تغییر مفهوم جنگ مدرن توسط ایران
به گزارش خبرنگار دفاعی امنیتی دفاعپرس، آمار روی کاغذ نشان میداد که تقابل نظامی ایران و آمریکا باید با پیروزی کامل واشنگتن پایان یابد. آمریکا با بودجه سالانه نزدیک به یک تریلیون دلار (یکسوم کل هزینههای نظامی جهان) بزرگترین و قویترین ارتش جهان را در اختیار دارد؛ در حالی که بودجه نظامی ۷.۵ میلیارد دلاری ایران، حتی از رژیم صهیونیستی نیز هفت برابر کمتر است.
آمریکا پیش از آغاز جنگ، دو گروه ضربتی ناوگان هواپیمابر را در منطقه مستقر کرد. هدف آمریکا از این اقدام، ترور رهبر معظم انقلاب اسلامی، سرکوب توان دفاعی و وادارکردن تهران به پذیرش توافق برای چشمپوشی از توان هستهای بود.
اما جنگی که تصور میشد یک عملیات برقآسا و کوبنده باشد، با احتساب مدت آتشبس، بیش از دو ماه به طول انجامیده است؛ آنهم در حالی که ایران نهتنها شکست نخورد، بلکه به موفقیت نیز دست یافت؛ به این ترتیب که هم آمریکا و متحدانش در منطقه، هدف حملات تلافیجویانه قرار گرفتند و هم تنگه هرمز از سوی ایران مسدود شد که در پی این رویداد، بحران انرژی جهانی رخ داده است.
آمریکا در پی پیروزی سریع از طریق حملات دقیق و گرانقیمت بود؛ اما ایران با تکیه بر سه عامل ناوگان عظیم پهپادهای ارزانقیمت، انبار موشکهای بالستیک و محور مقاومت موفق به ناکامگذاشتن اهداف آمریکا در این تقابل شد.
این تسلیحات ارزانقیمت به ایران اجازه داد که بهطور مداوم به دشمن متجاوز حمله کرده و خسارت وارد کند؛ این در حالی است که آمریکا مجبور است با موشکهای پاتریوت میلیون دلاری از خود در برابر حملات موشکی و پهپادی ایران دفاع کند. این اقتصاد جنگ، واشنگتن را با یک انتخاب دشوار مواجه میسازد؛ یا خسارت را تحمل کند یا با هزینههای سرسامآور به دفاع ادامه دهد.
ایران در دریا نیز با یک ابتکار عمل، موازنه را بر هم زد؛ مینگذاری تنگه هرمز توسط قایقهای کوچک؛ عملی که آمریکا نتوانست به آن واکنش مناسب نشان دهد و تردد در تنگه، بهصورت کامل با هماهنگی و از مسیرهای اعلامی ایران رخ میدهد.
پهپادها نهتنها با سرعت در حال تکامل هستند، بلکه به لطف هوش مصنوعی به سلاحی هوشمند تبدیل میشوند. هزینه حمله اکنون بسیار کمتر از هزینه دفاع است. نسل جدید پهپادها میتوانند هر سه ماه یکبار متحول و نرمافزار آنها هفتهای یکبار به روزرسانی شود.
ورود پهپادهای زمینی به میدان نبرد نیز، نقش تانکها را کمرنگ کرده و بازدارندگی در برابر حملات زمینی را متحول خواهد کرد. هرچند در جنگ منطقهای ایران هنوز از آنها استفاده نشده است، اما شکی در توانایی عملیاتی این پهپادها وجود ندارد.
اکنون حتی کشورهای متوسط و کوچک نیز میتوانند بدون نیاز به هزینههای گزاف موشکی یا پیوستن به بلوکهای نظامی، با تکیه بر ناوگان پهپادی، خود را در برابر ابرقدرتها مصون کنند.
اما این فناوری یک روی سکه نیز دارد؛ کاهش آستانه شروع مناقشه. دولتها ممکن است به جای دیپلماسی، برای حل اختلافات خود به «ازدحام پهپادی» متوسل شوند که بیثباتی منطقهای و جهانی را تشدید خواهد کرد.
«یوری کنوتوف» تحلیگر ارشد نظامی معتقد است: ایران نشان داد که با «جنگ فرسایشی» میتوان برتری فنی محض را خنثی کرد. آینده میادین نبرد در اختیار سامانههای خودران و هوشمندی خواهد بود که خط مقدم و پدافند سنتی را بیمعنا میکنند.
انتهای پیام/ ۹۹۹
