دلنوشته/

ایثار میراثِی جاودانِ در خانواده‌ای دلاور

در اتفاقی هرچند تلخ، اما زیبا «حدیثه دلاور» فرزند جانباز و آزاده سرافراز مشهدی «محمد دلاور» با اهدا اعضای بدنش باعث نجات زندگی چند نفر شد. در قامتِ این دختر، می‌توان بازتابِ صلابتِ آن پدری را دید که ۸۰۰ روز، در پسِ دیوار‌های سختِ اسارت، به عشقِ وطن، درد را به جان خرید و ۲۵ درصد از پیکرش را در راهِ این سرزمین جا گذاشت.
کد خبر: ۸۴۰۲۸۷
تاریخ انتشار: ۲۰ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۰:۴۶ - 10June 2026

گروه استان‌های دفاع‌پرس- «علی‌اصغر زینلی» فعال رسانه‌ای؛ شاید چند هفته بیشتر از انتشار خبر اهدا ۷ عضو بدن همسر آزاده عزیزمان «صادق کریمی» نمی‌گذرد که با خبر شدیم در اتفاقی هرچند تلخ، اما زیبا «حدیثه دلاور» فرزند جانباز و آزاده سرافراز مشهدی «محمد دلاور» با اهدا اعضای بدنش باعث نجات زندگی چند نفر شده است.

 

دلاور حدیثه

در قامتِ این دختر، می‌توان بازتابِ صلابتِ آن پدری را دید که ۸۰۰ روز، در پسِ دیوار‌های سختِ اسارت، به عشقِ وطن، درد را به جان خرید و ۲۵ درصد از پیکرش را در راهِ این سرزمین جا گذاشت. 

«دلاوری» در این خانواده فقط یک «نام» نیست، یک «مسیر» است. پدر در آن روز‌های غریب، وقتی در اسارتگاه‌های بعثی نفس می‌کشید، شاید نمی‌دانست که در روزگاری دیگر، فرزندش همان مشعلِ ایثار را بر خواهد داشت. او که آموخته بود چگونه برایِ حفظِ زندگیِ یک ملت، از جانِ خویش بگذرد، دخترش را چنان پروراند که در لحظه‌یِ موعود، «ادامه حیات» زندگی دیگران باشد.

پدری که با ۸۰۰ روز ایستادگی، درسِ مقاومت داد و دختری که با ایثارِ اعضایش، درسِ جاودانگی. در قاموسِ این خاندان، «مرگ» معنایی ندارد، چراکه هر آنچه بوده، «حضورِ مستمرِ عشق» است. 

درود بر این دلاورمردِ آزاده که چنین گوهری را در دامنِ خود پروراند و درود بر آن فرشته‌ای که با رفتنش، دوباره به چند نفر «امید» و «نفس» بخشید. این میراث، بزرگ‌تر از آن است که در واژه‌ها بگنجد؛ این، حکایتِ همیشگیِ «نور» است که از نسلی به نسلِ دیگر منتقل می‌شود.

انتهای پیام/

نظر شما
captcha
پربیننده ها
پربحث ترین عناوین