رولز-رویس؛ اصلیترین تأمینکننده تکنولوژی جنگهای امروز
گروه بین الملل دفاعپرس، تکامل شگرف و پیشرفت صنایع در کشورهای صاحب تکنولوژی به گونهای است که هنگام پرداختن به مفهوم «صنعت»، دیگر نمیتوان به آن نگاهی تکبعدی، سادهانگارانه و محدود داشت به عنوان نمونه، صنعت خودروسازی در اروپا به گونهای توسعه و سازمانیافته است که در چندین بخش از جمله متالورژی، الکترونیک و نرمافزارهای متعدد حضور فعال دارد.
آنها برخلاف رویکرد صنعت خودروسازی در کشورمان که علی رغم داشتن قدمت تقریبا طولانی در بسیاری از موارد فقط بر محوریت مونتاژ قطعات وارداتی متمرکز شده و از زنجیره تولید جامع فاصله دارد، فعالیتهای گستردهای را در تمامی مراحل طراحی، تحقیق و ساخت دنبال میکنند که در این میان میتوان شرکت «رولز-رویس» را نمونهای بارز از این نوع فعالیتهای چندجانبه معرفی کرد.
زیرا این مجموعه بزرگ صنعتی برخلاف تصور رایج اکثریت مردم که آن را صرفاً یک برند مشهور در زمینه تولید خودروهای لوکس میشناسند، در حقیقت شرکتی است که در حوزههای متنوع و بسیار تخصصی در صنایع دفاعی به ویژه در تولید پیشرانههای جت هواپیما و کشتیهای جنگی حضور پررنگی دارد و محصولات پیشرفته خود را برای مشتریانی در سراسر جهان تولید میکند، به نحوی که بر اساس آمارهای رسمی و گزارشهای سالانه اعلام شده توسط این شرکت در ۴۷ کشور جهان دارای حضور محلی، دفاتر عملیاتی و مراکز پشتیبانی فعال است و در بیش از یکصد کشور دیگر مشتریانی شامل شرکتهای دریایی و هواپیمایی نظامی و غیر نظامی از جمله نیرویهای هوایی و دریایی را در سطوح مختلف به محصولات و خدمات خود جذب کرده است.
از خودروسازی تا صنعت دفاعی
پس طبق این آمار مشخص شد شرکت مورد اشاره محصولاتی که دارد تنها به تولیدخودرو محدود نمیشود و در بخش صنعت هوایی و دریایی اعم از غیر نظامی و نظامی هم حضور دارد و بواسطه این حضور «درآمد پایه سالانه آن در سال ۲۰۲۵ بالغ بر ۲۰.۱ میلیارد پوند» بوده است؛ چنین رقمی نشان از حجم فعالیتهای شرکت «شرکت رولز-رویس» دارد که این حجم از درآمد هم تنها از تولید خودرو حاصل نشده است.
چون این شرکت در استرالیا از طریق موتور هواپیمای توربوفن Adour، هواپیماهای جت آموزشی ـ رزمی RAAF Hawk را مجهز میکند، هواپیماهای هرکولس RAAF C-۱۳۰J و C-۲۷J را از طریق موتور توربوپراپ AE ۲۱۰۰ و هواپیماهای MQ-۴C Triton و MC-۵۵A Peregrine (G۵۵۰) را از طریق موتور توربوفن BR۷۱۰ تغذیه میکند و در بخش دریایی نیز ناوچههای کلاس Hunter و ناوچههای ارتقاء یافته کلاس Mogami، از موتورهای «رولز-رویس» بهره میبرند؛ موتورهایی که از فناوری توربین گازی دریایی MT۳۰ با ژنراتورهای mtu استفاده میکند و حتی قرار است علاوه بر زیردریاییهای هستهای نیروی دریایی سلطنتی انگلستان، رآکتورهایی را برای زیردریاییهای هستهای استرالیا نیز فراهم سازد.
