معیت خدا؛ چاشنیِ این همه شب، ایستادگی

گروه استان‌های دفاع‌پرس-«سیده معصومه حسینی»؛ از توکل گفتیم؛ از واگذاری مسیر‌های پرچالش و بن‌بست‌ها به خدا. اما امشب سؤال دیگری از دل خیابان بلند است: «واگذار کردیم. توکل کردیم. اما راه طولانی است. خستگی امانمان را بریده، چکار باید کرد؟» قرآن برای این هم یک قاعده و فرمول دارد. قاعده‌ای بنام «معیت»؛ همراهی ویژه خدا ...

صبر؛ قیمتِ همراهی با خداست

قرآن نمی‌گوید «خدا با شماست» و تمام. یک شرط می‌گذارد: «إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ» (بقره: ۱۵۳). خدا با صابران است. این «معیت» با «علم خدا به همه چیز» فرق دارد. خدا به همه چیز، عالِم است، اما «با همه» نیست. «معیت» یک همراهی ویژه است، یک پشتیبانی خاص، یک چاشنیِ الهی که فقط به کسانی داده می‌شود که صبر می‌کنند.

صبر در قرآن، تحملِ منفعل نیست؛ صبر یعنی ایستادگی

یعنی همان کاری که تو هفتادوهشت شب است انجام می‌دهی: با وجود خستگی، با وجود سرما و گرما، با وجود شایعه‌های گسترده و داغ، هنوز اینجایی. هنوز خیابان را رها نکرده‌ای. این همان «صبر»‌ی است که خداوند معیتش را به آن گره زده.

ببینید دشمن روی چه چیزی سرمایه‌گذاری کرده؟ روی «صبر» تو. می‌خواهد تمامش کنی. می‌خواهد خسته شوی. می‌خواهد به این نتیجه برسی که «دیگر بس است». چون می‌داند تا وقتی تو صبر می‌کنی، یک «معیت» الهی پشت سر توست که هیچ قدرتی توان مقابله با آن را ندارد. شاید بی راه نباشد که بگوییم دشمن از صبر تو بیشتر از سلاح تو می‌ترسد.

اما نکته اینجاست

منظور از، صبر، صرفا صبر در میدان جنگ و سنگر و مبارزه نیست. صبرِ مادران، صبرِ همسران، صبرِ کودکانی که هر شب در موکب‌ها چای تعارف می‌کنن، همه جزو همین سنت است. خدا با همه اینهاست. «معیت» خدا یک چتر واحد است بالای سر این خیابان؛ چتری که هرکس زیر آن ایستاده، آرامشی دارد که تحلیلگران دشمن نمی‌فهمند! آنها می‌گویند «این مردم چرا با این همه فشار، هنوز پای میدان با شور و نشاط حاضر می‌شوند؟!» جوابش همین است: آنها «معیت» را تجربه نکرده‌اند.

اما حواست باشد

صبر که تمام شود، معیت هم قطع می‌شود. این یک سنت دوطرفه است. خدا شرط گذاشته. اگر امشب خسته‌ای، اگر داری می‌بری، یک لحظه به همین فکر کن: نکند امشب، شبی باشد که من صبرم تمام شود و معیت خدا از بالای سرم برود؟ این فکر، ترسناک‌تر از هر تهدید دشمن است.

در پایان باید گفت

معیت خدا، جایزه صبر است. این را قرآن تضمین کرده. هفتاد و هشت شب صبر، هفتاد و هشت شب همراهی ویژه خدا را به همراه داشته. امشب هم اگر بمانی، این همراهی تمدید می‌شود. خدا با توست؛ نه به عنوان یک ناظر دور، که به عنوان یک پشتیبان نزدیک.

صبر کن، نه از سر ناچاری، که از سر فهم این سنت. چون می‌دانی تا وقتی صبر هست، «او» هم هست؛ و وقتی «او» باشد، هیچ قدرتی حریف مردم این خیابان نمی‌شود.

انتهای پیام/