ذوالفقار نیروهای مسلح ایران روی گلوی ترامپ و جنبش پلید «ماگا»
گروه بینالملل دفاعپرس - «پاول کوشکین» پژوهشگر ارشد مؤسسه آمریکا و کانادا؛ مسئله ایران به بخشی اصلی دستور کار سیاست داخلی آمریکا تبدیل شده است. احساسات صلحطلبانه در جامعه آمریکا افزایش یافته و سطح اعتراضات بر علیه جنگ رکورد زده است. جنگ منطقهای ایران بازیچه مانورهای سیاسی توسط هر دو حزب شده است. دموکراتها در کنگره از این ماجراجویی برای بیاعتبار کردن «دونالد ترامپ» و همحزبیهایش استفاده کرده و سعی در استیضاح خود رئیسجمهور و «پیت هگست» وزیر جنگ با اتهام «بیکفایتی حرفهای» دارند. در همان حال، جمهوریخواهان برای توجیه جنگ منطقهای ایران فعالانه به دین متوسل میشوند.
بر اساس نظرسنجیهای جدید «پولیتیکو» و مرکز «پابلیک فرست»، حمایت از جنگ منطقهای ایران تنها ۳۸ درصد است. اکثریت معتقدند ماجراجویی در غرب آسیا با منافع آمریکاییها همسو نیست و خود رئیسجمهور برخلاف لفاظیهای ظفرمندانهاش برنامه مشخصی برای خروج از این مناقشه بدون ضررهای بزرگ حیثیتی ندارد.
جالب آنکه، ناراضیان شامل «ترامپیستهای موقعیتی» یعنی رأیدهندگانی که در سال ۲۰۲۴ از ترامپ حمایت کردند نیز میشوند؛ سهم آنها حدود ۳۰ درصد است. آنها بر این باورند که رئیسجمهور به بهای نادیده گرفتن مشکلات داخلی که در کمپین انتخاباتی وعده تمرکز بر آنها را داده بود، درگیر سیاست خارجی شده است. تنها ۱۵ درصد از پاسخدهندگان به رهبر خود تردیدی ندارند و فکر میکنند به اهدافش در غرب آسیا رسیده است.
این نتایج با تحقیق دانشگاه ماساچوست همخوانی دارد در این تحقیق ذکر شده که ۶۳ درصد (عمدتاً دموکراتها و جمهوریخواهان میانهرو) مطمئن هستند ترامپ از پس حل مسئله ایران برنیامده است. ۵۲ درصد او را «کاملا ناتوان» ارزیابی کرده و تنها ۸ درصد حمله زمینی را تأیید میکنند.
در این میان، ۳۳ درصد عملکرد ترامپ در مقام ریاستجمهوری را تأیید میکنند؛ این آمار در آوریل و ژوئیه ۲۰۲۵، به ترتیب ۴۴ و ۳۸ درصد بودند. شاخصهای نارضایتی در نظرسنجی «انبیسی نیوز» به ۳۷ درصد رسیده است.
ظاهراً حتی ترامپیستهای وفادار معروف به جنبش «ماگا» نیز از سیاست ترامپ در قبال ایران ناامید شدهاند. در حالی که تعداد آنها هنوز چند درصد است، اما چهرههای سرشناسی مانند «استیو بنن» از بنیانگذاران ترامپیسم، «تاکر کارلسون»، «مارجوری تیلور گرین» و «جو کنت» مدیر بازنشسته مرکز ضدتروریسم ملی آشکارا جنگ منطقهای ایران را محکوم کردند.
شاخصه قانعکننده دیگری از احساسات ضدترامپی، رکورد سطح کنشگری سیاسی در دوره دوم ریاستجمهوری اوست. در پایان ماه مارس، بیش از ۳۰۰۰ رویداد ضدجنگ در سراسر آمریکا و حتی چند نقطه دیگر جهان برگزار شد که در مجموع حدود ۸ میلیون نفر در آنها شرکت کردند این در حالی است که چنین رویدادهایی در سال ۲۰۲۵، موفق به جمعآوری ۵ تا ۷ میلیون نفر شده بود. به طور کلی، در دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ، رشد فعالیت اعتراضی نسبت به دوره اول (۲۰۱۷-۲۰۲۱) بیش از ۱۳۰ درصد برآورد میشود.
