نصرتی که آغاز شده است
گروه استانهای دفاعپرس_«سیده معصومه حسینی»؛ «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن تَنصُرُوا اللَّهَ یَنصُرْکُمْ وَیُثَبِّتْ أَقْدَامَکُمْ» (محمد، ۷)
گاهی آدم خیال میکند نصرت الهی فقط در لحظههای بزرگ و آشکار معنا میشود؛ اما حقیقت این است که یکی از روشنترین نشانههای نصرت خدا، همین ثباتِ قدم در مسیر حق است. همین که دلها در سختیها مقاوم میماند، همین که مردم نزدیک به ۳۵ شب در میدان میمانند و عقب نمینشینند، همین که خستگیها را خسته کردهاند، این خودِ نصرت است؛ نصرتی که آغاز شده، نه وعدهای که هنوز نرسیده باشد.
مردم! اگر میپرسید آیا هنوز مورد یاری خدا قرار گرفتهاید. کافی است به همین استقامتتان نگاه کنید. این پایداری از کجا آمده؟ این ایستادگی را چه کسی در دلها قرار داده؟ فکرش را میکردید از مهمانی و مسافرت و آسایش خود بگذرید و ۳۵ شب در خیابانها پای آرمانتان بایستید و یک صدا الله اکبر را با مشتهای گره کرده به آسمان پرواز دهید؟
دقیقا این همان یاری خداست که اول دلهایمان را محکم کرد، بعد قدمهایمان را؛ و البته این پایان راه نیست؛ باید از خدا نصرت بزرگتر هم خواست، نابودی اسرائیل و ظهور منجی بشریت.
اما در عین حال باید شکر این نعمت را به جا آورد. چرا که وعدهی دیگر خدا نیز روشن است:
«لَئِن شَکَرْتُمْ لَأَزِیدَنَّکُمْ» (ابراهیم، ۷)
شکرِ نعمت، نعمتت افزون کند؛ و چه نعمتی بالاتر از اینکه خدا توفیق داده به ملتی که در میدان بماند، دلش نلرزد و قدمش ثابت بماند و برای فتح قدس و ظهور مشتاقانه به پرواز درآید.
انتهای پیام/
