پدری که به جای اشک، از شجاعت فرزندش گفت

پدر شهید «احمد مولایی» از شهدای جنگ رمضان در گفت‌وگو با خبرنگار دفاع‌پرس در ایلام؛ در حالی که داغ فرزند بر دل داشت، از زندگی، رشادت‌ها و آخرین لحظات فرزندش سخن گفت؛ فرزندی که سال‌ها عمر خود را در راه پاسداری از مرز‌های کشور سپری کرد و سرانجام به آرزوی دیرینه‌اش، یعنی شهادت، رسید.

پدر شهید مولایی می‌گوید: «احمد از نوجوانی علاقه زیادی به خدمت در نیرو‌های مسلح داشت. از همان ۱۸ یا ۱۹ سالگی وارد عرصه نظامی شد و عشق به دفاع از وطن در وجودش ریشه داشت.

با وجود تمام مسئولیت‌ها، ارتباطش با خانواده هیچ‌گاه قطع نمی‌شد. هفته‌ای چند بار تماس می‌گرفت و همیشه با روحیه‌ای شاد و لبخندی بر لب، سعی می‌کرد به ما آرامش بدهد.

وی با اشاره به روحیه مسئولیت‌پذیری فرزندش می‌افزاید: احمد نسبت به نیروهایش همانند یک پدر رفتار می‌کرد. آن روز نیز با وجود اینکه شیفت کاری‌اش به پایان رسیده بود و می‌توانست محل خدمت را ترک کند، حاضر نشد سربازانش را تنها بگذارد و بر ماندن در کنار نیروهایش اصرار داشت.

پدر شهید ادامه می‌دهد: در احمد صفات یک مرد با غیرت، شجاع، مسئولیت‌پذیر و وفادار را می‌دیدم. تمام سال‌هایی که در کنار او زندگی کردم، سرشار از خاطرات خوب و افتخارآمیز بود.

شهید احمد مولایی خدمت خود را در مرزبانی از سال ۱۳۸۵ آغاز کرد. پنج سال در مرز دهلران خدمت کرد و سپس تا سال ۱۴۰۰ در مناطق مرزی بانه مشغول انجام وظیفه بود. پس از آن نیز در مناطق میمک مهران و بهرام‌آباد خدمت کرد و حدود یک سال پیش از شهادت، به عنوان فرمانده پاسگاه مرزی بهرام‌آباد منصوب شد و با جدیت، تعهد و روحیه‌ای مثال‌زدنی به انجام مأموریت‌های خود ادامه داد.

پدر شهید از شب حادثه چنین روایت می‌کند: ساعت سه بامداد، دهم اسفند ۱۴۰۴هنگ مرزی مهران مورد حمله قرار گرفت. احمد بلافاصله همراه سربازانش به محل حادثه رفت. او برای بیرون آوردن پیکر و نجات همرزمانش از زیر آوار در مناطق هدف قرار گرفته، لحظه‌ای درنگ نکرد. همیشه می‌گفت جان نیرو‌ها برایم از هر چیزی مهم‌تر است.

سرانجام این فرمانده فداکار در پی حمله مجدد دشمن آمریکایی ـ صهیونیستی در دهم اسفند ۱۴۰۴، در حین انجام مأموریت و خدمت به میهن، به مقام رفیع شهادت نائل آمد.

از شهید احمد مولایی دو فرزند به نام‌های «مهراد» ۱۲ ساله و «شهرزاد» ۹ ساله به یادگار مانده است؛ یادگارانی که امروز باید راه پدر را با صلابت ادامه دهند. پدربزرگ خانواده با چشمانی اشکبار، اما استوار می‌گوید

شهید احمد مولایی رفت، اما نام او در حافظه مردم دهلران، مهران و همه همرزمانش به عنوان فرمانده‌ای دلسوز شجاع و فداکار باقی خواهد ماند؛ مردی که تا آخرین لحظه، سربازانش را تنها نگذاشت و جان خود را در راه دفاع از وطن تقدیم کرد.

انتهای پیام/