وستمینستر در انتظار برنهام
گروه بینالملل دفاعپرس: در یکی از روزهای سیاه تاریخ سیاسی انگلستان «کییر استارمر»، نخستوزیر این کشور، سرانجام در برابر فشارهای سنگین همحزبیها و وزرای کابینهاش تسلیم شد و با اعترافی تلخ مبنی بر اینکه دیگر مرد مناسبی برای هدایت کشور نیست، جدول زمانی خروج خود از خیابان «داونینگ» را اعلام کرد.
این کنارهگیری زودهنگام، آن هم کمتر از دو سال پس از پیروزی تاریخی حزب کارگر در انتخابات سراسری، راه را برای جانشینی «اندی برنهام» هموار کرده است؛ مردی که اکنون بدون رقیب جدی، در آستانهی تکیه زدن بر کرسی نخستوزیری به عنوان هفتمین سکاندار انگلستان در ده سال گذشته قرار دارد.
شورش پنهان در ساختار حزب کارگر که با هراس از پیشروی چشمگیر حزب راستگرای «اصلاح انگلستان» به رهبری «نایجل فاراژ» در انتخابات آینده تغذیه میشد، سرانجام استارمر را ناچار کرد تا پس از گذراندن آخر هفتهای در اقامتگاه «چکرز» به همراه خانوادهاش، به این نتیجه برسد که زمان رفتن فرا رسیده است.
با انصراف وزرای کلیدی مانند «وس استریتینگ» از ورود به کارزار رقابت، اندی برنهام شهردار پیشین منچستر بزرگ و نمایندهی تازهنفس پارلمان، به احتمال فراوان ظرف سه هفتهی آینده و بدون نیاز به برگزاری انتخابات درونحزبی، مستقیما وارد خانهی شماره ۱۰ خواهد شد.
کییر استارمر که روز جمعه با سرسختی بر ماندن و مبارزه در هرگونه چالش رهبری تاکید کرده بود، پس از گفتوگوهای فشرده با اعضای کابینه و همسرش، «ویکتوریا»، تغییر موضع داد. او در برابر درهای خیابان داونینگ، با صدایی که از شدت بغض میلرزید، اعلام کرد که پاسخ فراکسیون پارلمانی خود را شنیده و آن را با روی گشاده میپذیرد.
وی تاکید کرد که تمام تصمیماتش در دوران مسئولیت برای اولویت دادن به کشور بوده و اکنون زمان آن است که پس از ترک بزرگترین شغل انگلستان، وقت خود را وقف خانواده و فرزندانش کند. استارمر از کمیتهی اجرایی ملی حزب کارگر خواست تا فرآیند انتخاب جانشین را به سرعت آغاز کند تا پیش از تعطیلات تابستانی پارلمان نهایی شود.
سد محکم حد نصاب ۸۱ امضا برای ورود به رقابت، در کنار عقبنشینی سایر مدعیان، عملا مسیر برنهام را هموار کرده است؛ به طوری که انتظار میرود او تا اواسط ژوئیه، بدون رقیب فاتح خیابان داونینگ شود. استارمر با وجود خشم پنهانی که از جاهطلبیهای برنهام دارد، قول یک انتقال قدرت منظم را داده است، هرچند هنوز مشخص نیست که آیا خودش به عنوان نماینده در پارلمان باقی میماند یا برای جلوگیری از یک انتخابات میاندورهای دیگر، به حضورش ادامه خواهد داد.
طوفان ترکیب کابینه جدید برنهام در پارلمان انگلیس
در حالی که اندی برنهام در میان تشویق همحزبیها و کنایههای اپوزیسیون در پارلمان سوگند میخورد، در بیانیهای محتاطانه بر لزوم ثبات و جدیت در دوران گذار تاکید کرد. با این حال، در پشت صحنه، هیجان و هیاهوی شدیدی بر سر چیدمان کابینه و سیاستهای دولت آینده در جریان است.
