آب گل‌آلود، صیادان آشنا

گروه استان‌های دفاع‌پرس- «زینب هواسی»؛ در هر مقطعِ بحرانی، تاریخ یک عادت قدیمی دارد و قدرت‌های بیرونی درست همان‌جایی ظاهر می‌شوند که آب گل‌آلود است؛ نه برای شفافیت، بلکه برای صید.

وقتی آمریکا در چنین شرایطی از «همه گزینه‌ها روی میز است» سخن می‌گوید بیش از آن‌که نشانه‌ی قدرت باشد، نشانه‌ی فرصت‌طلبی است؛ فرصتی که نه از دلِ خواست واقعی مردم ایران، بلکه از التهاب سوءبرداشت و جنگ روانی ساخته می‌شود. مردم ایران، طبق هر منطق انسانی و حقوقی، حق اعتراض مسالمت‌آمیز دارند؛ حقی ریشه‌دار در کرامت انسان، اما درست در همین نقطه است که آمریکا و اسرائیل وارد می‌شوند نه برای شنیدن صدای مردم، بلکه برای مصادره‌ی آن، برای هل دادن مطالبه به سمت آشوب و تبدیل اعتراض به بی‌ثباتی، تجربه نشان داده است که این دو بازیگر هرگز دلسوز آرامش ملت‌ها نبوده‌اند.

از عراق تا سوریه، از افغانستان تا غزه، هر جا آتش بوده، یا هیزم آورده‌اند یا کبریت، ادعای «حمایت از مردم ایران»در حالی تکرار می‌شودکه تحریم، فشار اقتصادی و تهدیدمستقیم همان مردمی را نشانه گرفته که مدعی دفاع از آنها هستند. این تناقض، اتفاقی نیست بخشی از همان ماهیگیری در آب گل‌آلود است. اما آن‌چه محاسبات بیرونی معمولاً نمی‌بیند، قدرت جامعه‌ی ایران است.

جامعه‌ای با حافظه‌ی تاریخی، با تجربه‌ی عبور از بحران و با درک روشن از تفاوت اعتراض و آشوب، ایران فقط یک جغرافیا نیست؛ ملتی است که بار‌ها میان فشار خارجی و اختلاف داخلی راه خودش را پیدا کرده است، نمونه‌اش پاسخ مردم در ۲۲ دی بود روزی که بخش قابل‌توجهی از جامعه بی‌واسطه و مستقل از هیاهوی رسانه‌ای موضع خود را روشن کرد. نه از سر اجبار بلکه برای اعلام یک پیام ساده:ایران را نمی‌شودبا تهدید خارجی یا آشوب طراحی‌شده به زانو درآورد.

آمریکا تهدید می‌کند چون ابزارش تهدید است. اسرائیل تحریک می‌کند، چون بقایش به بحران وابسته است. اما ایران، با همه‌ی نقد‌ها و پیچیدگی‌های درونی‌اش کشوری نیست که آینده‌اش در اتاق فکر دشمنانش نوشته شود. آب اگر گل‌آلود است، این مردم‌اند که حق دارند آن را زلال کنند؛ نه بیگانگانی که فقط بلدنداز بحران، ماهی بگیرند.

انتهای پیام/