تحول در نظام نگهداری و تعمیرات هوایی فرانسه
به گزارش خبرنگار بینالملل دفاعپرس، وزارت دفاع فرانسه در سالهای اخیر بارها تلاش کرده وضعیت نگهداری و تعمیر ناوگان هوایی خود را بهبود دهد؛ زیرا با وجود هزینههای سنگین نظامی، میزان آمادگی عملیاتی بسیاری از هواگردهای ارتش همچنان رضایتبخش نبوده است. اکنون پاریس تصمیم گرفته مرحله تازهای از اصلاحات را آغاز کند و از سال ۲۰۲۸، ساختار جدیدی تحت عنوان «قراردادهای جامع پشتیبانی» را جایگزین مدل فعلی کند.

چالش اصلی به سیستم همان نگهداری و پشتیبانی عملیاتی هواگردهای نظامی فرانسه مربوط میشود؛ بخشی که وظیفه تضمین آمادگی جنگندهها، بالگردها و هواپیماهای نظامی را برعهده دارد. طی سالهای گذشته، ارتش فرانسه با مشکل کاهش نرخ آمادهبهکاری برخی ناوگانها مواجه بوده و همین مسئله انتقادهای زیادی را در محافل سیاسی و نظامی این کشور ایجاد کرده است.
آخرین اصلاح بزرگ در این حوزه به سال ۲۰۱۸ بازمیگردد؛ زمانی که ساختار قدیمی پشتیبانی هوایی وزارت دفاع فرانسه موسوم به «سیماد» منحل شد و نهادی جدید به نام «اداره نگهداری هوایی» جای آن را گرفت. این نهاد مستقیماً زیر نظر رئیس ستاد کل ارتش فرانسه فعالیت کرده و مأموریت اصلیاش افزایش آمادگی عملیاتی هواگردها با هزینه کنترلشده است.
یکی از مهمترین ابتکارهای این اداره، ایجاد مدل موسوم به «قراردادهای عمودی» بود. در این روش، تمام قراردادهای مرتبط با پشتیبانی یک نوع هواگرد در قالب یک قرارداد واحد تجمیع میشد و به یک شرکت اصلی واگذار میشد. هدف این بود که پراکندگی مسئولیتها کاهش یافته و پیمانکار اصلی در قبال نتیجه نهایی، یعنی میزان آمادهبهکاری هواگردها، پاسخگو باشد.
نخستین نمونه این مدل قراردادی با نام «راول» برای جنگنده رافال امضا شد و شرکت «داسو اویاسیون» مسئولیت کامل بخش بزرگی از خدمات مرتبط با پشتیبانی این جنگنده را برعهده گرفت. این قرارداد شامل امور لجستیکی، تعمیرات، پشتیبانی فنی، اسناد فنی، سامانههای زمینی و نگهداری بود و بر پایه تعهد به نتیجه طراحی شده بود.
در ادامه، حدود ۳۰ قرارداد مشابه برای دیگر ناوگانهای هوایی ارتش فرانسه به اجرا درآمد. مقامهای نظامی فرانسه میگویند این مدل تا حدی باعث بهبود آمادگی عملیاتی، افزایش انعطافپذیری نیروها و کنترل بهتر هزینهها شده است. همچنین گفته میشود این قراردادها توانستهاند هزینه ساعت پرواز برخی هواگردها را تثبیت کنند.
با این حال، ارزیابی دقیق موفقیت این طرح چندان آسان نیست؛ زیرا وزارت دفاع فرانسه در سالهای اخیر انتشار بسیاری از شاخصهای کلیدی مانند نرخ آمادهبهکاری فنی یا میزان فعالیت عملیاتی ناوگانها را محدود کرده است. به همین دلیل، تحلیلگران و حتی نمایندگان پارلمان اطلاعات دقیقی از وضعیت واقعی همه ناوگانها در اختیار ندارند.
با وجود این، برخی گزارشهای رسمی نشان میدهد اصلاحات انجامشده بیتأثیر نبوده است. برای مثال، دیوان محاسبات فرانسه در گزارشی در سال ۲۰۲۴ اعلام کرد عملکرد بخش نگهداری هوایی نسبت به گذشته بهتر شده و میزان آمادگی برخی ناوگانهای راهبردی افزایش یافته است. اما این نهاد در عین حال هشدار داد که این پیشرفتها با هزینه بودجهای بسیار بالا حاصل شده و هنوز با نیازهای واقعی عملیاتی ارتش فاصله وجود دارد.
همزمان، فرمانده نیروی هوایی و فضایی فرانسه نیز خواستار اصلاحات عمیقتر شد. ژنرال «ژروم بلانژه» تأکید کرده بود که سیستم نگهداری فعلی هنوز بیش از حد دیوانسالارانه و صلحمحور است و باید به سمت الگویی حرکت کند که با شرایط جنگی و نبردهای پرشدت سازگارتر باشد.
او معتقد بود ارتش فرانسه باید به نوعی «فرهنگ نگهداری در زمان جنگ» بازگردد؛ مدلی که در آن انعطافپذیری، سرعت تصمیمگیری و امکان عبور از چارچوبهای اداری در شرایط اضطراری وجود داشته باشد. این نگاه بهویژه تحت تأثیر جنگ اوکراین و نگرانی اروپا از احتمال درگیریهای بزرگ در آینده شکل گرفته است.
اکنون اداره نگهداری هوایی اعلام کرده که از سال ۲۰۲۸، قراردادهای عمودی فعلی بهتدریج جای خود را به «قراردادهای جامع پشتیبانی» خواهند داد. مقامهای فرانسوی میگویند این مدل جدید بر پایه تجربیات چند سال گذشته طراحی شده و هدف آن، سازگار کردن بهتر سیستم پشتیبانی با نیازهای جنگهای مدرن و عملیاتهای پرشدت است.
به گفته اداره نگهداری هوایی فرانسه، قراردادهای جدید قرار است بیشتر بر افزایش آمادگی عملیاتی، بهبود عملکرد پیمانکاران، بهرهبرداری هوشمندانه از دادههای فنی و ایجاد انعطاف بیشتر تمرکز کنند. همچنین استفاده گستردهتر از دادههای پشتیبانی و تحلیلهای فنی برای پیشبینی خرابیها و مدیریت بهتر تعمیرات، بخشی از این تحول خواهد بود.
در واقع، فرانسه تلاش میکند ساختار سنتی نگهداری تجهیزات نظامی را به یک مدل چابکتر و دادهمحور تبدیل کند؛ مدلی که بتواند در شرایط جنگی واقعی، پاسخ سریعتر و کارآمدتری ارائه دهد.
انتهای پیام/ ۹۹۹
