح وضع موجود، ایجاد خشونت در خیابانها و رفتن به سوی انقلاب دیگری نیست، اینکه در غیاب یا تکثر رهبران جریانات سیاسی شاخص طرفدار مبارزه مدنی و حاکمیت مردم و قانون یا حتی فقر سرمایه اجتماعی آنها، عدهای، اعتراضات مردم را به سمت القای نظریه بازگشت یک نظام استبدادی قدیمی و یک خانواده امتحان پس داده سوق میدهند، واقعا نشانه خوبی نیست!
حافظه و تجربه تاریخی ملت ایران از مشروطه تا به امروز باید درک کرده باشد که اگر کور سوی امیدی به سمت وضعیت نسبتا بهتری برای ایران وجود داشته باشد از رهگذر اندیشه و ساختارهای مردمباور، شایستهسالار، قانونمدار، علمی و همراه با عقلانیت و آرمانهای واقعبینانه و البته خداباور و اخلاقمحور است والا سلسلهها و سرسلسلهها و تهسلسلهها کارنامه خوبی در تاریخ ایران ندارند.
انتهای پیام/
