یادداشت/«دارالعباده»، نه «دارالاباحه»؛ پشتِ پردهٔ «برهنگیِ» بوستان غدیر یزد
به گزارش گروه استان های دفاعپرس یزد؛ هادی امامی دانشآموخته کارشناسی ارشد ارتباطات اجتماعی و رسانه و کارشناسی علوم سیاسی یزد: «حسینیهٔ ایران»؛ در اوج محرم، ویدیویی از بوستان غدیر در شبکههای اجتماعی، دل هر غیرتمندی را سوزاند: بانویی عریان! پاسخ فراجا: «اختلال روانی داشت، تحویل خانواده شد.»!
توقف کنید! این پاسخ نه علمی است، نه قانونی!
اگر بیمار است، ماده ۱ قانون حمایت از بیماران روانی (مصوب۱۳۹۹) دولت را موظف به تأمین درمان و مراقبت از بیماران روانی کرده.
طبق تبصره۲ ماده واحده الحاقی به قانون پزشکی قانونی، بیمار روانیِ خطرناک باید بهاجبار در مراکز تخصصی بستری شود، نه تحویل خانواده!
پرسشها:
اگر بیمار است، چرا اول به زندان رفت؟!
چرا در بیمارستان بستری نشد؟!
اگر خانوادهاش پول ندارند، مگر بیتالمال برای زندانیان عادی هزینه میکند، برای امنیت روانی یک شهر نه؟!
«تحویل خانواده» یعنی رهاسازیِ بمبِ اخلاقی!
و بدتر: مزدورانی ساعتی چند دلار برای بیحجابی اجیر میشوند! اگر این «بیمارِ اجارهای» باشد چه؟!
اگر پشت این «اختلال»، عملیات روانی سازمانیافته باشد چه؟!
آنگاه «تحویل به خانواده» مُهر تأییدی است بر ادامهٔ پروژه!
مسئولان قضایی، امنیتی و سیاسی! این «حمله به حیثیت دارالعباده» است. یا امروز با بستری اجباری و پیگیری قضایی، ریشه را میسوزانید، یا فردا تماشاگر تکثیر این ویروس باشید. تاریخ از شما نخواهد گذشت!
ایستادهایم برای استقبال از وداع با امام شهید... آیا این صحنهها در شأن این استقبال است؟!
انتهای پیام/
