مازندران؛ از کوچههای سبز تا حرم امام رضا (ع)، در مسیر خادمی
گروه استانهای دفاعپرس_«حدیثه صالحی»؛ مردم عزادار و سوگوار دیار علویان، امسال هم روزهای پایان صفر را با قلبی محزون و شکسته، اما دستانی گشاده آغاز کردند. در شهرهای مازندران، از رامسر تا گلوگاه، فضای شهرها تغییر کرد و صدای نوحهها از مساجد و حسینیهها به گوش میرسد. اما اگر دقیقتر نگاه کنیم، میبینیم که در این ایام، عزاداری در مازندران هرگز به یک مراسم محدود نمیشود؛ بلکه به یک جریان اجتماعی تبدیل شده که در آن، غم و مصیبت جای خود را به مهر و محبت میدهد.
در بسیاری از مناطق، مجالس روضهی خانگی و اجتماعات مذهبی، بستری برای بازخوانی سیره اخلاقی پیامبر (ص) و حلم امام مجتبی (ع) است. این نگاه، سنت اطعام را به بخشی جداییناپذیر از عزاداری در این خطه تبدیل کرده است؛ چنانکه در رامسر، برپایی سفرههای نذری توسط هیئت حضرت حُر در محلههایی مانند ابریشم محله، نمادی از این ارادت است که در آن، غم شهادت با اشتراکگذاری نعمتها گره خورده است. در نوشهر نیز، پیامهای تسلیت و تأکید بر سیره اخلاقی و عدالتمحور پیامبر (ص)، این فضای معنوی را تکمیل میکند.
اما نقطه اوج این پیوند، در مشهد مقدس به چشم میخورد. مازندرانیهایی که برای وداع با امام رضا (ع) راهی خراسان شدند، تنها زائر نیستند؛ آنها سفیران خدمت هستند. حضور بیش از ۲۰۰ هیئت مذهبی استان در صحن قدس حرم مطهر رضوی، تبلوری از یک هویت جمعی دارد. در این میان، کانون خدمت رضوی بابل با برپایی موکبی به همت خادمیاران و خیّران، تصویری درخشان از ظرفیت مردمی مازندران را به نمایش گذاشت.
«قاسم عزیززاده گرجی» مدیر کانون خادمیاران رضوی مازندران، از پخت بیش از ۱۰۰ کیلو عدسی و توزیع شربت برای بیش از دو هزار زائر سخن میگوید؛ تصویری که نشان میدهد در فرهنگ این مردم، خادم بودن بالاترین مرتبه عزاداری است.
این زنجیره خدمت، در شهرستانهای دیگر نیز ادامه دارد؛ رهروان ولایت نکا با سازماندهی اجتماعات بزرگ در مسجد محرابخان و میدان طبرسی مشهد، سوگواری خود را با گره زدن به یاد و خاطره شهدای جنگ ۱۲ روزه و رمضان پیوند زدند. حضور شخصیتهایی، چون حجتالاسلام حریزاوی در این مراسم، نشان داد که عزاداری مازندرانیها، همزمان با تبیین تاریخ و تکریم شهادت، با پذیرایی و خدمت به زائران گره خورده است.
این گزارش از بابل که برای هزاران زائر صبحانه آماده میکند تا نکا که هیئتهای خود را در مشهد گرد میآورد و رامسر و نوشهری که با سفرههای نذری و پیامهای اخلاقی در سوگاند، همگی یک نشانی مشترک دارند: ارادت به پیامبر اکرم (ص) و خاندان ایشان.
در پایان باید گفت، مازندران در این ایام تنها یک عزادار نیست؛ بلکه خادمی است که در کنار روضه، سفره میاندازد و در کنار نوحه، به زائر خدمت میکند. این مردم تلاش میکنند آموزههای پیامبر رحمت و اهل بیت (ع) را در قالبهایی همچون اطعام، همدلی و دستگیری از دیگران به زندگی روزمره پیوند بزنند.
روزهای پایانی صفر در مازندران، تنها در تقویم مذهبی دیده نمیشود؛ بلکه در کوچهها، مساجد، حسینیهها، سفرههای نذری و مسیرهای منتهی به مشهد جاری است؛ جایی که سوگ پیامبر (ص)، غربت امام حسن (ع) و شهادت امام رضا (ع)، مردم را گردهم میآورد تا یک بار دیگر ثابت کنند: عزاداری، یعنی خدمت به خلق.
انتهای پیام/
