هفت دستاورد راهبردی مقاومت یمن

گروه بین‌الملل دفاع‌پرس - فرهاد نظریان سامانی؛ عملیات سوم سپتامبر را نمی‌توان صرفاً یک عملیات نظامی دیگر در جغرافیای یمن دانست؛ این عملیات، حامل مجموعه‌ای از پیام‌های نظامی، امنیتی و ژئوپلیتیکی است که می‌تواند معادلات جنوب و غرب یمن و حتی امنیت کشتیرانی در دریای سرخ و باب‌المندب را تحت تأثیر قرار دهد.

یکی از مهم‌ترین نتایج این عملیات، افزایش توان و کنترل مقاومت یمن بر محیط ناوبری در باب‌المندب است. اهمیت این موضوع صرفاً به یک گذرگاه دریایی محدود نمی‌شود؛ باب‌المندب یکی از گلوگاه‌های مهم تجارت و انرژی در جهان است و هرگونه تغییر در میزان کنترل و اشراف بر این منطقه، پیامد‌هایی فراتر از مرز‌های یمن خواهد داشت.

دومین دستاورد، تضعیف بیشتر جایگاه عربستان  و امارات در میان بخشی از افکار عمومی عرب و مردم جنوب یمن است. تداوم شکست نیرو‌های وابسته به ائتلاف سعودی ـ اماراتی می‌تواند این تصور را تقویت کند که بازیگران خارجی، علی‌رغم برخورداری از امکانات مالی و نظامی گسترده، نتوانسته‌اند اهداف خود را در میدان یمن محقق کنند. در جنگ‌های طولانی، فرسایش اعتبار سیاسی و روانی یک طرف گاه به اندازه شکست نظامی اهمیت دارد.

سومین تحول، عقب‌نشینی یا بیرون رانده شدن نیرو‌های وابسته به عربستان از شش شهرستان در استان‌های تعز و الحدیده است؛ رخدادی که در صورت تثبیت میدانی، می‌تواند موقعیت جغرافیایی و عمق عملیاتی مقاومت را تقویت کند و فشار بیشتری بر خطوط ارتباطی و استقرار نیرو‌های رقیب وارد سازد.

چهارمین دستاورد، آن چیزی است که در روایت‌های میدانی از آن به‌عنوان ضربه سنگین به هفت لشکر از نیرو‌های وفادار به عربستان یاد شده است. اهمیت این موضوع در فرسایش ظرفیت سازمان‌یافته نیرو‌های رقیب است؛ زیرا تضعیف یگان‌های بزرگ نظامی تنها به از دست رفتن نیروی انسانی یا تجهیزات محدود نمی‌شود، بلکه فرماندهی، روحیه، انسجام و توان بازسازی عملیاتی را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.

پنجمین نتیجه، آزادی شماری از اسرای مقاومت یمن است. تبادل یا آزادی اسرا علاوه بر ارزش انسانی و اجتماعی، در جنگ‌های فرسایشی دارای اهمیت روانی و تبلیغاتی قابل توجهی است و می‌تواند به تقویت روحیه نیرو‌های خودی و خانواده‌های آنان منجر شود.

ششمین دستاورد، تقویت انسجام نیرو‌های شمال یمن است. تجربه جنگ‌های طولانی نشان داده است که توان نظامی بدون انسجام سیاسی و اجتماعی پایدار نمی‌ماند. از این منظر، هر عملیات موفقی که بتواند شکاف‌های داخلی را کاهش داده و هماهنگی میان نیرو‌های همسو را افزایش دهد، عملاً ظرفیت مقاومت را برای ادامه نبرد و مدیریت تحولات آینده ارتقا خواهد داد.

هفتمین و شاید مهم‌ترین دستاورد از منظر فناوری نظامی، به‌دست آوردن تجهیزات راداری و سامانه‌های شناسایی پیشرفته به‌عنوان غنیمت جنگی است. در اختیار گرفتن چنین تجهیزاتی، در صورت صحت گزارش‌ها، می‌تواند برای مقاومت یمن صرفاً یک غنیمت تاکتیکی نباشد؛ بلکه فرصتی برای شناخت فناوری‌های مورد استفاده طرف مقابل، ارتقای توان شناسایی و افزایش آگاهی موقعیتی در میدان نبرد ایجاد کند.

مجموع این تحولات نشان می‌دهد که اهمیت عملیات سوم سپتامبر را باید در ترکیب دستاورد‌های میدانی، روانی، سیاسی و فناورانه جست‌و‌جو کرد. اگر این دستاورد‌ها در میدان تثبیت شوند، مقاومت یمن نه‌تنها بخشی از ظرفیت نظامی رقیب را فرسوده کرده، بلکه می‌تواند موقعیت خود را در معادلات امنیتی جنوب و غرب یمن و محیط راهبردی باب‌المندب نیز تقویت کند.

در واقع، پیام اصلی این عملیات را می‌توان در یک گزاره خلاصه کرد: جنگ یمن صرفاً نبرد بر سر تصرف چند منطقه نیست؛ بلکه نبردی برای تغییر موازنه قدرت، فرسایش توان ائتلاف رقیب و تثبیت یک معادله امنیتی جدید در یکی از حساس‌ترین گذرگاه‌های دریایی جهان است.

انتهای پیام/ ۱۳۴