رژه‌ی نمایشگر‌ها به جای ادوات نظامی در «روز پیروزی»+ تصاویر

غیبت ستون‌های زرهی، حضور سربازان کره شمالی و تدابیر شدید امنیتی از جمله حواشی رژه امسال «روز پیروزی» بود که جای متن را در میدان سرخ مسکو گرفت.
کد خبر: ۸۳۳۱۱۸
تاریخ انتشار: ۲۱ ارديبهشت ۱۴۰۵ - ۱۰:۰۰ - 11May 2026

گروه بین‌الملل دفاع‌پرس: رژه «روز پیروزی» برخلاف سال‌های گذشته که اقتدار کرملین را بازنمایی می‌کرد، این بار آثار چهار سال جنگ فرسایشی با اوکراین را در چهره کرملین برجسته می‌ساخت. مراسمی که زمانی ویترین قدرت نظامی روسیه محسوب می‌شد، این بار در سایه تهدید حملات اوکراین، خاموشی گسترده اینترنت و تدابیر شدید امنیتی برگزار شد. مقام‌های روس نیز اذعان کردند که بخش بزرگی از این تدابیر برای حفاظت از شخص رئیس‌جمهور روسیه طراحی شده است.

رژه روز پیروزی

«ولادیمیر پوتین» در سخنرانی خود تلاش کرد تا جنگ اوکراین را به خاطره تاریخی جنگ جهانی دوم پیوند بزند. این روایت که کرملین از آغاز تهاجم به اوکراین مدام بر آن تأکید کرده، این بار نیز با توصیف نیرو‌های روسی به‌عنوان دنباله‌رو «نسل پیروز شوروی» همراه بود. پوتین خاطرنشان کرد که روسیه در برابر ناتو ایستاده و در پایان پیروز خواهد شد. 

رژه روز پیروزی

در رژه امسال، برخلاف سال‌های قبل، خبری از ستون‌های عظیم تانک‌ها، موشک‌ها و خودرو‌های زرهی نبود. نمایش تسلیحاتی که از سال ۲۰۱۷ به نماد اصلی رژه‌های «پوتین» تبدیل شده بود، عملا حذف شده و به جای آن، تصاویری از پهپاد‌ها و کلاهک‌های هسته‌ای روسیه روی نمایشگر‌ها پخش شد؛ تغییری که بسیاری آن را نشانه‌ای از محدودیت‌های جنگی و فشار‌های امنیتی تفسیر کردند. حتی مدت زمان مراسم نیز تقریبا به نصف سال‌های گذشته کاهش یافته بود.

رژه پیروزی روسیه

یکی از مهم‌ترین تصاویر این رژه، حضور نیرو‌های کره شمالی در میدان سرخ بود که نشانه‌ای آشکار از نزدیکی روزافزون مسکو و پیونگ‌یانگ به شمار می‌رود. در حالی که بسیاری از قدرت‌های سنتی از حضور در مراسم خودداری کردند، کرملین برای نمایش حمایت خارجی، بیش از پیش به متحدان سنتی خود نظیر کره شمالی، بلاروس و برخی کشورهای آسیای میانه تکیه کرد.

رژه پیروزی روسیه

در سوی دیگر، اوکراین نیز با بهره‌گیری از جنگ روانی تلاش کرد فضای مراسم را متاثر کند و با تهدید مداوم به حملات پهپادی و موشکی، فضای مسکو را متشنج و در وضعیتی نیمه‌امنیتی قرار دهد. پاسخ کنایه‌آمیز «ولودیمیر زلنسکی» به درخواست آتش‌بس پوتین نیز نشان داد که کی‌یف نمی‌خواهد ابتکار سیاسی را به کرملین واگذار کند. «زلنسکی» در بیانیه‌ای کنایه‌آمیز و با هدف قدر‌نمایی در مقابل مسکو، اعلام کرد که کشورش «اجازه» می‌دهد روسیه مراسم رژه پیروزی را در امنیت برگزار کند.

رژه روز پیروزی

رژه امسال از زاویه‌ای دیگر نیز تاریخی بود: جنگ اوکراین از مدت زمان حضور شوروی در جنگ جهانی دوم طولانی‌تر شده است. این مسئله برای پوتین که همواره کوشیده جنگ فعلی را ادامهٔ «نبرد علیه نازیسم» معرفی کند، اهمیتی نمادین دارد. اما برخلاف پیروزی قاطع شوروی در ۱۹۴۵، جنگ اوکراین به نبردی فرسایشی بدل شده که نه روسیه توان پیروزی سریع را دارد و نه اوکراین می‌تواند نیرو‌های روسی را عقب براند.

رژه روز پیروزی

نشانه‌های وضعیت فرسایشی تنها به میدان جنگ محدود نمی‌شود. اقتصاد روسیه که طی سال‌های اخیر با تزریق گسترده درآمدهای حاصل از صادرات محصولات نظامی رشد کرده بود، اکنون با تورم بالا، کاهش رشد اقتصادی و افزایش کسری بودجه روبه‌روست. قطع اینترنت و محدودیت‌های امنیتی نیز نارضایتی عمومی را افزایش داده است؛ موضوعی که تا چند سال پیش کمتر متصور بود. 

رژه پیروزی روسیه

با وجود این فشارها، کرملین نشانه‌ای از آمادگی برای مصالحه بروز نمی‌دهد. اظهارات «یوری اوشاکوف» دستیار پوتین، مبنی بر این که مذاکرات تازه فقط در صورت خروج نیرو‌های اوکراینی از دونتسک ممکن است، نشان می‌دهد مسکو همچنان بر شروط حداکثری خود پافشاری می‌کند.

رژه روز پیروزی

در مجموع، رژه امسال میدان سرخ بیش از هر زمان دیگری نشان داد که روسیه وارد مرحله‌ای پیچیده و فرسایشی از جنگ شده؛ مرحله‌ای که در آن کرملین همچنان از «پیروزی قطعی» سخن می‌گوید، اما نشانه‌های فرسایش و نگرانی امنیتی هم به وضوح دیده می‌شود.

انتهای پیام/ ۱۳۴

نظر شما
captcha
پربیننده ها
آخرین اخبار
پربحث ترین عناوین