هدف سفر الزیدی به تهران؛ بازتعریف جایگاه عراق در معادلات منطقهای
گروه بینالملل دفاعپرس: سفر «علی الزیدی» به تهران و دیدار او با مقامهای عالیرتبه جمهوری اسلامی ایران، در مقطع حساس کنونی منطقه، بازتابهای گستردهای در محافل سیاسی و رسانهای به همراه داشته است. این دیدار در حالی انجام میشود که تحولات غرب آسیا با شتابی بیسابقه در حال تغییر است و رایزنیهای دوجانبه میان تهران و بغداد از اهمیت ویژهای برخوردار شده است. ناظران، این سفر را بخشی از تلاشها برای تقویت هماهنگیهای سیاسی و امنیتی میان دو کشور ارزیابی میکنند. همچنین، ابعاد این دیدار میتواند بر معادلات منطقهای و روند تعاملات آینده تأثیرگذار باشد.
در همین راستا خبرنگار گروه بینالملل دفاعپرس با دکتر «احمد الاعرجی» کارشناس روابط بینالملل در عراق به گفتوگو پرداخته که مشروح آن در ادامه گزارش میآید:
وی در ابتدای سخنان خود گفت: سفر الزیدی به تهران را نباید صرفاً یک رویداد تشریفاتی و گذرا تلقی کرد، بلکه باید آن را بخشی از سیاست عراق برای بازتعریف جایگاه این کشور در منطقه دانست. بغداد بهخوبی میداند که جغرافیا به آن اجازه نمیدهد سیاست قطع رابطه با هیچیک از همسایگانش را در پیش بگیرد؛ از همین رو، بر اساس اصل مدیریت منافع، نه مدیریت صفبندیها، حرکت میکند.
الاعرجی افزود: این سفر بازتابدهنده تلاشی برای تثبیت نقش عراق بهعنوان کشوری که از استقلال در تصمیمگیری برخوردار است، میباشد و با همه طرفها از منظر منافع ملی تعامل میکند، نه بر مبنای وابستگی به یک محور سیاسی خاص.
این کارشناس روابط بین الملل و منطقهای در عراق ادامه داد: روابط عراق و ایران وارد مرحلهای شده که بیش از شعار، به نهادسازی نیاز دارد. ثبات هر یک از دو طرف، بر طرف دیگر نیز تأثیر مستقیم دارد و پروندههای مشترک، بزرگتر از آن شدهاند که با واکنشهای مقطعی و آنی مدیریت شوند. از اینرو، این دیدارها تأکید میکنند که گفتوگوی مستقیم، همچنان عقلانیترین گزینه برای رسیدگی به مسائل معلق و حلنشده است، هرچند چالشهای منطقهای متفاوت و پیچیده باشند.
الاعرجی بیان کرد: این سفر قرار نیست یکشبه موازنه قوا را تغییر دهد، اما میتواند در شیوه مدیریت بحرانها تحول ایجاد کند. در منطقهای که با انباشت بحرانها روبهرو است، حفظ کانالهای گفتوگو، بهخودیِ خود یک دستاورد محسوب میشود. اگر عراق بتواند از روابط متوازن خود با طرفهای مختلف بهرهبرداری کند، ممکن است از کشوری که صرفاً تحت تأثیر تحولات قرار میگیرد، به بازیگری تبدیل شود که در مهار بخشی از پیامدهای این تحولات نقشآفرین است.
به گفته وی، بدونتردید، این دیدار جنبه نمادین هم داشته، اما جوهره اصلی این سفر نبوده است. سفرهای رسمی را باید با میزان نتایجی که در قالب مسیرهای جدید ایجاد میکنند سنجید، نه صرفاً با تعداد دیدارها یا تصاویر رسمی. اگر این سفر با سازوکارهای اجرایی و توافقهای قابل تحقق همراه شود، میتواند آغاز مرحلهای عملیتر در روابط دوجانبه باشد، اما اگر نتایج آن در سطح رسانهای باقی بماند، آنگاه به سفری تبدیل خواهد شد که ارزش سیاسی آن بیش از ارزش اجراییاش است.
این کارشناس عراقی تاکید کرد: در کوتاهمدت، انتظار میرود این سفر به گفتوگوی سیاسی و هماهنگی در پروندههای مشترک شتاب و انرژی مثبتی بدهد و از شدت برخی اختلافات از طریق ارتباط مستقیم بکاهد. اما در میانمدت، موفقیت این سفر با توانایی دو طرف در تبدیل تفاهمها به پروژههای واقعی سنجیده خواهد شد؛ بهویژه در حوزههای اقتصاد، حملونقل، انرژی و امنیت. اگر این امر محقق شود، روابط دو کشور میتواند از مرحله مدیریت بحرانها به مرحله ساختن منافع پایدار منتقل شود؛ تحولی که مهمترین نقطه عطف در هر رابطه میان دو کشور همسایه به شمار میآید.
گفتوگو از الناز رحمتنژاد
انتهای پیام/ ۱۳۴
