کلید واشنگتن در دست سوسیالیست دموکراتها
گروه بینالملل دفاعپرس: پایتخت آمریکا پس از ۱۲ سال مدیریت تکنوکرات و متمایل به بازارِ «موریل باوزر» با پیروزی قاطع «جنیس لوئیس جورج» در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات، به یک چرخش تاریخی و ساختاری به سمت چپ دست یافت. این پیروزی که عملا راه او را برای تکیه زدن بر صندلی شهرداری واشنگتن هموار میکند، جدیدترین و بلندترین گام جبهه چپگرایان آمریکا و اعضای «سوسیالیستهای دموکرات آمریکا» برای تسخیر ساختارهای قدرت شهری است. این جریان نوظهور، با شعار حل بحرانهای ملموس زندگی روزمره، نظیر مسکن ارزانقیمت و مراقبت از کودکان، در حال بازتعریف نقشه سیاسی شهرهای بزرگ آمریکا است.
لوئیس جورج، زن سیاهپوستی که پیش از این در سال ۲۰۲۰ به شورای شهر واشنگتن راه یافته بود، در شب پیروزی خود با لحنی قاطع به شبههافکنی منتقدان پاسخ داد. پیش از این، تحلیلگران سنتی مدعی بودند که پایگاه رای او صرفا محدود به ساکنان ثروتمند، سفیدپوست و مهاجران جدید واشنگتن است، اما نتایج آرا خط بطلانی بر این فرضیه کشید و نشان داد او توانسته است حمایتی گسترده و فرامحلهای را در سراسر پایتخت جلب کند.
وی در تشریح این موفقیت اعلام کرد که آنها طی یک سال گذشته، متنوعترین ائتلاف تاریخ این شهر را متشکل از سازماندهندگان محلی، فعالان محیط زیست، پرستاران، کارکنان بخش حملونقل، کارمندان فدرال و سرایداران ساختهاند که شامل دموکراتها، مستقلها و سوسیال دموکراتها میشود.
پیروزی «لوئیس جورج» در واشنگتن حلقهای از یک زنجیره پیوسته به شمار میرود. نوامبر گذشته، «زهران ممدانی» در نیویورک و «کیتی ویلسون» در سیاتل، با پلتفرمهایی مشابه به پیروزی رسیدند و سکان هدایت شهرداریهای خود را به دست گرفتند. در لسآنجلس نیز «نیتیا رامان»، عضو دیگر سوسیالیستهای دموکرات آمریکا موفق شد علیرغم تلاشهای فشرده «کارن بس» برای برجسته کردن یک رقیب جمهوریخواه و چهره تلویزیونی به نام «اسپنسر پرات»، به دور نهایی انتخابات شهرداری راه یابد.
این جریان چپگرا اکنون در حال گسترش نفوذ خود از سطح مدیریت شهری به پلههای بالاتر قدرت است و زهران ممدانی در تلاش است تا با حمایت از نامزدهای همسو در انتخابات مقدماتی مجلس نمایندگان آمریکا، هژمونی خود را تثبیت کند. یکی از حساسترین این تقابلها در نیویورک میان «آدریانو اسپایلات» و «دارالیزا آویلا شوالیر» در جریان است. ممدانی در یک تجمع انتخاباتی، با حمله شدید به ساختار کنونی حزب دموکرات، آن را گرفتار در طرز تفکر کهنه دانست و هشدار داد که این تفکر سنتی در ایالتهای کلیدی شکست خواهد خورد و از کسب ۲۷۰ رای الکترال باز خواهد ماند.
در همین راستا، «آپارنا راج» نامزد سوسیال دموکرات که پیشتازی انتخابات شورای شهر در شمال غرب واشنگتن را در دست دارد، معتقد است دموکراتها برای مقابله با «ترامپیسم» و اقتدارگرایی باید جایگزینی ایجابی و ملموس ارائه دهند تا مردم ببینند که مقامات منتخب واقعا به فکر طبقه کارگر هستند.
با این وجود، دموکراتهای میانهرو و سنتی نسبت به وزنکشی واقعی این جریان هشدار میدهند و استدلال میکنند که موفقیتهای جناح چپ افراطی صرفا محدود به پایگاههای سنتی و به شدت دموکرات کشور است و پلتفرمهای آنها در ایالتهای چرخی یا متمایل به جمهوریخواهان خریدار ندارد.
«مت بنت» معاون ارشد اندیشکده «تِرد وی» در این باره میگوید که موفقیت آنها در مناطق فوقالعاده آبی حقیقت دارد، اما این نشاندهنده وضعیت کلی حزب در سراسر کشور نیست و خطر بزرگ برای دموکراتها این است که وزن این پیروزیهای محلی را بیش از حد واقعی آن تفسیر کنند.
