ثارالله؛ خونی که هنوز میجوشد
گروه استانهای دفاعپرس_«سیده معصومه حسینی»؛ «السَّلامُ عَلَیْکَ یا ثارَ اللّهِ وَ ابْنَ ثارِه»؛ این سلامهای نخستین زیارت عاشورا، فقط درود نیست؛ اعلان جنگی است ابدی. «ثار» یعنی خونی که خداوند، خود، طالب آن است. خونی که انتقامش راکسی جز خدا نمیگیرد و تانگرفته، این آتش خاموش نمیشود. امروز، ماوارث همان خونیم.
آن روز در کربلا، مولایمان حسین «ثارالله» شد؛ در این جنگ تمام عیار جبهه کفربا فرزندان حیدرکرار در خیابانهای ایران، امام شهیدمان، فرماندهان نظامیمان و همه مردان و زنانی که جان دادند به ویژه ۱۶۸ دانشآموزِ بیگناه میناب، همگی «ثارالله»اند. وقتی آمریکا و اسرائیل گمان کردند با شهادت قاعد امت، چراغ مقاومت خاموش میشود، دقیقاً در همان لحظه، ملتی «مبعوث» شد. این بعثت، پاسخ زمینی آن خونِ مقدس است.
نکته عمیق ماجرا اینجاست: «ثار» فقط یک خونِ ریخته نیست؛ یک نیروی زنده و جوشان است. نیرویی که مردم را ۱۰۸ شب از خیابانها عقب نرانده. آنها که نشستهاند تا آتشبس بشود و جنگ تمام شود، نفهمیدهاند که «ثار» با آتشبس تمام نمیشود. ما تربیت یافتگان مکتب عاشورایی هستم خوب میدانیم «ثار» تا ظهور ادامه دارد؛ تاروزی که مهدیِ (عج) این امت بیاید و دادِ همه ثاراللهها را از «آل زیاد»های دورانها بگیرد.
باید در پایان گفت؛
«ثارالله» یعنی خون بیقرار. خونی که اجازه فراموشی ندارد. خونِ رهبرمان که با خانوادهاش پرپر شده خون آن کودکان معصوم درمدرسه قطعهقطعه شده، خونِ بیقرارِ امشبِ ماست؛ و ما در این خیابانها، تا طلوع انتقام الهی، همین را فریاد میزنیم: یا لثارات الحسین
انتهای پیام/
