آوارگی تروریستهای آمریکایی در غرب آسیا
به گزارش گروه بینالملل دفاعپرس، پس از جنگ منطقهای ایران، ساختار حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس وارد مرحلهای تازه و پرمخاطره شده است؛ مرحلهای که به گفتهٔ مقامهای فعلی و پیشین آمریکایی، آسیبپذیری پایگاههای این کشور را بیش از هر زمان دیگری آشکار کرده است.
پنتاگون از سال ۲۰۲۲ ساخت پایگاهی جدید در نزدیکی بندر «ینبع» در ساحل دریای سرخ عربستان را آغاز کرد. این پایگاه که «جنکینز» نام دارد، در جریان جنگ اخیر بهطور چشمگیری فعال شد؛ زمانی که موشکها و پهپادهای ایرانی پایگاههای نزدیکتر به سواحل ایران را هدف قرار دادند.
«عباس داهوک» وابسته نظامی پیشین آمریکا در عربستان، هدف از ایجاد این پایگاه را فراهم کردن عمق راهبردی و دور شدن از برد مستقیم موشکها و پهپادهای ایران توصیف میکند.
به گزارش «میدلایستآی»، تهران در مذاکرات مربوط به آتشبس بلندمدت، خواستار تعطیلی پایگاههای آمریکا در منطقه شده است. هرچند واشنگتن بعید است با چنین درخواستی موافقت کند، اما کارایی حملات ایران، آیندهٔ پایگاههای بزرگ ارتش تروریستی آمریکا در کشورهای حاشیه خلیج فارس را از بین برده است.
«دیوید پترائوس» رئیس سابق سیا و فرمانده پیشین نیروهای آمریکا در غرب آسیا، در گفتوگو با بلومبرگ تصریح کرده است: پس از دیدن تواناییهای ایران، دیگر اشتیاقی برای بازگشت به برخی پایگاهها نداریم. شرایط امروز بسیار سختتر از دوران فرماندهی من در سنتکام است.
حملات تلافیجویانه ایران نشان داده که پایگاههای ثابت آمریکا اهدافی بزرگ و قابل اصابتاند. سنتکام مدعی رهگیری همه موشکهای ایرانی است، اما تصاویر ماهوارهای تخریب گسترده در پایگاه «علیالسالم» کویت را تأیید میکند. همچنین ترمینال فرودگاه بینالمللی کویت پس از برخورد احتمالی یک موشک پاتریوت منحرفشده، آسیب جدی دیده است.
مقامهای آمریکایی میگویند حضور نظامی در کویت عملاً غیرممکن شده است. «مارک کانچیان» کارشناس مرکز مطالعات راهبردی، معتقد است: این جنگ نشان داد همه پایگاههای ثابت آسیبپذیرند. آمریکا ناچار است سیاست خود در غرب آسیا را بازنگری کند.
دو مقام آمریکایی و یک تحلیلگر میگویند الگوی آیندهٔ حضور نظامی آمریکا احتمالاً شبیه پایگاه جنکینز خواهد بود، ایجاد پایگاههایی دورتر از ایران و در نقاطی که دسترسی تهران به آنها دشوارتر است در دستور کار دولت آمریکا قرار خواهد گرفت.
آمریکا با کشورهای خلیج فارس توافقهای متفاوتی دارد؛ از استقرار دائمی در کویت، بحرین و قطر تا دسترسی محدود و مشروط در عمان. روابط نزدیک عمان با ایران همواره موجب نارضایتی واشنگتن بوده است و به همین دلیل حضور آمریکا در مسقط محدودتر از سایر کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس است.
کویت با حدود ۱۴ هزار نظامی آمریکایی، بزرگترین میزبان نیروهای آمریکا در منطقه است. دو پایگاه اصلی این کشور یعنی «کمپ آریفجان» و «پایگاه علیالسالم» بارها هدف حملات ایران قرار گرفتهاند. پس از آغاز عملیات «خشم حماسی»، سنتکام ناچار به تخلیه بخشهایی از این تأسیسات شد.
در هفتههای نخست جنگ، محدودیت ذخایر موشکهای رهگیر آمریکا آشکار شد. کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس نیز هنگام درخواست برای دریافت موشکهای جدید با پاسخ منفی روبهرو شدند. واشنگتنپست گزارش داده بود که آمریکا تنها ۲۰۰ موشک رهگیر ارتفاع بالا در اختیار دارد.
«داگلاس سیلیمان»، سفیر سابق آمریکا در کویت نیز هشدار داده است که حفظ حضور گسترده آمریکا در خلیج فارس نیازمند سرمایهگذاری سنگین در استحکامبخشی پایگاهها است.
آنچه مشخص است این است که پس از جنگ منطقهای ایران، نظامیهای آمریکایی نمیتوانند مانند سابق و آزادانه در پایگاههای نظامی خود در خلیج فارس حضور داشته باشند. ارتش تروریستی آمریکا ناچار است که دست به اتخاذ سیاست جدیدی برای فرار از موشکها و پهپادهای ایران بزند.
انتهای پیام/ ۹۹۹
