دیدار با زینب زمان؛ روایت صبر و ایثار مادر شهیدان رستمی

گروه استان ها ـ دفاع‌پرس قزوین، «اسماعیل حیدری» – در دل شب‌های پرهیاهوی انقلاب، نام مادر شهیدان رستمی، طاهره سرباز، چون مشعلی فروزان، دل‌ها را به لرزه درمی‌آورد. پس از شهادت هشت فرزند ولایت‌فدای خانواده، کلیپ‌های سخن‌هایش در رسانه‌ها، اشتیاق دیدار را در جان ما شعله‌ور می‌ساخت. او که به خبرنگاران می‌گفت: «پرچم انقلاب نباید زمین بماند» و به نیت امام هشتم، هشت شهید تقدیم کرده بود، با ولایت زنده بود، مسئولان را به پایداری فرا می‌خواند و هر شب در تجمعات، چون ستونی استوار، حضوری مستمر داشت. فرزندانش فدای ولایت، و او، زینب‌وار، صبور و مقاوم.

با هماهنگی، لحظه آرزو فرارسید. راهی خیابان سعدی شدیم. مادر شهیدان با تواضع به استقبال آمدند و ما را به خانه‌ای پر از نور هدایت کردند. از پیوندشان با کانون پرورش سخن گفتند؛ همه خانواده، از برادران تا نوه‌ها، عضو بوده‌اند. مدیرکل کانون از تأثیر سخنانش بر رزمندگان گفت و مادر پاسخ داد: «این دعای بچه‌هاست.» به مربیان کانون خطاب کرد: «کارتان سخت‌تر از معلمی است؛ نسلی که به شما سپرده شده، به نحو احسن تربیت کنید.»

مادر از نوه شهید سیزده‌ساله‌اش، علی‌آقا، گفت که پیش از تکلیف، با نماز جوشن کبیر و ابوحمزه می‌خواند. از محمدحسن هفت‌ساله، عضو رباتیک کانون قزوین، که پیش‌بینی شهادتش را در ذوق هدیه عکس به دایی‌ها و عموها کرده بود. خبر کشف سیارک به نام محمدحسن توسط کانون لرستان، چشمانش را پر از اشک شوق کرد. از شهید ۲۲ روزه‌اش سخن گفت؛ عکسی که حتی تا آلمان و آمریکا رفت و اعتراف صهیونیست‌ها به جنایات تروریستی‌شان را برانگیخت. صلابتش، چون زینب زمان، درس صبر و ایثار بود. خاطره این دیدار، ابدی ماند.

انتهای پیام/