سومین روز آرامش رهبر شهید در جوار امام رئوف(ع) و اشک های یک جهان در فراقش

گروه استان‌های دفاع‌پرس- «حدیثه وهابی»؛ امروز سومین روزی است که رهبر شهید در جوار امام رضا آرام گرفته است. در تقویم فقط سه روز گذشته، اما برای همه زمان هنوز ۹ اسفند۱۴۰۴ ایستاده است؛ کنار لحظه‌ای که خبر شهادت رسید. بعضی فراق‌ها با گذشت روز‌ها کم‌رنگ نمی‌شوند و فقط شکل دلتنگی‌شان عوض می‌شود.

یادم هست روز‌های تشییع امواج جمعیت به سوی میادین شهر سرازیر می‌شد. خیابان‌ها دیگر جای سوزن انداختن نبود و گرمای شدید تابستان هم حریف اراده داغداران نشد. پرچم‌های سرخ‌رنگ یالثارات الحسین و یالثارات خامنه‌ای در شهر‌ها می‌رقصید و تصاویر رهبر شهید بر دست مردم همچون سپری در برابر هجمه رسانه‌ای دشمنان خودنمایی می‌کرد. زن و مرد و پیر و جوان کنار هم ایستاده بودند و زیر سایه پلاکارد‌های بزرگ (ما ترامپ را خواهیم کشت!) از خونخواهی فریاد می‌زدند.

قم دومین منزلگاه وداع میلیونی با رهبر شهید شد

کاروان تشییع پس از بدرقه تاریخی تهران راهی قم شد تا عطر حضور رهبر شهید تا حریم امن مسجد جمکران بپیچد. خیل عظیم جمعیت از سراسر کشور و حتی کشور‌های دیگر نیز در حرم معصومه گرد هم آمدند تا آخرین وداع را با سرباز دیرین اسلام داشته باشند. دست‌های گره‌کرده و سربند‌های یالثارات الحسین نماد وحدت ملتی بود که در این مسیر سر از پا نمی‌شناخت. مردم در این گرمای سوزان به یکدیگر یاری می‌رساندند و در کنار هم ایستادگی را مشق می‌کردند.

مردم نجف با یزله‌های عراقی، رهبر شهید را بدرقه کردند

غوغای نجف با یزله‌های پرشور عراقی‌ها آغاز شد. اعراب با نوای حیدر حیدر شانه‌های یکدیگر را گرفتند و به دنبال تابوت رهبر شهید پابرهنه به سمت ضریح امیرالمومنین دویدند. اینجا دیگر مرز‌ها معنا نداشت. پرچم‌های لبنان و فلسطین در کنار پرچم ایران برافراشته شد تا نشان دهد خون رهبر شهید همه این ملت‌ها را به هم گره زده است.

داغ پیکر مطهر، روضه ارباًارباً را در ذهن‌ها زنده کرد

موشک ددمنشانه دشمن که به بیت رهبری اصابت کرد پیکر مطهر را به وضعی درآورد که یادآور روضه اربااربا در دشت کربلا شد. این فاجعه آغاز خشم و کینه آزادگان جهان بود. مردم با پلاکارد‌های ما ترامپ را خواهیم کشت در چشمانشان برق انتقام می‌دیدید. این خونخواهی حالا به مطالبه عمومی تبدیل شده است.

لب تشنه...

رهبر شهید در حالی به دیدار حق شتافتند که همچون جد بزرگوارشان لب‌تشنه بودند. زبانشان از شدت تشنگی خشک شده بود و در حسرت زیارت به درجه شفیع شهادت رسیدند. ایشان که سال‌ها برای ایجاد امکان زیارت برای مردم تلاش کرده بود خود در عطش دیدار باقی ماند.

