یادمان شهدای اروند یادآور حماسه آفرینان عملیات والفجر ۸+ فیلم و تصاویر
گروه حماسه و جهاد دفاعپرس- مهدی شهرودی؛ در منتهیالیه جنوب غربی خوزستان منطقهای قرار دارد که هر وجب از خاک آن با حماسه و خون شهدا عجین شده است. این مکان که به یادمان شهدای عملیات والفجر ۸ (یادمان اروند) شهرت دارد در کرانه رود خروشان اروندرود و نزدیکی شهر اروندکنار واقع شده است.

اروندرود نهتنها یک مرز آبی طبیعی میان ایران و عراق است بلکه به دلیل جزر و مدهای شدید و جریانهای پیچیدهاش به رود وحشی نیز معروف است. در ساحل ایرانی، نخلستانهای وسیع و پوششهای گیاهی نیزار، فضایی بکر و تا حدودی نفوذناپذیر را ایجاد کرده که خود پوششی طبیعی برای رزمندگان در دوران دفاعمقدس بود. در سوی دیگر کرانه مقابل به وضوح قابل مشاهده است و شهر بندری فاو عراق فاصله نزدیک دو کشور را نشان میدهد.
اروندکنار در دوران هشت سال دفاع مقدس نقشی حیاتی ایفا کرد. نقطه عطف تاریخ این منطقه، عملیات غرورآفرین والفجر ۸ بود. این عملیات در شامگاه ۲۰ بهمنماه سال ۱۳۶۴ با رمز مبارک «یا فاطمه الزهرا (س)» آغاز شد.
هدف، عبور از این رودخانه خروشان و تسخیر شهر فاو بود تا دست دشمن از خلیج فارس کوتاه شود. رزمندگان دلیر اسلام به ویژه غواصان شهید در شبی سخت و زمستانی با حداقل امکانات خود را به آبهای سرد و متلاطم اروند زدند. عبور از این رودخانه که برای هیچ نیروی نظامی ممکن نبود با ایمان و ایثار آنان میسر شد و منجر به سقوط شهر فاو و پیروزی چشمگیر رزمندگان شد.

عملیات والفجر ۸ در منطقهای با استحکامات بسیار پیچیده و متعدد دشمن انجام شد. عبور از اروند با جریان تند آب به یکی از نمادهای موفقیت اطلاعات و حفاظت اطلاعات در دوران جنگ تحمیلی تبدیل شد.
ورود به یادمان اروند زائران را از فضای روزمره زندگی جدا کرده و به حالوهوای سالهای دفاع مقدس میبرد. در محوطه، یادگاریهای به جا مانده از جنگ تحمیلی در معرض دید قرار دارد. همچنین نمایشگاهی از تجهیزات اعم از شناورهای تندرو، سامانههای موشکی برای آگاهی زائران برپا شده است.
مقدسترین بخش این یادمان گلزار شهداست؛ جایی که پیکرهای مطهر تعدادی از شهدای گمنام عملیات والفجر ۸ در آن آرمیده است. در نزدیکی این گلزار، تابلو راهنمایی با طراحی سنتی و خط نستعلیق، مسیر ضریح مطهر شهدای غواص گمنام والفجر ۸ را نشان میدهد. این نقطه محل آرامش و یادبود غواصان شهیدی است که در شجاعانهترین بخش عملیات خود را به موجهای سرد اروند سپردند.

ترکیب معماری سنتی ورودیها با کاشیکاریهای آبی و طلایی، نور خالص خورشید و سکوت حاکم بر فضا، حس صفا، احترام و آرامش معنوی را به زائر القا میکند که پرچمهای برافراشته در سر در یادمان و بلندیهای اطراف حکایت از اقتدار و امنیت ایران عزیزمان دارد.
یادمان اروند امروزه به یک دانشگاه بزرگ انسانسازی تبدیل شده است. آنچه در این ایام بیش از هر چیز دیگر در این نقطه از جغرافیا چشم نوازی میکند، حضور گسترده اقشار مردم از سنین مختلف و از جای جای کشورمان است. در این بین دانشجویان بسیاری در قالب کاروانهای دانشجویی از اقصی نقاط کشور در یادمان حضور دارند که نشان از احترام و ارادت جوانان به شهدا و جایگاه والای آنان دارد؛ احمدرضا مومنی که همراه با همدانشگاهیان خود از کرمان به این منطقه آمده، حضورش را در سرزمینهای نور لطف و عنایت خداوند و دعای پدر و مادرش میداند. او میگوید با وجودی که چندین بار توفیق حضور در این مناطق و یادمان شهدای اروند را داشته، اما هر بار که میآید گویی برای اولین بار آمده است و این عنایت شهدا و معنویت حاکم بر مناطق عملیاتی راهیان نور است.
این دانشجوی کرمانی ادامه مسیر شهدا را راهگشای مشکلات و سختیهای دنیایی و حتی اخروی میداند و معتقد است کوتاهترین و سادهترین راه برای رسیدن به آرامش و رسیدن به خداوند، توسل و نزدیک شدن به شهداست؛ فقط کافی است دستمان را به طرف شهدا دراز کنیم که آنوقت خواهیم دید چطور دست گیرمان میشود.

یادمان اروند به عنوان نمادی از مقاومت، ایستادگی و وحدت ملی، با انتقال ارزشهای ایثار، فداکاری و عشق به میهن، به نسلهای آینده هویت تاریخی و معنوی را انتقال میدهد.
اعجاز را چگونه میتوان معنا کرد جز اینکه با گذشت سالها هنوز و همچنان دلداگان بسیاری به یاد آن حماسه سازان به امید شفاعت در قدمگاههای آنان حاضر میشوند.
بانوی میان سالی که همراه با همسر و فرزندان خود کیلومترها را طی کرده و از یزد به این منطقه آمده دلیل حضورش را وظیفه و ادای دین به شهدا و همچنین آموختن رسم شهدایی به فرزندانش میداند.
او میگوید آرزو دارم و تمام تلاشم بر این است که بتوانم فرزندانم را با راه و رسم شهدا آشنا کنم و بر این اساس آنها را تربیت کنم.
این مادر شهدا را درس آموزترین آموزگاران زمان میداند و معتقد است برای رسیدن به آرامش باید شهدا را بهتر و بیشتر بشناسیم که حضور در این مناطق این شناخت را افزون میکند.
او از شهدا میخواهد که حافظ خود، خانواده و فرزندانش باشند و از خدا میخواهد که یاریگر فرزندانش برای قدم گذاشتن در مسیر شهدا باشند.
در سویی دیگر پسر نوجوانی که دست در دست پدر دارد، بیتاب و بیقرار به اطراف مینگرد و میگوید از پدرش بسیار از شهدا شنیده و از اینکه شنیدهها را در این مناطق میبیند بسیار خوشحال است.
او که با خانواده و کاروانی از گیلان به یادمان اروند آمده آرزو میکند که بتواند مانند شهدا زندگی کند و حال خوبش را بابت حضور در مناطق عملیاتی راهیان نور غیرقابل توصیف میداند.
از اعجاز این مناطق پر نور هر چه بنویسند و بگویند گویی در ظرف نمیگنجد و تا سایه پرمهر شهدا بر این سرزمین علوی حاکم است پرچم سرخ حسینی برفراز جای جای این خاک مقدس برافراشته خواهد ماند.
انتهای پیام/ 271


