مجاهدت پلیس در جنگ تحمیلی سوم؛ از خط مقدم امنیت تا شهادت برای وطن

گروه جامعه دفاع‌پرس: جنگ تحمیلی سوم به‌عنوان یکی از مهم‌ترین رخدادهای امنیتی، تنها یک درگیری محدود یا مقطعی نبود، بلکه بخشی از طرحی چندلایه برای ایجاد اختلال در امنیت داخلی کشور محسوب می‌شد؛ طرحی که هدف آن، نه صرفاً واردکردن خسارت نظامی، بلکه تضعیف نظم عمومی و ایجاد بی‌ثباتی اجتماعی بود.

در این میان، پلیس به‌عنوان خط مقدم تأمین امنیت داخلی، یکی از اهداف اصلی این سناریو قرار گرفت. به گفته سردار «عباسعلی محمدیان» فرمانده انتظامی تهران بزرگ، دشمن با این تصور که حمله به مراکز انتظامی می‌تواند توان عملیاتی پلیس را کاهش دهد و زمینه را برای گسترش ناامنی فراهم سازد، تلاش کرد تا ساختار امنیتی کشور را تحت فشار قرار دهد؛ اما آنچه در میدان رخ داد، خلاف این محاسبات بود.

فرمانده انتظامی تهران بزرگ با تشریح ابعاد این رخداد تأکید کرده که دشمن با پیوندزدن تحرکات خارج از مرزها و عناصر داخلی، به دنبال ایجاد خلأ امنیتی و فروپاشی نظم عمومی بود، اما این هدف با واکنش سریع نیروهای انتظامی و همراهی مردم محقق نشد و طراحی صورت‌گرفته عملاً ناکام ماند.

بر اساس روایت فرماندهان انتظامی، راهبرد دشمن در جنگ اخیر بر تضعیف نقطه فرماندهی و کنترل امنیت داخلی استوار بود. در این چارچوب، حمله به مراکز پلیس صرفاً یک اقدام نظامی تلقی نمی‌شد، بلکه بخشی از سناریویی گسترده‌تر برای ایجاد خلأ امنیتی در شهرها به شمار می‌رفت.

این سناریو بر چند فرض اصلی بنا شده بود؛ اینکه با آسیب‌رساندن به مقرهای انتظامی، توان عملیاتی پلیس کاهش می‌یابد، نیروها درگیر بازسازی و مدیریت بحران می‌شوند و در نتیجه، کاهش حضور پلیس در سطح شهر می‌تواند زمینه افزایش جرائم، شایعات و آشوب‌های اجتماعی را فراهم کند. با این حال، به گفته فرماندهان انتظامی، این محاسبه از اساس نادرست بود.

استمرار مأموریت؛ حتی در شرایط حمله

یکی از مهم‌ترین بخش‌های روایت جنگ تحمیلی سوم، نحوه واکنش پلیس به حملات است. برخلاف انتظار طراحان این سناریو، هیچ وقفه‌ای در مأموریت‌های انتظامی ایجاد نشد و روند خدمت‌رسانی و تأمین امنیت با قدرت ادامه یافت.

فرمانده انتظامی تهران بزرگ در این‌باره گفته است: «دشمن تصور می‌کرد با حمله به مراکز انتظامی، توان پلیس برای مقابله با عوامل خود را کاهش می‌دهد، اما پلیس به سرعت خود را بازسازی کرد و حتی در شرایطی که برخی مقرها آسیب دیده بودند، مأموران در خیابان‌ها، پارک‌ها، داخل خودروها و هر مکان ممکن به ارائه خدمات و تأمین امنیت مردم ادامه دادند.»

این رویکرد، نشان‌دهنده راهبردی است که بر توزیع توان عملیاتی و استمرار مأموریت در شرایط بحران استوار است؛ راهبردی که موجب شد حمله به ساختمان‌ها، خللی در عملکرد سازمان ایجاد نکند و امنیت همچنان در سطح شهر برقرار بماند.

شهادت در میدان مأموریت

در جریان جنگ تحمیلی سوم، تعدادی از نیروهای فراجا در مسیر انجام مأموریت به شهادت رسیدند.

سردار محمدیان فرمانده انتظامی تهران بزرگ اعلام کرده است که در پایتخت، ۶۳ نفر از نیروهای فراجا در راه تأمین امنیت کشور به شهادت رسیدند.

به گفته وی، برخلاف برخی تصورات، بسیاری از این شهدا در داخل مقرهای انتظامی نبوده‌اند، بلکه هنگام انجام مأموریت، در ایستگاه‌های بازرسی، واحدهای گشت، مقابل کلانتری‌ها و در نقاط مختلف شهر جان خود را فدای امنیت مردم کردند و به شهادت رسیدند.

این موضوع نشان می‌دهد که پلیس در جنگ تحمیلی سوم، نیرویی صرفاً دفاعی و مستقر در پشت دیوارهای اداری نبوده، بلکه حضوری فعال و میدانی در سطح شهر داشته و بخش مهمی از مأموریت خود را در دل جامعه دنبال کرده است.

مردم؛ حلقه مکمل امنیت

در کنار عملکرد نیروهای انتظامی، نقش مردم نیز در خنثی‌سازی اهداف دشمن برجسته بوده است. مسئولان انتظامی معتقدند هوشیاری شهروندان و همراهی اجتماعی، یکی از مهم‌ترین عوامل ناکامی این طراحی بوده است.

در واقع، اگر پلیس ستون اصلی امنیت به شمار می‌رود، مردم نیز شبکه پشتیبان و تثبیت‌کننده این امنیت هستند؛ موضوعی که در جریان جنگ رمضان، بیش از گذشته خود را نشان داد.

شکست سناریوی ناامنی

بررسی ابعاد مختلف این جنگ نشان می‌دهد سناریوی طراحی‌شده بر چند فرض اشتباه استوار بود؛ وابستگی کامل پلیس به مقرهای فیزیکی، کاهش توان عملیاتی در شرایط حمله، نبود انعطاف در سازماندهی نیروها و امکان ایجاد خلأ سریع امنیتی در سطح شهر. اما واقعیت میدانی، این فرض‌ها را رد کرد. پلیس نه‌تنها متوقف نشد، بلکه حضور خود را در سطح شهر حفظ کرد و با بازسازی سریع ساختارهای آسیب‌دیده، روند خدمت‌رسانی را ادامه داد.

جنگ تحمیلی سوم در نهایت به آزمونی برای ساختار امنیت داخلی کشور تبدیل شد؛ آزمونی که در آن، پلیس با تداوم حضور میدانی و همراهی مردم، مانع تحقق سناریوی ناامنی شد و نشان داد که امنیت، فراتر از ساختمان‌ها و تجهیزات، بر پایه حضور نیروهای انسانی و اعتماد اجتماعی استوار است.

انتهای پیام/ 261