آیتالله علمالهدی: هیئات مذهبی، پرچمدار تحقق اهداف عاشورا/ عزاداری باید زمینهساز تربیت یاران حضرت ولیعصر (عج) باشد
به گزارش دفاعپرس از خراسان رضوی، آیتالله «سید احمد علمالهدی» نماینده ولی فقیه در استان در مراسم اذن عزای حضرت اباعبدالله الحسین (ع) که با حضور مسئولان هیئات و پیرغلامان حسینی در دفتر امام جمعه مشهد برگزار شد، ضمن قدردانی از حضور خادمان و دلدادگان دستگاه سیدالشهدا (ع) اظهار داشت: امیدوارم خداوند متعال به همه ما توفیق عنایت کند که به گونهای در مسیر خدمت به سیدالشهدا (ع) گام برداریم که این خدمت در دفتر وجود مقدس قمر بنیهاشم (ع) ثبت شود و قلب نورانی حضرت سیدالشهدا (ع)، اجداد طاهرین ایشان و نیز وجود مقدس حضرت ولیعصر (عج) از این نوکری خشنود و راضی باشند.
وی با اشاره به آیه شریفه «رَبَّنَا إِنِّی أَسْکَنْتُ مِنْ ذُرِّیَّتِی بِوَادٍ غَیْرِ ذِی زَرْعٍ عِنْدَ بَیْتِکَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِیُقِیمُوا الصَّلَاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِی إِلَیْهِمْ»، به ماجرای حضرت ابراهیم خلیلالرحمن (ع) اشاره کرد و گفت: خداوند متعال به حضرت ابراهیم (ع) مأموریت داد تا همسر خود، حضرت هاجر (س)، و فرزند نوزادش حضرت اسماعیل (ع) را از سرزمین شام به نقطهای که خداوند تعیین کرده بود منتقل کند.
نماینده ولی فقیه در خراسان رضوی افزود: حضرت ابراهیم (ع) طبق فرمان الهی، همراه همسر و فرزند خود از سرزمینهای آباد شام عبور کرد و وارد بیابانها و درههای خشک و سوزان حجاز شد. این کاروان کوچک مسیر خود را ادامه داد، در حالی که تنها خداوند میدانست مقصد نهایی آنان کجاست و قرار است در چه مکانی سکونت یابند.
دعای حضرت ابراهیم (ع) برای شکلگیری کانون بندگی خدا
آیتالله علمالهدی ادامه داد: هنگام غروب آفتاب، این کاروان به درهای تنگ، تاریک و هراسانگیز رسید. حضرت هاجر (س) با مشاهده شرایط آن منطقه دچار نگرانی شد و از حضرت ابراهیم (ع) خواست هرچه زودتر از آن دره خارج شوند؛ اما در همان لحظه فرمان الهی صادر شد که همسر و فرزند خود را در همان مکان رها کرده و بیدرنگ بازگردد.
وی تصریح کرد: حضرت ابراهیم (ع) بدون هیچگونه، چون وچرا در برابر فرمان الهی توقف کرد، همسر و فرزندش را از مرکب پیاده نمود و آماده بازگشت شد. حضرت هاجر (س) با نگرانی پرسید چگونه ما را در این بیابان تنها میگذاری؟ آب، غذا، سرپناه و امکانات زندگی ما چه خواهد شد؟ اما حضرت ابراهیم (ع) پاسخ داد که تنها مأمور به اجرای فرمان خداست و بیش از این وظیفهای ندارد.
نماینده ولی فقیه در خراسان رضوی خاطرنشان کرد: حضرت ابراهیم (ع) پس از ترک آن منطقه، هنگامی که به فراز کوهی رسید، بار دیگر به پشت سر نگاه کرد. همسر جوان خود را دید که با اضطراب و نگرانی در میان سنگها سرگردان است و فرزند نوزادش نیز در آغوش مادر بیتابی میکند. دل ابراهیم (ع) به درد آمد، اما مأموریت الهی اجازه بازگشت به او نمیداد.
عضو مجلس خبرگان رهبری افزود: در آن شرایط تنها راهی که برای حضرت ابراهیم (ع) باقی مانده بود، دعا بود. اما نکته مهم این است که او در دعای خود از خداوند آب، غذا، سرپناه و امکانات مادی درخواست نکرد؛ زیرا میدانست خداوند خود رازق و کفیل بندگان است و تأمین این امور بر عهده اوست.
