آخرین دیدار، نبض زمان را متوقف کرد؛ وداع پدر با یادگاران حماسه

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از رشت، «هما اکبری» فعال رسانه‌ای استان گیلان؛ شامگاه پنج‌شنبه در میان هیاهوی فضای مجازی، در حالی که چشم‌ها به دنبال تصاویر وداع، تشییع و اخبار مربوط به مراسم بودند، ناگهان در میان سیلِ پست‌ها، با عبارتی ایستادم که تمامِ ریتمِ نفس‌هایم را به هم ریخت: «آخرین دیدار با خانواده‌های معظم شهدا» 

اولین واکنش من، حیرت بود. در ذهنم نقش آمد که این «آخرین دیدارِ» چه کسی است؟ با چه کسی؟ این تیتر، مانند یک پرسشِ بی‌جواب در میان سیل تصاویر، سنگینی می‌کرد.

 

اما وقتی با نگاهی دقیق‌تر به خطوطِ زیر آن رفتم، حقیقتِ تکان‌دهنده را یافتم؛ این آخرین دیدارِ خانواده‌های شهدا با رهبرِ شهیدِ انقلاب بود. اما نه یک دیدارِ معمولی؛ یک وداعِ بی‌قرار.

 

(پنجشنبه شب)، در میان غوغای حزن و اندوهِ هزاران نفری که برای بدرقه پیکر مطهر رهبر شهید گرد آمده بودند، صحنه‌ای رخ داد که کلمات در برابر عظمتش، خسته و بی‌تفاوت به نظر می‌رسند. 

 

دیدنِ خانواده‌های مکرم شهدا در کنار پیکر رهبر شهید، قلبی را که با تماشای تصاویرِ تشییع سنگین شده بود، دوباره به لرزه درآورد. 

 

چه سخت است این دیدار برای هر دو طرف؛ چه برای آنها که پناهِ خود را از دست می‌دهند و چه برای پیکری که تمام عمر، سایه‌ی مهرش بر سرِ این خانواده‌ها بود.

‌

می‌خواستم آن صحنه را توصیف کنم، اما زبان از روایتِ آن حجم از اندوه و معنویت بازمانده است. اما در میان این سکوتِ سنگین، تنها یک چیز در ذهنم نقش بست: این عمل، تنها از اثری که ایشان از خود به جای گذاشته بودند، برمی‌آید. 

 

او که در تمام دوران مسئولیت، همیشه خانواده‌های شهدا را نه به چشم یک «موضوع مدیریتی»، بلکه به چشم «امانت‌های الهی» می‌دید.

 

رهبر شهید مان همیشه سفارش کرده بود که به خانواده‌های شهدا، با نگاهی متفاوت و با تمامِ وجود رسیدگی شود. گویی در آخرین ایستگاهِ زندگی، حتی در لحظه‌ی انتقال به ملکوت، دغدغه‌ی او، همان دغدغه‌ی قدیمی بود: «مراقبِ این خانواده‌ها باشید».

 

 این آخرین دیدار، در واقع، آخرین اجرایِ مأمورانه و آخرین تبلورِ وصیتِ او بود؛ وصیتی که می‌گفت خانواده‌های شهدا، خط قرمزِ قلبِ او هستند.

 

امشب، وقتی تصاویرِ این وداع را می‌بینم، دیگر فقط یک خبر یا یک پست ساده نیستند. اینها، گواهی بر پیوندی هستند که حتی با رفتنِ رهبر شهید، پاره نخواهد شد. اینها، روایتِ آخرین لمسِ میانِ یک رهبر و امانت‌هایش است؛ دیداری که نشان داد او حتی در آخرین لحظات، همچنان نگرانِ تکریمِ کسانی بود که جانشان را برای راه او دادند.

 

انتهای پیام/