تنها تولیدکننده پیشرانه مدرن در جهان
این شرکت همچنین از طریق فناوریهای تحولآفرین در حوزه موتورهای هوافضا، عملیاتهای هوایی ایالات متحده را امکانپذیر ساخته است، زیرا هواپیماهای ارتش آمریکا بعضا از موتورهای مدرن توربوپراپ سری AE استفاده میکنند؛ این موتورها از تأمین نیروی لازم برای هواپیماهای بدون سرنشین با قابلیت عمود پرواز و مداومت پروازی زیاد گرفته تا هواپیماهای ترابری نظامی و غیرنظامی با برد بلند را تأمین میکند.
طبق گفتههای این شرکت خانواده موتورهای AE تنها خط تولید پیشرانه مدرن در جهان بوده که شامل انواع موتورهای توربوشفت، توربوفن و توربوپراپ با یک هسته مشترک است که این ویژگی باعث کاهش بار لجستیکی، هزینههای نگهداری و پیچیدگی زنجیره تأمین میشود لذا بواسطه ایمنی استفاده از این نوع موتورها موجب شده بیش از ۹۲ میلیون ساعت پرواز با موتورهای ساخت این شرکت در جهان صورت گیرد و ۷ هزار و ۸۰۰ موتور AE به کشورهای مختلف تحویل داده شود.
همچنین آنها در شهر «ایندیاناپولیس» آمریکا و در مرکز تولیدات دفاعی این کشور کار بر روی پیشرانههای پیشرفته را ادامه میدهند تا خانواده موتورهای AE را در برترین سطح ممکن نگاه دارند و این نشان میدهد برای حفظ جایگاه خود در تولید موتورهای پیشرفته هوافضا تحقیقات را کنار نگذاشتند و آن را ادامه میدهند؛ از سوی دیگر بواسطه همکاری دو طرفهای که میان آمریکا و انگلستان وجود دارد موجب شده مرکز تحقیق و توسعه «لیبرتیورکس» شرکت مورد اشاره که در آمریکا مستقر است، بیش از ۶.۲ میلیارد دلار به اقتصاد ایالات متحده کمک کرده و از۳۰ هزار شغل در این کشور کند؛ این روند در حالی ادامه دارد که تنها در طول دهه گذشته آنها ۱.۵ میلیارد دلار در تأسیسات دفاعی آمریکا و ۲.۴ میلیارد دلار در بخش تحقیق و توسعه سرمایهگذاری کردند؛ سرمایهگذاریهایی که موتورهای مدرن آزموده شده و در حال تولید را برای جنگندههای آمریکایی فراهم میسازد.
حضور ۵۰ ساله در آسیا
این شرکت اگر چه عمده فعالیتهای توسعهای و تحقیقاتی خود را در آمریکا انجام میدهد، اما بیش از ۵۰ سال هم است که در آسیا حضور دارد و به نیروی دریایی ژاپن کمک میکند به نحوی که اکنون نیروی دفاع دریایی ژاپن یکی از بزرگترین بهره بردارهای توربینهای گازی دریایی رولز-رویس در جهان بواسطه در اختیار داشتن بیش از ۲۰۰ توربین گازی دریایی بوده و تعداد زیادی موتور دیزل MTU را هم در اختیار گارد ساحلی ژاپن قرار داده است.
در واقع مأموریتهای هوایی در حوزههای حملونقل، گشتزنی و هشدار اولیه و آموزشی وزارت دفاع ژاپن به مدت ۵۰ سال توسط موتورهای رولز-رویس پشتیبانی شده است به نحوی که اکنون بیش از ۷۰۰ دستگاه از موتورهای این شرکت، نیروی محرکه هواپیماهای متعلق به سه شاخه حوزههای حملونقل، گشتزنی و هشدار اولیه گارد ساحلی و آموزشی ژاپن را تأمین میکنند.
توربین MT۳۰ قدرتمندترین توربین گازی دریایی در حال بهرهبرداری در جهان است که کارایی و قابلیت اطمینان بالا را در بستهای فشرده ارائه میدهد؛ این محصول با داشتن بالاترین نسبت قدرت به وزن، پیشرو در بازار است. در حال حاضر MT۳۰ به عنوان موتور انتخابی برخی از پیشرفتهترین پلتفرمهای دریایی جهان از جمله در ناوهای هواپیمابر کلاس ملکه الیزابت، ناوشکنهای کلاس Type ۲۶ نیروی دریایی انگلستان، کشتیهای جنگی ساحلی کلاس Freedom در نیروی دریایی ایالات متحده، ناوشکن پیشرفته «یواساس زاموالت» یا DDG-۱۰۰۰ آمریکا، ناوچههای کلاس Daegu جمهوری کره جنوبی و همچنین سکوهای جدید فرود بالگرد در نیروی دریایی ایتالیا، شناخته میشود.