آیتالله علمالهدی تصریح کرد: دعایی که حضرت ابراهیم (ع) در آن لحظه بر فراز کوه زمزمه کرد، پس از گذشت هزاران سال همچنان الهامبخش است. آن حضرت عرض کرد «رَبَّنَا إِنِّی أَسْکَنْتُ مِنْ ذُرِّیَّتِی بِوَادٍ غَیْرِ ذِی زَرْعٍ عِنْدَ بَیْتِکَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِیُقِیمُوا الصَّلَاةَ». یعنی پروردگارا، خانواده خود را در این سرزمین خشک و بیآبوعلف ساکن کردم تا در اینجا اقامه نماز کنند.
وی گفت: حضرت ابراهیم (ع) در حقیقت از خداوند درخواست کرد زمینهای فراهم شود که این سرزمین به کانون بندگی و عبادت الهی تبدیل گردد؛ مرکزی که از آن، انسانهای مؤمن و خداپرست پرورش یابند و مسیر بندگی خدا در سراسر زمین گسترش پیدا کند.
نماینده ولی فقیه در خراسان رضوی بیان داشت: از همین رو، آن حضرت در ادامه دعا کرد «فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِی إِلَیْهِمْ»؛ یعنی پروردگارا، دلهای مردم را به سوی آنان متمایل کن. این همان ابزار و زمینهای بود که حضرت ابراهیم (ع) برای تحقق مأموریت الهی و شکلگیری مرکز بندگی خداوند از او درخواست کرد.
آیتالله علمالهدی با اشاره به ادامه دعای حضرت ابراهیم (ع) تصریح کرد: حضرت ابراهیم (ع) از خداوند خواست که زمینه اقامه نماز و بندگی خدا توسط ذریه او فراهم شود. از اینرو عرض کرد «فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِی إِلَیْهِمْ»؛ یعنی دلهای گروهی از مردم را به سوی آنان متمایل ساز.
وی افزود: حضرت ابراهیم (ع) نفرمود همه مردم؛ بلکه فرمود «مِنَ النَّاسِ» او میدانست که همه دلها ظرفیت قرار گرفتن در مسیر بندگی خدا را ندارند، اما برخی دلها میتوانند ابزار اقامه نماز و وسیله بندهسازی برای خداوند باشند. از همین رو، درخواست او متوجه دلهای خاصی بود که در مسیر هدایت قرار میگیرند.
نماینده ولی فقیه در خراسان رضوی ادامه داد: ما به قرآن ایمان داریم و به وعدههای الهی باور داریم. اکنون بیش از چهار هزار سال از آن دعا میگذرد و اگر گفته میشود دعای حضرت ابراهیم (ع) مستجاب شده است، باید ببینیم آن دلهایی که قرار بود به ذریه ابراهیم (ع) متمایل شوند، چه کسانی هستند.
عضو مجلس خبرگان رهبری خطاب به مسئولان هیئات مذهبی ابراز داشت: شما که پرچمدار هیئت هستید، آیا میدانید چه جایگاهی دارید؟ شما که علم هیئت را بر دوش گرفتهاید، آیا میدانید چه ارزش و منزلتی نصیبتان شده است؟ چهار هزار سال پیش، حضرت ابراهیم (ع) از خداوند درخواست کرد که دلهای برخی مردم به سوی ذریه او متمایل شود و امروز شما مسئول هدایت و ساماندهی همین دلها هستید.
آیتالله علمالهدی بیان داشت: آن کسی که عمر خود را در نوکری امام حسین (ع) صرف کرده، امروز مسئول دلهای مردمی است که محبت اهلبیت (ع) را در دل دارند. خدمتگزاران هیئات مذهبی واسطه همان عشق و ارادتی هستند که باید از دلهای مردم به سوی ذریه حضرت ابراهیم (ع) و اهلبیت (ع) سوق پیدا کند.
هیئات مذهبی؛ واسطه انتقال عشق مردم به اهلبیت (ع)
وی ادامه داد: مداحی که مرثیه میخواند، اشک از دیدگان مردم جاری میکند و دلها را متوجه اهلبیت (ع) میسازد، در حقیقت واسطه و دلال این محبت الهی است. این جایگاه کمی نیست و موقعیت کوچکی به شمار نمیآید.
نماینده ولی فقیه در خراسان رضوی خاطرنشان کرد: انسان اگر بنشیند و با خود حساب کند، خواهد دید که هیچ ثروت، مقام، قدرت، ریاست و جایگاه دنیوی با این منزلت قابل مقایسه نیست. چه چیزی بالاتر از این که انسان در مسیر هدایت دلهای مردم به سوی اهلبیت (ع) قرار بگیرد؟
عضو مجلس خبرگان رهبری عنوان داشت: امروز پس از گذشت چهار هزار سال از دعای حضرت ابراهیم (ع)، ما در جایگاهی قرار گرفتهایم که مصداق استجابت آن دعا هستیم. در میان همه مردمانی که بر روی کره زمین زندگی میکنند، این افتخار نصیب ما شده که در خانه اهلبیت (ع) خدمت کنیم و باید قدر این موقعیت را بدانیم.
