سوت داور برای ۵۸ هزار کودک یتیم در غزه
گروه بینالملل دفاعپرس: با صدای سوت داور در خان یونس غزه، دهها کودک دختر و پسر با تمام توان به جلو دویدند تا برای لحظاتی کوتاه، صدای خندهها و قدمهایشان بر ضجههای جنگ و تصویر ویرانیهای زادگاهشان غلبه کند. روز جمعه، جنوب نوار غزه شاهد برگزاری یک مسابقه دو صحرانوردی نمادین بود؛ رویدادی که با حضور برخی از خانوادهها و اهالی منطقه برگزار شد تا توجه جهانیان را به بحران عمیق و رو به رشد بیسرپرست شدن دهها هزار کودک در جریان جنگ ویرانگر اسرائیل علیه نوار غزه جلب کند.
بر اساس آخرین آمارهای رسمی مقامات بهداشتی در نوار غزه، از زمان آغاز حملات نظامی اسرائیل در اکتبر ۲۰۲۳، بیش از ۷۳ هزار فلسطینی به شهادت رسیدند. در این میان، یونیسف در گزارشی تکاندهنده اعلام کرده است که بیش از ۵۸ هزار کودک در غزه حداقل یکی از والدین یا هر دوی آنها را از دست دادهاند. علاوه بر این، ارزیابیهای بینالمللی نشان میدهد که بیش از یک میلیون کودک در این باریکه آسیبدیده به خدمات حمایتی و مددکاری روانی-اجتماعی فوری نیاز دارند.
یونیسف همچنین پیشتر برآورد کرده بود که حدود ۱۷ هزار کودک در غزه به طور کامل از خانوادههای خود جدا شده یا بدون همراه در میان آوارها رها شدهاند؛ وضعیتی که یکی از بزرگترین و پیچیدهترین بحرانهای حمایتی از کودکان را در تاریخ معاصر رقم زده است. بیشتر این کودکان در شرایط طاقتفرسای آوارگی مکرر، افت شدید سطح درآمد خانوادهها و عدم دسترسی به خدمات اولیه پزشکی و آموزشی روزگار میگذرانند.
این مسابقه دو که تحت عنوان «ماراتن» توسط سازمان بینالمللی مردمنهاد «شبکه بینالمللی برای امور بشردوستانه اندونزی» (INH Indonesia)، برنامهریزی و اجرا شد، هدفی فراتر از یک فعالیت ورزشی ساده را دنبال میکرد. این رویداد با گرد هم آوردن کودکان یتیم از مناطق مختلف سراسر غزه، فضایی امن برای مشارکت اجتماعی، احساس همبستگی و ایجاد امید در دل جامعهای بحرانزده فراهم ساخت تا این کودکان فراتر از آمار و ارقام جانی، احساس کنند دیده میشوند و جامعه پناهگاه آنهاست.
«محمد یاسین» هماهنگکننده پروژههای مؤسسه «شبکه بینالمللی برای امور بشردوستانه اندونزی»، در جریان این رویداد به تشریح ابعاد ناگوار زندگی این کودکان پرداخت و تاکید کرد که کودکان یتیم همواره در زمره آسیبپذیرترین اقشار در جوامع جنگزده هستند. وی توضیح داد سرپرستان و خانوادههایی که هنوز نانآوری دارند، تحت شرایط سخت اقتصادی و کاهش شدید قدرت خرید، برای تأمین حداقلهای زندگی دست و پا میزنند؛ اما وقتی خانوادهای نانآور اصلی خود را از دست میدهد، رنج تأمین آب، غذا و دارو بسیار سهمگینتر میشود.
یاسین اذعان داشت که نهادهای حمایتی هرچقدر هم تلاش کنند، توان پوشش همه نیازمندان را ندارند و هدف اصلی از برگزاری این برنامهها، یادآوری این واقعیت تلخ به جامعه جهانی و تشویق مردم و نهادها به سرپرستی و ارائه کمکهای مداوم برای تأمین نیازهای روزمره این خانوادهها است.
سازمانهای امدادرسانی و فعالان حقوق بشر همصدا با نهادهای مجری برنامههای حمایتی، تأکید میکنند که بحران کنونی غزه نیازمند مداخله بینالمللی انسجامیافتهتر و ایجاد سیستمهای حمایتی بلندمدت است. به گفته کارشناسان، بدون حمایتهای مالی، روانی و اجتماعی پایدار، نسل آینده غزه با آسیبهای عمیق ناخواسته ناشی از فقدان والدین و شرایط ناگوار آوارگی دست به گریبان خواهد بود و از همین رو توجه جامعه جهانی به وضعیت آنها یک ضرورت حیاتی است.
انتهای پیام/ ۱۳۴