برنهام قصد دارد هفتهی آینده با ایراد یک سری سخنرانیهای کلیدی در حوزهی اقتصاد و واگذاری اختیارات، مرزبندی مشخص و نمادین خود را با دوران استارمر اعلام کند. وی در مسیر اجرای این نقشهی راه، در حال بررسی انتصاب «اد میلیبند» به عنوان وزیر دارایی است تا ارتدوکس سنتی خزانهداری را به چالش بکشد؛ تصمیمی که با مخالفت شدید بخشهای تجاری و اتحادیههای کارگری روبروست، اما برنهام خود را برای این قمار بزرگ آماده کرده است.
در این میان، انتظار میرود «شبانه محمود» به خاطر عملکردش در بحران مهاجرت در وزارت کشور ابقا شود. از سوی دیگر، وضعیت «وس استریتینگ» پیچیده به نظر میرسد، چرا که گروه مشاوران برنهام ادعاهای او مبنی بر داشتن آرای کافی برای رقابت را رد کرده و او را بدون اهرم فشار در مذاکرات میدانند؛ هرچند برخی مشاوران برای آرام کردن بازارهای مالی، پیشنهاد اعطای وزارت دارایی به او را مطرح کردهاند.
همزمان، وفاداران استارمر همچنان به دنبال مهرهای، چون «دارن جونز» هستند تا در صورت انتصاب میلبند، در برابر برنهام قد علم کند؛ نقشهای که هنوز با تکذیب قاطعی از سوی جونز روبهرو نشده است.
برنهام به دنبال به دستآوردن دل بازار
واکنش بازارهای مالی به این زلزلهی سیاسی تا حدودی آرام بود و بازده اوراق قرضهی دولتی اندکی کاهش یافت، اما متحدان برنهام به خوبی میدانند که او باید سرمایهگذاران را راضی کند؛ به ویژه پس از آنکه پیشتر گفته بود کشور در گروگان بازارهای اوراق قرضه است. در همین راستا، گروه مشاوران برنهام مذاکراتی را با «جیم اونیل»، اقتصاددان برجسته و وزیر سابق خزانهداری دولت محافظهکار، آغاز کردهاند تا او را به عنوان مشاور ارشد اقتصادی به خیابان داونینگ ببرند.
یکی از اولین اقدامات دولت احتمالی برنهام، اعلام یک طرح بزرگ واگذاری اختیارات مالی خواهد بود که به شهرداران اجازه میدهد نرخ مالیات کسبوکارهای خود را تعیین کنند. اگرچه او به مانیفست اصلی حزب کارگر پایبند خواهد ماند، اما به دنبال جسارت بیشتر در اجرای سیاستهاست. طرفداران او در پارلمان معتقدند برنهام باید یک استراتژی «ضربه و بهت سیاسی» را به راه بیندازد تا تغییر را در ۱۰۰ روز اول دولت جدید به سرعت نمایان کند، چرا که پس از آن تغییر نظر مردم بسیار دشوار خواهد بود.
در جبههی سازماندهی و تقابلهای سیاسی، تیم انتقال قدرت برنهام به رهبری «لویز هیگ»، اد میلبند، «میاتا فانبوله» و «جاش سیمونز»، از هماکنون آرایش جنگی به خود گرفته است. در طرف مقابل، نایجل فاراژ، رهبر حزب اصلاح انگلستان، تنها چهرهی اپوزیسیون بود که بلافاصله پس از استعفای استارمر، خواستار برگزاری انتخابات سراسری فوری شد و مدعی گردید انگلستان نمیتواند زمان خود را برای غلتیدن از بحرانی به بحران دیگر تلف کند.
با این حال، اندی برنهام به وضوح سیگنال داده است که تن به این خواسته نخواهد داد و به جای قمار بر سر انتخابات جدید، تمرکز خود را بر بازسازی انگلستان از درون ساختار فعلی پارلمان معطوف خواهد کرد. «وستمینستر» اکنون در تبوتاب تولد یک دوران جدید است؛ دورانی که در آن حزب کارگر باید ثابت کند آیا بدون استارمر میتواند از غرق شدن کشتی خود در برابر امواج راستگرایی پوپولیستی جلوگیری کند یا خیر.
انتهای پیام/ ۱۳۴
