معمای ربایش امام موسی صدر

گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس؛ چهل و شش سال از آن روزهای پایانی تابستان ۱۳۵۷ می‌گذرد، روزهایی که سید موسی صدر، رهبر شیعیان لبنان و بنیانگذار جنبش امل، برای دیدار با مقامات لیبی عازم طرابلس غرب شد. او قرار بود در روز ۷ شهریور ۱۳۵۷ همراه با دو تن از یارانش یعنی شیخ محمد یعقوب و روزنامه‌نگار عباس بدرالدین به دعوت رسمی معمر قذافی راهی این کشور شود. قرار ملاقات با قذافی برای روز دوم سفر تعیین شده بود. اما در ظاهر آن دیدار هرگز انجام نشد.

امام موسی صدر در ۱۴ خرداد ۱۳۰۷ در شهر مقدس قم و در خانواده‌ای روحانی و از سلسله سادات صدر متولد شد. پدرش آیت‌الله سید صدرالدین صدر از مراجع تقلید و جد مادری‌اش آیت‌الله شیخ عبدالکریم حائری مؤسس حوزه علمیه قم بودند. وی تحصیلات حوزوی خود را در قم و نجف زیر نظر استادانی چون امام خمینی، آیت‌الله بروجردی، علامه طباطبایی و شهید سید محمدباقر صدر به پایان رساند و در کنار آن از دانشگاه تهران نیز مدرک دکترای اقتصاد گرفت.

امام موسی صدر در سال ۱۳۳۸ به دعوت جمعی از شیعیان لبنان عازم این کشور شد و در شهر صور مستقر گردید. او در مدت کوتاهی به چهره‌ای فراطائفه‌ای تبدیل شد و توانست جامعه شیعیان لبنان را که در حاشیه و محرومیت به سر می‌بردند، ساماندهی کند.

تأسیس مجلس اعلای شیعیان و جنبش امل

مهم‌ترین اقدام امام موسی صدر در لبنان، تأسیس مجلس اعلای اسلامی شیعیان در سال ۱۳۴۶ بود. او به عنوان نخستین رئیس این مجلس انتخاب شد و توانست هویت سیاسی و اجتماعی شیعیان لبنان را شکل دهد. در سال ۱۳۵۳ نیز جنبش امل (افواج المقاومة اللبنانیة) را به عنوان یک تشکل نظامی و سیاسی برای دفاع از حقوق شیعیان پایه‌گذاری کرد.

مبارزه با فقر و تبعیض

امام موسی صدر در دوران حضور در لبنان، طرح‌های عمرانی و اجتماعی گسترده‌ای را برای مناطق محروم جنوب لبنان اجرا کرد. او به ساخت مدارس، بیمارستان‌ها و مراکز فنی و حرفه‌ای پرداخت و با ایجاد مراکزی برای آموزش دختران و پسران محروم، گام‌های مؤثری در جهت توانمندسازی جامعه شیعیان برداشت.

دیدارهای آخر و سفر مرموز به لیبی

در سال‌های ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷، امام موسی صدر در اوج قدرت و نفوذ خود در لبنان و جهان عرب به سر می‌برد. او با رهبران کشورهای مختلف از جمله معمر قذافی در لیبی دیدارهایی داشت. در آستانه پیروزی انقلاب اسلامی ایران، تنش‌هایی در روابط وی با قذافی به وجود آمد.

شواهد تاریخی نشان می‌دهد که قذافی دعوتنامه‌ای رسمی برای سفر امام موسی صدر به لیبی صادر کرد و او نیز در ۹ شهریور ۱۳۵۷ عازم طرابلس شد. در روز اول سفر، ملاقاتی با وزیر کشور و مسئولان لیبی داشت و یک کنفرانس خبری نیز برگزار کرد. قرار بر این بود که در روز دوم با قذافی دیدار کند، اما این دیدار هرگز انجام نشد.

در ۱۳ شهریور ۱۳۵۷، امام موسی صدر و همراهانش برای آخرین بار زنده دیده شدند. خبر ربوده شدن او بلافاصله در لبنان و ایران بازتاب گسترده‌ای یافت. دولت لیبی مدعی شد که امام موسی صدر در تاریخ ۱۱ شهریور ۱۳۵۷ با پرواز خطوط هوایی ایتالیا از طرابلس عازم رم شده است، اما مدارک فرودگاه رم این ادعا را تکذیب کرد. هیچ پرواز ورودی با نام امام موسی صدر و همراهانش در ۱۱ شهریور ثبت نشده و پاسپورت همراهان در کیف آن‌ها در هتل پیدا شده بود.

واکنش‌های جهانی و پیگیری‌های مستمر

پس از ربوده شدن امام موسی صدر، موج گسترده‌ای از اعتراضات در لبنان و کشورهای اسلامی به راه افتاد. رهبران دینی و سیاسی از سراسر جهان خواستار آزادی وی شدند. امام خمینی نیز در پیام‌های متعدد خواهان روشن شدن سرنوشت امام موسی صدر شد.

در سال‌های بعد، دولت ایران و لبنان بارها موضوع ربوده شدن امام موسی صدر را در مجامع بین‌المللی پیگیری کرده‌اند. در سال ۱۳۸۶، گروهی از حقوقدانان ایرانی و لبنانی پرونده این ربوده شدن را در دادگاه‌های اروپایی به ویژه در ایتالیا مطرح کردند. دولت ایتالیا نیز به عنوان کشور مقصد پرواز ادعایی لیبی، تحقیقاتی را آغاز کرد و در نهایت در سال ۱۳۸۹، دادگاهی در ایتالیا معمر قذافی و چند تن از مقامات لیبیایی را به دلیل ربودن امام موسی صدر مجرم شناخت.

تئوری‌های مختلف درباره سرنوشت امام موسی صدر

پس از ۴۶ سال، سرنوشت امام موسی صدر همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. چندین سناریو درباره محل نگهداری و سرنوشت وی مطرح است:

۱. برخی منابع معتقدند وی در زندان‌های لیبی و در منطقه سبها در جنوب این کشور نگهداری می‌شود. ۲. برخی دیگر بر این باورند که وی به دستور معمر قذافی به قتل رسیده و جسدش در صحرای لیبی دفن شده است. ۳. تئوری سومی نیز وجود دارد که وی توسط عوامل خارجی از لیبی به مکان نامعلومی منتقل شده است.

آخرین تحولات

در سال‌های اخیر و به ویژه پس از سقوط رژیم قذافی در سال ۱۳۹۰، امیدها برای کشف سرنوشت امام موسی صدر افزایش یافت. برخی از زندانیان سابق لیبیایی مدعی شدند که امام موسی صدر را در زندان‌های لیبی دیده‌اند. در سال ۱۳۹۶ نیز کمیته حقیقت‌یاب سازمان همکاری اسلامی اعلام کرد که شواهدی از زنده بودن امام موسی صدر در زمان سقوط قذافی به دست آمده است. با این حال، هیچ مدرک قطعی تا کنون ارائه نشده است.

امام موسی صدر نه تنها برای شیعیان لبنان، بلکه برای تمام مسلمانان جهان و آزادگان تاریخ به چهره‌ای نمادین تبدیل شده است. شخصیت جامع او که در عین روحانیت، به‌عنوان یک رهبر سیاسی، یک فعال اجتماعی، یک اقتصاددان و یک مبارز شناخته می‌شد، از او شخصیتی کم‌نظیر در جهان اسلام ساخته است. معمای امام موسی صدر همچنان یکی از پیچیده‌ترین پرونده‌های سیاسی و حقوقی غرب آسیا باقی مانده است.

انتهای پیام/ 119