از سوی دیگر، بررسی رفتارهای انتخاباتی در شهرهای دیگر نشان میدهد که فرمول چپگرایی همیشه کارساز نبوده است. در سانفرانسیسکو، رایدهندگان هم «لاندن برید» و هم «آرون پسکین» را نپذیرفتند و به «دانیل لوری»، وارث شرکت «لیوای استراوس» و یک فعال بشردوستانه که به عنوان چهرهای مستقل وارد کارزار شده بود، رای دادند. لوری با تمرکز بر بهبود وضعیت خیابانها، امنیت عمومی و کارآمدی دولت، تحسین هر دو حزب را برانگیخت.
در شیکاگو نیز «براندون جانسون» که با حمایت همهجانبه فعالان چپ به شهرداری رسید، اکنون با بحران شدید بودجه، نزاع با شورای شهر بر سر مالیات املاک و هرجومرج ساختاری در هیئت مدیره مدارس دستوپنجه نرم میکند که این مسائل پایگاههای اصلی حمایت او را تضعیف کرده است.
با این حال، چپگرایان نیویورک در تلاشند تا این فرضیه را که موفقیتشان محدود و اتفاقی است، رد کنند. «آشیک صدیق»، رئیس مشترک کمیته سیاسی ملی سوسیالیستهای دموکرات آمریکا، تئوری تغییر انتخاباتی این جریان را مبتنی بر ساختن شبکه از پایینترین سطوح مدیریتی میداند و به نمونههایی، چون لوئیس جورج و ممدانی اشاره میکند که کار خود را از شوراهای محلی آغاز کردند و امروز به کرسیهای شهرداری رسیدهاند.
این شبکه اکنون در حال زورآزمایی در لایههای مختلف است. در حوزه انتخابیه هفتم نیویورک، ممدانی از «کلر والدز» در برابر «آنتونیو رینوسو» حمایت میکند. رینوسو این رقابت را رقابتی درونخانوادگی میان چپ و چپتر توصیف میکند. با این حال، رشد تشکیلاتی این جریان بسیار چشمگیر است؛ به طوری که شاخه سوسیالیستهای دموکرات آمریکا نیویورک از ۵،۹۰۰ عضو در زمان اولین حمایت از ممدانی، امروز به ۱۴،۰۰۰ عضو رسیده است.
«گوستاوو گوردیلو»، رئیس مشترک سوسیالیستهای دموکرات آمریکا نیویورک نیز بر این باور است که نتایج انتخابات مقدماتی مشخص میکند که تشکیلات سنتی سیاست تا چه حد باید این جریان را جدی بگیرد.
بزرگترین آزمون برای سوسیالیستهای دموکرات، دوره پس از پیروزی و مواجهه با واقعیتهای سخت کشورداری است. «کیتی ویلسون» که با شعار ضد رفتارهای تنبیهی و برچیدن اردوگاههای بیخانمانها، شهردار سیاتل شد، اکنون در چرخشی آشکار مجبور به هدایت طرح سرکوب بازار علنی مواد مخدر در یکی از تقاطعهای اصلی شهر شده است؛ امری که نشاندهنده فشار افکار عمومی برای برقراری نظم است.
در نیویورک نیز ممدانی توانسته است سرمایهگذاری ۱.۲ میلیارد دلاری در آموزش پیش از دبستان را محقق کند، اما وعدههای بزرگی، چون رایگان کردن اتوبوسهای شهری متوقف شدهاند. با این حال، او در صدمین روز کاری خود تاکید کرد که از بهکارگیری ابزار دولت برای تودههای مردم شرمسار نیست.
در واشنگتن، لوئیس جورج که حریفی جدی در انتخابات سراسری نوامبر پیشرو ندارد، وعده کاهش قبوض خدماتی، ساخت دهها هزار مسکن ارزانقیمت و ایجاد سیستم سراسری مراقبت از کودکان را داده است. اما چالش بزرگتر او، حفظ خودمختاری واشنگتن دیسی در برابر دولت دونالد ترامپ است.
پیش از انتخابات، ترامپ تهدید کرده بود که در صورت پیروزی لوئیس جورج، دولت فدرال کنترل پایتخت را به دست خواهد گرفت. لوئیس جورج در پاسخ به این تهدیدها، رویکردی ترکیبی از مقاومت و تعامل را در پیش گرفته و اظهار داشته است که آنها نمیتوانند با تسلیم شدنِ پیشازموعد، از استقلال خود دفاع کنند، اما او آماده همکاری با هر کسی، از جمله رئیسجمهور، برای منافع شهروندان واشنگتن است.
در نهایت، پیروزیهای پیاپی سوسیالیستهای دموکرات در کلانشهرهای آمریکا، گسل عمیقی را در بدنه حزب دموکرات آشکار کرده است. با این حال، سرنوشت این جریان نوظهور بیش از صندوقهای رای، در حکمرانی شهری تعیین خواهد شد. چالش این مدیران در موازنه میان شعارهای آرمانی و واقعیتهای سرسختی، چون امنیت و بودجه، نشان میدهد که تبدیل شعارهای انتخاباتی به مدل مدیریت پایدار، آزمون نهایی بقای جبهه چپ در ساختار قدرت آمریکا خواهد بود.
انتهای پیام/ ۱۳۴
