راهپیمایی زنان عراقی در کاظمیه برای همبستگی با ایران+ عکس و فیلم
گروه بینالملل دفاعپرس - الناز رحمتنژاد؛ در منطقهای که دهههاست با جنگ، اشغال، بحرانهای امنیتی و شکافهای اجتماعی دستوپنجه نرم میکند، حضور زنان در کنشهای سیاسی و اجتماعی صرفاً یک حضور نمادین نیست؛ بلکه بخشی از روایت بزرگترِ مقاومت و بازسازی جامعه است.
راهپیمایی زنان عراقی در کاظمیه را نیز باید در همین چارچوب دید؛ حرکتی که هم رنگ و بوی سیاسی دارد و هم حامل پیام فرهنگی، عاطفی و هویتی است. این تجمع، نه فقط اظهار موضع در برابر یک رخداد منطقهای، بلکه یادآور این حقیقت است که زنان در جوامع جنگزده، تنها ناظران خاموش نیستند؛ آنان گاه در صف اول ایستادگی، مراقبت، سازماندهی و امیدبخشی قرار میگیرند.
کاظمیه؛ پیوند هویت دینی و پیام همبستگی
این راهپیمایی که با شعار «با شما در جنگ و صلح» برگزار شد، بازتابی از پیوندهای فراتر از مرزهای جغرافیایی میان بخشهایی از جامعه عراق و ایران است. کاظمیه، بهعنوان یکی از اماکن مهم مذهبی و نمادین بغداد، برای چنین تجمعی معنای مضاعف داشت؛ زیرا حضور زنان در فضایی دینی و عمومی، پیام را از سطح یک حرکت خیابانی فراتر برد و آن را به سطحی از هویت دینی، اجتماعی و سیاسی ارتقا داد.
شعار «با شما در جنگ و صلح»؛ بیانیهای برای وفاداری
زنان شرکتکننده در این حرکت، با تأکید بر همبستگی با ایران، تلاش کردند پیامی روشن مخابره کنند؛ در نگاه آنان، آنچه در منطقه رخ میدهد صرفاً یک نزاع دولتی نیست، بلکه بخشی از آزمون بزرگتری برای استقلال، عزت و ایستادگی ملتهاست.
شعار «با شما در جنگ و صلح» نیز از همین زاویه معنا پیدا میکند؛ شعاری که هم بر همدلی در روزهای سخت دلالت دارد و هم بر وفاداری در روزهای آرام.
زن عراقی؛ ستون جامعه در سالهای بحران
این راهپیمایی از منظر اجتماعی نیز قابل توجه است. در جامعهای مانند عراق که زنان در سالهای پس از جنگ و خشونت، بار سنگین بازسازی خانواده و جامعه را به دوش کشیدهاند، چنین حضورهایی فقط یک کنش سیاسی نیست، بلکه نوعی اعلام موجودیت اجتماعی است.
زن عراقی در سالهای جنگ، در خانه، بیمارستان، مدرسه، اردوگاه آوارگان و حتی در عرصه رسانه و فعالیت مدنی، نقش خود را ایفا کرده است. او هم حافظ پیوندهای خانوادگی بوده و هم در موقعیتهای بحرانی، ستون روانی خانه و محله محسوب شده است.
سهم زنان در پشتیبانی و حافظه جمعی
نقش زنان در جنگ، البته به حضور در خطوط مقدم محدود نمیشود. در بسیاری از تجربههای تاریخی، زنان با پرستاری از مجروحان، پشتیبانی لجستیکی، تربیت فرزندان در شرایط ناامن، انتقال پیامها، و حفظ روحیه رزمندگان سهمی تعیینکننده داشتهاند.
مهمتر از آن، زنان در دوران جنگ و پس از آن، حافظ حافظه جمعیاند؛ یعنی رنجها، فقدانها و فداکاریها را از سطح تجربه فردی به سطح روایت ملی و اجتماعی منتقل میکنند. همین توانایی است که از آنان بازیگران مؤثر در صلح و مقاومت میسازد.
پیام دوگانه راهپیمایی کاظمیه
در چنین بستری، راهپیمایی زنان عراقی در کاظمیه را میتوان یک پیام دوگانه دانست؛ نخست، اعلام حمایت سیاسی و عاطفی از جمهوری اسلامی ایران؛ و دوم، یادآوری این واقعیت که زنان در تحولات منطقه نه در حاشیه، بلکه در متن قرار دارند.
آنان با حضور خود نشان دادند که همبستگی، فقط یک واژه دیپلماتیک نیست، بلکه میتواند در قالب حرکت جمعی، شعار، حضور خیابانی و همصدایی اجتماعی معنا پیدا کند.
پشتوانه مردمی و تأثیر آن بر روحیه مقاومت
از سوی دیگر، اینگونه تجمعها بر روحیه رزمندگان و نیروهای مقاومت نیز اثر میگذارد. در هر جنگی، پشتوانه مردمی و احساس حمایت اجتماعی، نقش مهمی در استقامت نیروها دارد. وقتی زنان، که نماد خانه، خانواده و استمرار زندگیاند، در حمایت از یک جبهه یا یک ملت به میدان میآیند، پیام آنان برای رزمندگان چیزی فراتر از شعار است: اینکه مبارزهشان در جامعه بیپاسخ نمانده و پشت جبههای از باور و وفاداری وجود دارد.
حضور زنان؛ پیوند سیاست، مذهب و مقاومت
راهپیمایی زنان عراقی در کاظمیه را میتوان یکی از جلوههای روشن حضور زن در عرصه عمومی جهان عرب دانست؛ حضوری که میان سیاست، مذهب، هویت و مقاومت پیوند برقرار میکند. این تجمع نشان داد که زنان، بهویژه در جوامع بحرانزده، نهتنها قربانیان خاموش جنگ نیستند، بلکه میتوانند حاملان پیام صلح، پایداری و همبستگی باشند.
شعار «با شما در جنگ و صلح» در کاظمیه، فقط یک جمله نبود؛ بیانیهای اجتماعی بود از جنس وفاداری، مقاومت و امید.
انتهای پیام/ ۱۳۴
