حریریمقدم: سرهنگ ایزدپناه، اسوه ای از صبر، قرآن و مقاومت بود
سعید حریریمقدم مسئول دفتر حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس و مقاومت شهرستان قزوین، در حاشیه مراسم تشییع و تدفین پیکر مطهر سرهنگ سید عباس ایزدپناه، آزاده سرافراز و یادگار غیور دوران دفاع مقدس، در گفتوگو با خبرنگار دفاعپرس، به روایت ابعاد کمترشنیدهشده از زندگی این مرد بزرگ پرداخت.
حریریمقدم با اشاره به سابقه درخشان این آزاده، اظهار داشت: سرهنگ سید عباس ایزدپناه، متولد تیرماه ۱۳۲۴ در مشهد مقدس بود و در سن ده سالگی، نزد آیتالله سبزواری به مدت یک تا دو سال، درس طلبگی خواند. در سال ۱۳۴۲ و در ۱۸ سالگی وارد ارتش شد و پس از ازدواج، زندگی خود را با عشق به خدمت و میهن پیوند زد.
وی افزود: پس از انقلاب و پیش از آغاز جنگ تحمیلی، در منطقه کردستان در کنار شهید صیاد شیرازی به میهن خدمت کردند. با شروع جنگ، در دیماه سال ۱۳۶۰، در حین عملیات شناسایی در منطقه بستان، به اسارت نیروهای بعثی درآمد؛ در حالی که سه فرزند کوچک داشت.
مسئول دفتر حفظ آثار شهرستان قزوین ادامه داد: ایشان ۹ سال در اسارت به سر برد و در این مدت طولانی، با شهید علیاکبر ابوترابی همبند بود. هر دو از آخرین اُسرایی بودند که از بند رهایی یافتند و به آغوش میهن بازگشتند. در همین سالهای جنگ و اسارت، دو برادر کوچکترشان نیز به خیل شهدا پیوستند.
حریریمقدم با اشاره به ارادت ویژه این آزاده به قرآن، تصریح کرد: سرهنگ ایزدپناه علاقهای وصفناپذیر به قرائت قرآن داشت. تا چند ماه پیش از آغاز بیماری، هر روز یک جزء و هر ماه یک بار، قرآن را ختم میکرد. بر اساس دفترچهای که از خود به یادگار گذاشته، از سال ۱۳۸۵ تا تابستان ۱۴۰۴، تعداد ۲۱۴ بار قرآن را دوره کرده بود. هر زمان هم که از تلویزیون یا جای دیگر تلاوتی میشنید، ادامه آیات را از حفظ میخواند.
وی در ادامه با اشاره به نقش بیبدیل همسر این آزاده، خاطرنشان کرد: همسر ایشان، بانو زهرا سعیدی، در سن ۲۷ سالگی و زمانی که پدرم اسیر شد، یکتنه و همچون شیرزنی دلاور، سه فرزند کوچک را در شهری غریب بزرگ کرد و به عرصه ظهور رساند. در دوران بیماری نیز چون پروانهای گرد او گشت و هیچچیز را دریغ نکرد.
حریریمقدم در پایان با گرامیداشت یاد این آزاده سرافراز، گفت: سرهنگ ایزدپناه پس از اسارت، خدمت را از مسیر حضور در مراکز نظامی و خدمت رسانی به خانواده شهدا و ایثارگران ادامه داد. قلبش همواره برای اسلام و انقلاب میتپید و تا آخرین لحظه، الگویی بینظیر از صبر، ایمان و استقامت بود.
انتهای پیام/
