مروری بر زندگینامه شهید «علی طبرسا»

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از گلستان، شهید «علی طبرسا»، یکم دی ۱۳۴۳، در روستای اصفهانکلاته از توابع شهرستان گرگان به دنیا آمد. پدرش «قاسم»، کشاورز بود و مادرش «طوبا»، نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت، سوم اسفند ۱۳۶۳، با سمت آر پی جی زن و خط شکن در دهلران هنگام درگیری با نیرو‌های عراقی بر اثر اصابت ترکش به کمر و پا، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای امامزاده عبداله شهرستان زادگاهش قرار دارد. 

 

وصیتنامه شهید علی طبرسا

سلام بر شما اى دوستان خدا و مقربان درگاه او 

سلام بر شما اى برگزیدکان خدا و محبانش 

سلام بر شما اى یاران دین خدا 

سلام بر شما اى یاران رسول خدا 

سلام بر شما یاران امیر مومنان 

سلام بر شما اى یاران فاطمه بانوى بانوان جهانیان 

سلام بر شما اى یاران محمد و حسین پسر على صاحب اختیار خیر خواه که پاک بودید و زمینى که شما در آن قرار گرفتید پاک گردید و پیروز شدید پیروزى بزرگ اى کاش من همراه شما بودم و با شما پیروز میشدم 

 

 آنقدر به جبهه مى روم و مى جنگم تا شهید شوم، اى جوانان نکند در رختخواب ذلت بمیرید که حسین در میدان نبرد شهید شد. 

 

 اى جوانان مبادا در غفلت بمیرید که على (ع) در محراب عبادت شهید شد و مبادا در حال بى تفاوتى بمیرید که على اکبر در راه حسین (ع) با هدف شهید شد؛ و اى مادران مبادا از رفتن فرزندانتان به جبهه جلوگیرى کنید که فردا در محضر خدا نمى توانید جواب زینب را بدهید که تحمل ۷۲ تن شهید را نمود.

 

 همیشه مثل خاندان وهب جوان تر‌ها را به جبهه بفرستید و حتى جسد او را هم تحویل نگیرید زیرا مادر وهب فرمود سرى که در راه خدا دادم پس نمى گیرم.

 

برادارن دعا و استغفار را از یاد نبرید که بهترین درمان براى تسکین دردهاست و همیشه بیاد خدا باشید و در راه او قدم بردارید و هرگز دشمنان بین شما تفرقه نیاندازید و شما را از روحانیت متعهد جدا نکنند که اگر چنین کردند راز بدبختى و روز جشن ابرقدرتهاست حضورتان را در جبهه هاى حق علیه باطل ثابت نگه دارید.

 

 جبهه دانشگاهى است که کنکورش ایثار و کلاسش تقوا و درسش شهادت، انشالله که بتوانیم خالص براى خدا کار کنیم، این دنیا جز زندان براى من چیز دیگرى نیست.

 

من مرگ را جز سعادت و زندگى با ستمکاران را جز خورى و مذلت نمى بینم،ما مثل حسین (ع) وارد جنگ شویم و مثل حسین (ع) باید به شهادت برسیم، ما راضى به جنگ نبودیم و نیستیم لیکن اگر کسى تعدى بکند دهان او را خرد مى کنیم.

 

 هنگامى که در مجالس مى نیسنید مى گوئید چه خواهیم کرد ولى هنگامى که جنگ پیش مى آید مى گوئید اى جنگ از ما دور شو اگر اسلام دست ما را نبسته بود تابحال بغداد باقى نمانده بود. 

 

 برادارن دعا و استغفار را از یاد نبرید که بهترین درمان براى تسکین دردهاست و همیشه بیاد خدا باشید و در راه او قدم بردارید. هرگز دشمنان بین شما تفرقه نیاندازید و شما را از روحانیت متعهد جدا نکنند که اگر چنین کردند. راز بدبختى و روز جشن ابرقدرتهاست حضورتان را در جبهه هاى حق علیه باطل ثابت نگه دارید.

 

انتهای یپام/