ساخت پیشرانه هواپیماهای نسل پنجم
در خارج از بخش دریایی، رولز-رویس همچنان در حوزه حملونقل هوایی و گشتزنی پیشرو بوده و تأمینکننده موتور هواپیماهایی مانند ترابری C-۱۳۰، گشت دریایی و ضد زیر دریایی P-۳، عمود پرواز V-۲۲ آمریکا، جنگنده JASDF و هواپیمای JCG گارد ساحلی ژاپن است.
ایده ساخت هواپیمایی که توانایی برخاست و فرود عمودی داشته باشد، از دهه ۱۹۵۰ میلادی مطرح بود و هواپیمای «هارییر» (Harrier) با بهرهگیری از موتورهای رولز-رویس ثابت کرد که این فناوری برای کاربردهای نظامی کاملاً امکانپذیر است، زیرا «عدم نیاز به باندهای فرود طولانی و آسیبپذیر، یک مزیت استراتژیک بزرگ در عملیاتهای هوایی محسوب میشود و این ویژگی به کاربران هواپیما انعطافپذیری بیشتری میدهد؛ چرا که آنها میتوانند با احتیاط بیشتر از مکانهای متنوعی عملیات انجام دهند و از ناوهای هواپیمابر کوچکتر نیز استفاده کنند».
در همین راستا نیروی هوایی انگلستان (RAF) با بهره گیری از موتورهای این شرکت اولین جنگنده نسل پنجم خود با قابلیت نشست و برخاست عمودی (STOVL) یعنی F-۳۵B Lightning II که یک هواپیمای تک موتوره و تک سرنشین است را به خدمت گرفت و به لطف سیستم بالابر (Lift System) پیشرفته آن، جنگنده قادر به پرواز معلق (Hover) است.
رولز-رویس راهکارهای کارآمدی را برای هواپیماهای عمود پرواز مدل MV-۷۵ Cheyenne ارائه داده و علاوه بر این در همکاری با شرکت Northrop Grumman، تأمین نیروی محرکه پهپادهای MQ-۴C Triton و RQ-۴ Global Hawk را بر عهده داشته و در پروژه بوئینگ MQ-۲۵ Stingray نیز مشارکت دارد به نحوی که برای این کار، سابقه طولانی خود در تأمین پیشرانه برای هواپیماهای بدون سرنشین (پهپادها) را به کار گرفته است.
بوئینگ MQ-۲۵ Stingray به عنوان یک پهپاد سوخترسان هوایی، اولین وسیله نقلیه هوایی بدون سرنشین جهت استقرار در ناو هواپیمابر نیروی دریایی ایالات متحده است که با موتور AE ۳۰۰۷N ساخت این شرکت به حرکت در آمده به نحوی که میتوان مدل MQ-۲۵ را ترکیبی ایدهآل از قابلیتهای سوختگیری، خودمختاری و یکپارچگی سیستمها دانست.
بنابراین رولز-رویس با عبور از مرزهای صنعت خودرو و تمرکز بر حوزههای استراتژیک نظامی به یکی از اصلیترین تأمینکننده تکنولوژی جنگهای امروزی جهان تبدیل شده است به نحوی که حضور گسترده این شرکت در زنجیره تأمین جنگندههای نسل پنجم، زیردریاییهای هستهای و پهپادهای پیشرفته، نشان میدهد جایگاه این شرکت مستقیماً با توان دفاعی و امنیت ملی قدرتهای بزرگ گره خورده است لذا با این رویکرد، خود را نه یک تولیدکننده صرف خودروهای گران قیمت بلکه به عنوان یک «تأمینکننده استراتژیک» در سطح بینالمللی معرفی میکند.
انتهای پیام/ 231
