پاسخ ملت به تهدید آمریکا؛ پرچمهای سرخ، نماد حیات و عهدنامه با امام شهید
گروه استانهای دفاعپرس- «سیده معصومه حسینی»؛ امروز در خیابانها، دو صدا از هم قابل تفکیک نیست: شعار «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل»، و دیگری فریاد یک ملت که پرچمهای سرخ خونخواهی را به نشانه «انتقام» برافراشتهاند.
تهدید قاتلان امام شهید، به ترور امام سیدمجتبی، این خشم مقدس را به یک ضرورت عقلانی بدل کرده است. نکته شگفت اینجاست: مطالبهای که امروز در کوچه و خیابان میبینیم، نه یک واکنش احساسی صرف، که انعکاس یک حکم تمدنساز قرآنی است: «وَلَکُمْ فِی الْقِصَاصِ حَیَاةٌ یَا أُولِی الْأَلْبَابِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ» (بقره/۱۷۹).
تصور رایج آن است که قصاص صرفاً «مجازات» است؛ اما قرآن آن را «حیات» مینامد. شاید برای شما این مطلب یک پارادوکس الهی به نظر برسد: چگونه مرگ یک قاتل، مایه زندگی یک جامعه میشود. پاسخ در همان پرچمهای سرخی است که امروز در دستان مردم به اهتزار درآمده است. وقتی قاتلان بدانند که در برابر خون ریختهشده، حتماً قصاص در انتظار آنهاست، معادله سود و زیان ترور در ذهنش فرو میریزد. آیه میگوید این حکم برای «اولی الالباب» (خردمندان) است؛ یعنی قصاص، یک استراتژی عقلانی برای حفظ حیات جمعی است.
اینک ترجمه میدانی آیه را ببینیم:
قاتلین امام شهید، نه تنها مجازات نشدند، بلکه با گستاخی تمام، رهبر جدید را نیز تهدید به ترور کردهاند. آنها با این کار پیامی به ملت ایران فرستادند: «دست ما برای کشتن رهبران شما باز است، و هزینهای نخواهیم پرداخت.»
ملت امروز با پرچمهای سرخ، پاسخ این پیام را دادند: «ما زندگی آرام را از شما سلب خواهیم کرد، مرگ راحت را به گور خواهید برد؛ زیرا ما قصاص را اجرا خواهیم کرد.»
این یعنی بازدارندگی. مطالبه انتقام، در این شرایط، نه یک کینهجویی کور، که پاسخی است به یک ضرورت امنیتی برای حفظ «جان» امام امت. اگر خون امام شهید بدون قصاص بماند، گویی به قاتل چراغ سبز برای ترور بعدی دادهایم. ملت فهیم ایران این منطق را دریافته است: قصاص قاتل دیروز، امنیت رهبر فرداست.
خداوند در ادامه آیه میفرماید: «لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ»؛ شاید تقوا پیشه کنید. این «تقوا» در ساحت اجتماعی، یعنی ایجاد یک نظام حقوقی که در آن، جان انسانها حرمت دارد و متجاوز به حریم خون، خود را در آستانه نابودی میبیند.
این منطق صرفا مختص جان رهبر نیست؛ امام امت اصل را فراتر گذاشته و فرمودند: «هر عضوی از ملت که توسط دشمن شهید میشود، خود موضوع مستقلی برای پرونده انتقام است.» ۱۴۰۴/۱۲/۲۱
وقتی پرچم سرخ به نشانه خونخواهی بالا میرود، در حقیقت پرچم «حیات» برای جامعه برافراشته میشود؛ حیاتی که بدون تضمین امنیت امام امت و ملت، همواره در معرض تهدید است.
در پایان باید گفت؛
صدای قرآن از کنار پیکر امام شهید به جهان مخابره شد، و فردا صدای اجرای حکم همان قرآن، لرزه بر اندام دشمنان خواهد انداخت. پرچمهای سرخی که در دستان ملت است، یک بند از عهدنامه با امام شهید است: ما قصاص میکنیم تا قاتلان بدانند ایران، سرزمین بیکیفرکشی نیست. ما قصاص میکنیم تا از این لحظه به بعد کسی جرات نکند به امام امت چپ نگاه کند. ما قصاص میکنیم، زیرا خدای حکیم به ما آموخته که در قصاص یک قاتل، حیات یک ملت نهفته است.
والحمدلله الذی جعل لنا فی القصاص حیاة.
انتهای پیام/