آیتالله علمالهدی با اشاره به سابقه خدمت پیرغلامان و خادمان حسینی در مشهد مقدس خاطرنشان کرد: بنده بهعنوان برادر بزرگتر شما عرض میکنم که در دوران گذشته، با آغاز ماه محرم، برخی از بزرگان هیئات که در بازار کسبوکار داشتند، مغازههای خود را تعطیل میکردند و تمام وقت خود را صرف خدمت به دستگاه سیدالشهدا (ع) میکردند.
وی ادامه داد: آنان از روز و شب خود میگذشتند تا علم هیئت برپا شود، حسینیهای سیاهپوش گردد، مردم در مجالس عزاداری حضور پیدا کنند و پذیرایی عزاداران به بهترین شکل انجام شود. تمام فکر و ذکرشان امام حسین (ع) بود و زندگی خود را وقف نوکری آن حضرت کرده بودند.
نماینده ولی فقیه در خراسان رضوی افزود: این افراد در مجالس روضه اشک میریختند، در میان سینهزنان میایستادند و خود پیشگام عزاداری بودند. همه زندگیشان را در مسیر خدمت به سیدالشهدا (ع) قرار داده بودند و حقیقتاً میدانستند که در چه جایگاهی قرار دارند.
عضو مجلس خبرگان رهبری تأکید کرد: چه خوب است که ما نیز جایگاه خود را بشناسیم و بدانیم در چه موقعیتی قرار گرفتهایم و چه مسئولیتی بر عهده داریم. باید بفهمیم که در دستگاه اهلبیت (ع) چه منزلتی یافتهایم و وظیفه ما در قبال این نعمت بزرگ چیست.
آیتالله علمالهدی در ادامه گفت: البته نوکری امام حسین (ع) در عین حال که از آسانترین کارها به نظر میرسد، از دشوارترین کارها نیز هست. ظاهر کار این است که انسان هیئت را اداره کند، مجلس روضه برپا سازد، مردم را جمع کند، مداحی و منبر برگزار شود و همه چیز بهراحتی پیش برود؛ اما حقیقت این است که نوکری سیدالشهدا (ع) مسئولیتی بسیار سنگین و حساس است.
آیتالله علمالهدی با اشاره به مسئولیت سنگین خادمان و دستاندرکاران هیئات مذهبی تصریح کرد: انسان ممکن است سالها در مسیر نوکری امام حسین (ع) تلاش کند، اما مسئله مهم این است که اطمینان داشته باشد حضرت از این خدمت راضی هستند و نوکری او مورد قبول واقع شده است.
وی افزود: باید دید فلسفه شهادت حضرت اباعبدالله الحسین (ع) چه بوده است؛ زیرا همان فلسفه و هدف، محور نوکری ما را شکل میدهد. گریه، عزاداری، سیاهپوشی و برگزاری مجالس سوگواری، بخشی از این مسیر است، اما مسئله اساسی آن است که برای تحقق اهداف قیام سیدالشهدا (ع) چه میزان تلاش کردهایم.
نماینده ولی فقیه در خراسان رضوی ادامه داد: اینکه مردم در برابر ظلم بایستند، با ستم مبارزه کنند، در مقابل استکبار مقاومت داشته باشند و در این مبارزه به پیروزی برسند، از اهداف نهضت عاشوراست. بنابراین، نوکری در مسیر تحقق این اهداف، اهمیت بسیار بیشتری دارد و مسئولیت سنگینتری را متوجه خادمان دستگاه اهلبیت (ع) میکند.
عضو مجلس خبرگان یادآورشد: از یک سو باید در مسیر اهداف سیدالشهدا (ع) خدمت کرد و از سوی دیگر باید به گونهای عمل کرد که انسان یقین داشته باشد حضرت از او راضی هستند. از همین رو، نوکری امام حسین (ع) در هر زمان اقتضائات خاص خود را دارد و نمیتوان همه شرایط امروز را با گذشته یکسان دانست.
حفظ سنتهای عزاداری در کنار پاسخ به نیازهای روز
آیتالله علمالهدی با اشاره به ضرورت حفظ سنتهای عزاداری گفت: بسیاری از کارهایی که امروز در هیئات مذهبی انجام میشود، همان سنتهایی است که ۱۰۰ سال پیش نیز وجود داشته است. سیاهپوش کردن حسینیهها، آمادهسازی پرچمها و علمها، برپایی مجالس روضه، سینهزنی، زنجیرزنی و حرکت هیئات در سطح شهر، از جمله سنتهایی است که باید حفظ شود.
