یاداشت/ در وصف تن زخمی وطنم

گروه استان‌های دفاع‌پرس- «زینب هواسی»‌ای میهنم، ایران! سرزمینی که در قلب هر ایرانی جای داری!

تو مهدِ تمدن و فرهنگِ کهن هستی گویی از دل تاریخ برخاسته‌ای، از قله‌های سر به فلک کشیده و کوه‌های استوار، تا دشت‌های سبز و حاصلخیز، همگی نشان‌دهنده زیبایی و شکوهت هستند.

تاریخِ تو، گنجینه‌ای از داستان‌ها و قهرمانان است؛ از پهلوانانِ افسانه‌ای، چون رستم و سهراب، تا پادشاهانِ قدرتمند و رهبرانِ شجاع تا مردمانی که جان‌فدای ایران شدند

زبانِ شیرینِ فارسی‌ات آینه‌ای است که عشق، عرفان و حکمتِ دیرینه را منعکس می‌کند.

ایران، سرزمینِ عشق و ایثار است سرزمینی که در آن مردمانی با غیرت و شجاعت زندگی می‌کنند. در غم و شادی در سختی و آسانی، وبه وقت اتحاد ومیدان داری  همواره در کنار هم بوده‌ایم و خواهیم بود.

حتی اگر هوای دلنشینت، با خاک گلوله امیخته شده باشد، باز هم تورا ترک نخواهم کرد، به شوق خار‌های صحرا‌های خشک و به خاطر قدم‌های  خسته، اما امیدوارم که در راهِ تو برداشته‌ام، خواهم ایستاد

وطنم ایران،  خاکت را سرمه‌ی چشمانمان  را با جان و دل خواهم

و این آسمانِ روشن با  وجود موشک‌های  ساخت فرزندان  این مرز بوم را دوست دارم.

اگر از سوی اهریمن  بر ما  زوری رود، آن زورآزمایی با اتحاد جواب میدهم

تورا دوست دارم؛ و جان و سرم را فدای تو می‌کنم،‌ای وطنم!

وطن غم‌ها را در دل نهان داری، اما عشقت در نگاهت نمایان است،‌ای ایران! خاک و خون در این سرزمین با هم آمیخته شده‌اند، و خون خود را فرشِ راهت می‌کنم.‌ای که لاله‌ها  از مقاومت مردمانت در خاک تو روییده‌اند در دل زمستان

با تمامِ تفاوت‌ها، افکار و اندیشه‌ها، غیرتِ ایرانی در میان ما زنده است و همه را گرد هم می‌آورد. شعار ما این است که «جانم فدای خاکت، جان می‌دهیم و خاک نمیدهیم»

به دور از هرگونه عقیده و فکر، قسم می‌خوریم که بلندایِ شبِ تاریک  شهر، به سر خواهد شد؛ و نامت بر تارک جهان بیش از پیش خواهد درخشید، گرچه حال زخمی عمیق بر تن داری به زودی التیام می‌یابی

جانم فدای ایران

انتهای پیام/