مقاومت در کنگره نیز ادامه دارد. سناتورهای آمریکایی عمدتاً دموکرات از آغاز ماجراجویی تا اواسط آوریل، شش بار قطعنامه ممنوعیت جنگ منطقهای ایران را ارائه کرده، اما اکثریت جمهوریخواه همواره آن را رد کرده است.
اختلافات داخلی بر سر جنگ منطقهای ایران به حوزه دین نیز کشیده شده است. «ترامپ» با «پاپ لئو چهاردهم» بر سر استفاده از دین برای توجیه جنگ درگیر شد. پس از انتقاد پاپ، رئیسجمهور در شبکههای اجتماعی خود نوشت: «من به پاپی نیاز ندارم که رئیسجمهور آمریکا را نقد کند.» همچنین وی یک تصویر تولیدشده توسط هوش مصنوعی را منتشر کرد که خود را در نقش مسیح نشان میداد و در نهایت مجبور به حذف آن شد. چنین رفتاری موجی از خشم، به ویژه در میان ۲۰ درصد بزرگسالان کاتولیک آمریکا که بسیاری از آنان در انتخابات ۲۰۲۴ به ترامپ رأی دادند برانگیخت.
در همین حال، دموکراتها تلاش برای استیضاح پیت هگست را کلید زده و قطعنامه برکناری او را ارائه دادهاند. اتهامات او شامل «ایجاد جنگ منطقهای ایران، کشتار غیرنظامیان به ویژه در حمله به مدرسه دخترانه میناب، ممانعت از نظارت کنگره، سوءاستفاده از قدرت و القای مفاهیم دینی در ارتش است.
همزمان، تلاش برای فعال کردن متمم ۲۵ قانون اساسی (ناتوانی ذهنی رئیسجمهور) با استناد به اظهارات کفرآمیز و نوسانات شدید لفاظی ترامپ آغاز شده است.
زمان به ضرر رئیسجمهور کار میکند. انتخابات میاندورهای نوامبر ۲۰۲۶ نزدیک است. جنگ منطقهای ایران بار سنگینی برای جمهوریخواهان محسوب میشود. در بدترین احتمال، حزب حاکم ریسک از دست دادن هر دو مجلس را دارد؛ فاجعهای که تلاشهای استیضاح از سوی دموکراتها را فعال کرده و احتمالاً به موفقیت نسبی خواهد رسید.
حتی در سنا، دستکم یک کرسی از تگزاس ممکن است متعلق به حزب دموکرات شود. «جیمز تالاریکو» نامزد اپوزیسیون با بهرهبرداری از لفاظی مذهبی پیشروانه، به دنبال بیاعتبار کردن ترامپ در میان انجیلیهای میانهرو است. از دست دادن بالقوه تگزاس که جمهوریخواهان بیش از ۲۰ سال آن را کنترل کردهاند میتواند آنها را دچار تزلزل کند.
این اثر دومینووار میتواند شانسهای «مارکو روبیو» یا «جیدیونس» به عنوان نامزدهای احتمالی جمهوریخواهان را در انتخابات ۲۰۲۸ تضعیف کند. درگیری ترامپ با پاپ بر سر ایران، تنها مشکلات انتخاباتی آنها را تشدید کرده است.
آتشبس دو هفتهای به ترامپ فرصت تنفس داد تا قیمت بنزین را در محدوده ۴ تا ۵ دلار ثابت نگه دارد. اما خطر تشدید نظامی همچون شمشیر داموکلس بر فراز او باقی مانده است است. موقعیت او ناپایدار بوده و احتمال بیثباتی سیاسی-اقتصادی و افزایش تنش اجتماعی بالاست.
بهای بسیار گزافی که آمریکا میپردازد، تنها نظامی نیست. سایش و فرسودگی داخلی، جنگ بر سر حقیقت و معنا، و از هم پاشیدگی اجماع انتخاباتی، پایداری ابرقدرت رو به افول را با چالشی عمیقتر از هر نبرد میدانی روبهرو کرده است.
انتهای پیام/ ۹۹۹