وی تصریح کرد: نباید تصور کنیم برخی از این سنتها دیگر کارایی گذشته را ندارند. وجود مقدس سیدالشهدا (ع) نسبت به کوچکترین سنتهای عزاداری حساس هستند و این امور برای آن حضرت اهمیت دارد. اگر از این سنتها کاسته شود، جای گلایه خواهد داشت. وظیفه ما افزودن بر ظرفیتهای عزاداری است، نه کمرنگ کردن آن.
نماینده ولی فقیه در خراسان رضوی ادامه داد: گاهی گفته میشود که به دلیل گسترش شهر و دشواریهای موجود، هیئات تنها در محدوده محلههای خود عزاداری کنند و دیگر ضرورتی برای حرکت به سمت حرم مطهر رضوی وجود ندارد؛ اما نباید به این بهانهها اکتفا کرد.
عضو مجلس خبرگان رهبری افزود: گذشتگان ما در شرایطی که امکانات حملونقل امروزی وجود نداشت، هیئات را از دورترین نقاط شهر با پای پیاده به سمت حرم مطهر میآوردند و در مسیر عزاداری میکردند. آنان سختی راه را به جان میخریدند تا عزاداری خود را در محضر حضرت رضا (ع) به انجام برسانند.
آیتالله علمالهدی تأکید کرد: اینکه عزادار، گنبد نورانی امام رضا (ع) را ببیند، اشک خود را در محضر آن حضرت جاری کند و سینهزنی خود را در پیشگاه امام هشتم (ع) انجام دهد، با عزاداری در نقطهای دیگر قابل مقایسه نیست. عظمت عزاداری در مشهد مقدس به این است که در جوار و محضر حضرت رضا (ع) انجام شود.
وی افزود: سنت حرکت هیئات به سمت حرم مطهر رضوی که در گذشته وجود داشته، نباید مورد غفلت قرار گیرد. اگر از آنچه گذشتگان در این مسیر انجام میدادند کاسته شود، در حقیقت از نوکری سیدالشهدا (ع) کم گذاشتهایم.
نماینده ولی فقیه در خراسان رضوی خاطرنشان کرد: البته شرایط امروز اقتضائات خاص خود را نیز دارد. در کنار عزاداری باید مردم را برای مقابله با دشمنان اسلام آماده کرد، روحیه مقاومت را در جامعه تقویت نمود و مردم را در برابر استکبار جهانی استوار نگه داشت؛ چراکه این نیز بخشی از نوکری امام حسین (ع) است.
عضو مجلس خبرگان رهبری ادامه داد: هرچه به ظهور حضرت ولیعصر (عج) نزدیکتر میشویم، ابعاد عاشورا و پیامهای نهضت حسینی جلوه بیشتری پیدا میکند. عاشورا متناسب با شرایط زمان، رنگ و بوی تازهای مییابد و پیوند آن با مسئله ظهور بیش از پیش آشکار میشود.
آیتالله علمالهدی اظهار داشت: از همین رو، باید در مکتب عاشورا زمینهساز تربیت و شکلگیری نیروهای آماده برای یاری حضرت ولیعصر (عج) باشیم. عزاداری امروز علاوه بر حفظ سنتهای اصیل گذشته، باید پاسخگوی نیازهای زمان نیز باشد و متناسب با شرایط جامعه اسلامی شکل بگیرد.
وی تأکید کرد: اگر عزاداریها با توجه به این اقتضائات برگزار شود، نوکری ما مورد پذیرش قرار خواهد گرفت و در دفتر قمر بنیهاشم (ع) ثبت خواهد شد. اما اگر تنها به روشهای گذشته اکتفا کنیم و از مسئولیتهای امروز غفلت ورزیم، از حقیقت این نوکری فاصله گرفتهایم.
آیتالله علمالهدی در ادامه بیان داشت: در کنار حفظ این شعائر، باید تلاش کنیم نوکری ما در مسیر تحقق اهداف سیدالشهدا (ع) نیز مؤثر باشد و بتوانیم رسالت خود را در این زمینه بهدرستی انجام دهیم.
وی در پایان خطاب به خادمان هیئات مذهبی گفت: قدر این فرصت را بدانید. دهه محرم بهسرعت سپری میشود و پس از پایان آن باید عملکرد خود را مورد ارزیابی قرار دهیم. هر یک از شما باید با خود بیندیشد که در کدام شب از این مجالس، عزاداری و خدمت او به گونهای بوده که اگر حضرت قمر بنیهاشم (ع) بر آن مجلس نظر میافکندند، و لبخند رضایت بر لبان مبارکشان نقش میبست. این تبسم، سرمایهای گرانبها و ارزشمند برای هر خادم دستگاه سیدالشهدا (ع) است.
انتهای پیام/