مشهد آخرین ایستگاه بدرقه رهبر شهید شد

آخرین ایستگاه این سفر مشهد مقدس بود. گویی تمام جاده‌ها به سمت حرم امام رضا (ع) ختم می‌شد. جمعیت میلیونی در هوای داغ تابستان زیر آفتاب چنان موج می‌زد که گویی زمین و زمان برای بدرقه رهبر شهید به حرکت درآمده بود. پیکر در میان فریاد‌های رعدآسای یالثارات به سوی آرامگاه ابدی تشییع شد. صدای نوحه‌ها در صحن‌ها می‌پیچید و قلب‌های سوخته مردم با هر ضرب‌آهنگ سینه زنی بر طبل خونخواهی می‌کوبید.

همدلی مردم در گرمای طاقت‌فرسا جلوه‌ای از وفاداری شد

پیرمردی که به سختی راه می‌رفت کنار جوانانی ایستاده بود که با سربند‌های قرمز یالثارات خامنه‌ای شانه به شانه هم برای خاکسپاری لحظه‌شماری می‌کردند. این همبستگی در میان غبار غم چنان دیدنی بود که نشان می‌داد پیوند ملت با راه رهبر شکست‌ناپذیر است.

خورشید در مشهد غروب کرد

خاک مشهد سرانجام پیکر رهبر شهید را در آغوش کشید. وقتی آخرین مشت‌های خاک بر مزار نشست فریاد‌های ما ترامپ را خواهیم کشت سراسر صحن را لرزاند. رهبری که سال‌ها رویای زیارت داشت و در مسیر خدمت به خلق جان خود را در آتش کینه دشمن داد حالا در جوار امام رئوف آرام گرفت. این شروع فصلی تازه برای ملتی است که حالا بیش از هر زمان دیگر خود را مدیون خون شهید می‌داند. پرچم‌ها هنوز در باد تکان می‌خورند و خشم مردم همچون آتشی زیر خاکستر آماده شعله‌ور شدن است.

استقامت در ساعت‌های انتظار

ساعت‌ها گذشت، اما ذره‌ای از شور جمعیت کاسته نشد. خورشید از آسمان گذشته بود و ماه در آسمان پدیدار گشته بود ولی مردم همچنان ماندند. هیچکس تاب ترک میدان را نداشت. همه منتظر لحظه نهایی بودند تا پیکر رهبر شهید را به خاک بسپارند. در این انتظار طولانی صف‌های طولانی آب و غذا به همت گروه‌های مردمی شکل گرفت تا پیوند همدلی در سخت‌ترین شرایط نمایان شود. گرمای هوا چنان بود که سنگفرش‌ها داغ شده بود، اما کسی از ایستادگی دست نکشید.

مسیر روشن باقی ماند

با آرام گرفتن پیکر در خاک این حقیقت روشن شد که راه او با رفتنش فراموش نمی‌شود. شور و حرارت میان جمعیت گواهی می‌داد که مردم آماده‌اند تا پرچم به دست گرفته شده را به صاحب اصلی آن برسانند. در میان شعار‌های پرشور و صدای گریه‌های بلند نام آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای به گوش رسید. مردم با اطمینان از اینکه خورشید دیگری برآمده است به سمت رهبر جدید نگاه دارند. سایه او اکنون بر سر امت است و امید‌ها برای ادامه راه و تحقق خونخواهی زنده مانده است.

مردم با رهبر جدید برای ادامه این مسیر تجدید بیعت کردند

اکنون همه نگاه‌ها به مسیر آینده و هدایت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای (حفظه‌الله) دوخته شده است. بیعت مردم با رهبر جدید در همان لحظات نخست با شعار‌های ولایی و اعلام وفاداری شکل گرفت. انتقام از شهادت رهبر پیشین حالا به یک نقشه راه واحد بدل گشته است. پرچم‌های سرخ یالثارات که در دست مردم بود نوید می‌دهد که این انقلاب تا رسیدن به مقصد اصلی و وعده الهی متوقف نخواهد شد.

انتهای پیام/