دیدار اعضای کارگروه تاریخ شفاهی دفاع مقدس آمل با والدین شهید «شکری»
به گزارش خبرنگار دفاعپرس از مازندران، اعضای کارگروه تاریخ شفاهی دفتر حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس و مقاومت شهرستان آمل و موسسه فرهنگی هنری هزارسنگر، امروز (چهارشنبه) با حضور در منزل والدین شهید «لطف الله شکری فیروزکلائی» فرزند «شعبان» با پدر و مادر بزرگوار این شهید دیدار و گفتوگو کردند و یاد و خاطره این شهید را گرامی داشتند.

در این دیدار صمیمانه که با هدف تجدید میثاق با آرمانهای بلند شهدا و ثبت و ضبط خاطرات ارزشمند آنها صورت گرفت، اعضای کارگروه با والدین معزز این شهید دیدار و گفتوگو کردند. والدین بزرگوار شهید نیز با بیان خاطرات شیرین و آموزندهای از فرزندان شهیدش، ابعاد شخصیتی و روحیه ایثارگری آنها را برای نسل جوان تبیین کرد.
زندگینامه شهید
«لطفالله شکری فیروزکلائی»، فرزند «شعبان» و «فاطمه»، پنجم اردیبهشت ۱۳۴۵ در شهرستان آمل دیده به جهان گشود. او در خانوادهای متدین و ولایتمدار پرورش یافت و از همان کودکی، شور و نشاط خاصی در رفتار او نمایان بود؛ به طوری که پدرش به شوخی از شیطنتهای شیرین دوران خردسالی او یاد میکند.
دوران تحصیل و فعالیتهای انقلابی
لطفالله دوران ابتدایی را در مدرسه آیتالله فرسیو و مقطع راهنمایی را در مدرسه نبوت سپری کرد. او برای ادامه تحصیل در رشته فرهنگ و ادب وارد دبیرستان صمدیه لباف شد. در کنار تحصیل، او یاوری دلسوز برای پدر بود و در اداره مغازه به او کمک میکرد. با اوجگیری نهضت اسلامی، با پخش اعلامیه و شرکت در تظاهرات، دین خود را به انقلاب ادا میکرد و پس از پیروزی انقلاب نیز، مسجد و پایگاه بسیج را مأمن فعالیتهای خود قرار داد. او با ذوق و هنر خود در پارچه نویسی و برگزاری مراسمهای مذهبی و دعا، نقش فعالی در ترویج فرهنگ ایثار داشت.
اخلاق و منش
بارزترین ویژگی اخلاقی او، مهربانی بیحد و احترام ویژهای بود که برای والدینش قائل میشد. همسایگان و آشنایان، لطفالله را به خوشرفتاری و دلسوزی میشناختند؛ چنان که سالها پس از شهادتش، هنوز از نیکی و صفای باطن او یاد میکنند.
حضور در جبهههای نبرد
عشق به میهن و آرمانهای انقلاب، او را در سن ۱۶ سالگی به جبهههای حق علیه باطل کشاند. او پس از گذراندن دورههای آموزشی در رامسر، چندین مرحله به مناطق عملیاتی اعزام شد و در مناطق استراتژیکی همچون مریوان و عینخوش در لشکر ۲۵ کربلا به مبارزه پرداخت.
شهادت و پیشبینی جالب
خاطرهای تکاندهنده از او به یادگار مانده است؛ پدر شهید نقل میکند که شبی هنگام بازگشت از مراسم علامه حسنزاده آملی، لطفالله در بین راه در قبری خالی خوابید و با اطمینان گفت: «قبر من اینجاست.» سرانجام در تاریخ ۳۰ آبان ۱۳۶۱، در منطقه عینخوش (موسیان)، این رزمنده جوان بر اثر اصابت تیر مستقیم به مقام رفیع شهادت نائل آمد. پیکر پاک او پس از تشییع باشکوه در هفتم آذر ۱۳۶۱، دقیقاً در همان مکانی که پیشبینی کرده بود، در جوار آستان مقدس امامزاده ابراهیم (ع) آمل به خاک سپرده شد تا برای همیشه زیارتگاه عاشقان باشد.
انتهای پیام/


