از اذان زیر آتش دشمن تا خدمت بیمنت به مردم؛ روایتی از زندگی شهید عباسعلی فیض
به گزارش خبرنگار دفاعپرس از سمنان، سالها از شهادت عباسعلی فیض در عملیات بدر میگذرد، اما خاطرات او همچنان در ذهن خانواده، همرزمان و دوستانش زنده است. مردی که از روزهای مبارزه با رژیم پهلوی تا حضور در خطوط مقدم جبهه، زندگی خود را وقف دفاع از آرمانهای انقلاب اسلامی کرد و در کنار آن، نسبت به خانواده، همسایگان و نیازمندان احساس مسئولیت ویژهای داشت.
کوکب فیض، خواهر شهید، مهمترین ویژگی برادرش را پایبندی به عبادت و انجام تکلیف میداند. او میگوید عباسعلی حتی در سختترین شرایط جنگی نماز اول وقت را ترک نمیکرد. به گفته وی، در یکی از عملیاتها رزمندگان در حالی که زیر آتش دشمن بودند، به اقامه نماز ایستادند و شهید فیض با تأکید بر اقامه نماز جماعت، پیشاپیش نیروها قرار گرفت.
خواهر شهید همچنین از روحیه مسئولیتپذیری و شجاعت او در میدان نبرد یاد میکند و میگوید عباسعلی همواره در خط مقدم خدمت حاضر بود؛ از مهار آتشسوزی مهمات و کمک به همرزمان گرفته تا حضور در عملیاتهای مهمی، چون بیتالمقدس، خیبر، محرم و بدر. به گفته او، شهید فیض معتقد بود هر فرد باید هر آنچه در توان دارد برای دفاع از اسلام و کشور به کار گیرد.
در کنار روایت خواهر، سکینه احسانی، همسر شهید نیز تصویری از زندگی خانوادگی عباسعلی فیض ارائه میدهد. او شهید را مردی اهل مطالعه، قرآن و اخلاق توصیف میکند که همواره بر فهم و عمل به آموزههای دینی تأکید داشت. احسانی میگوید همسرش پیش از انقلاب کلاسهای قرآن و معارف اسلامی برگزار میکرد و پس از پیروزی انقلاب نیز فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی خود را ادامه داد.
به گفته همسر شهید، روحیه ایثار در تمام ابعاد زندگی عباسعلی جریان داشت. او از درآمد خود برای کمک به نیازمندان استفاده میکرد، امکانات خانه را با خانوادههای کمبضاعت تقسیم میکرد و حتی در روزهای مرخصی، بیش از آنکه به استراحت بپردازد، در فکر رفع مشکلات مردم بود. این روحیه در تربیت فرزندان نیز نمود داشت و شهید تلاش میکرد ارزشهایی مانند نماز، انفاق، احترام به دیگران و مسئولیتپذیری را به فرزندانش بیاموزد.
احسانی آخرین روزهای حضور شهید در کنار خانواده را به یاد میآورد؛ روزهایی که پیش از اعزام به عملیات بدر سپری شد. او میگوید عباسعلی با وجود دلبستگی عمیق به همسر و چهار فرزندش، انجام وظیفه را بر همه چیز مقدم میدانست و سرانجام در اسفندماه سال ۱۳۶۳ در عملیات بدر به شهادت رسید. پیکر این شهید پس از ۱۰ سال مفقودالاثری به وطن بازگشت و در زادگاهش سرخه آرام گرفت.
روایتهای خانواده شهید عباسعلی فیض نشان میدهد او تنها یک رزمنده حاضر در میدان نبرد نبود، بلکه انسانی بود که ایمان، اخلاق، خدمت به مردم و محبت به خانواده را در کنار یکدیگر معنا کرد. شخصیتی که از نگاه نزدیکانش، زندگیاش الگویی از عمل به باورها و مسئولیتپذیری در قبال جامعه و خانواده بود و همین ویژگیها نام او را در حافظه مردم سرخه و همرزمانش ماندگار کرده است.
انتهای پیام/
