مهار دالان‌های غربی - صهیونیستی در پرتو اقتدار مقاومت

در گذشته قدرت‌های سلطه‌گر بدون مانع از گذرگاه‌های حساس منطقه عبور می‌کردند، اما امروز برای عبور از هر مایل دریایی، ناگزیرند شرایطی را بپذیرند که مقتدرانه توسط محور مقاومت دیکته می‌شود.
کد خبر: ۸۶۳۹۵۴
تاریخ انتشار: ۰۲ مهر ۱۴۰۵ - ۰۹:۰۰ - 24September 2026

گروه بین‌الملل خبرگزاری دفاع‌مقدس - الناز رحمت‌نژاد؛ دگرگونی‌های شتابان در جغرافیای میدانی و دریایی یمن، پرده از فاز نوین راهبرد همه‌جانبه «محور مقاومت» برمی‌دارد؛ راهبردی که با درهم‌شکستن معادلات پیشین، تغییر بنیادین ژئوپلیتیک منطقه از خلیج فارس تا دریای سرخ، دریای مکران (عرب) و شاخ آفریقا را رقم زده و دامنه مانور ائتلاف آمریکایی - صهیونیستی را به کمترین میزان ممکن تقلیل داده است. پیوند این تحولات با جهت‌گیری‌های راهبردی قدرت‌های نوظهور شرق، چین و روسیه، منطقه را وارد نظمی نوین کرده است.

تنگه هرمز و باب‌المندب

تولد هلال نوین ژئواستراتژیک

تحلیل تحولات اخیر بدون در نظر گرفتن زنجیره به هم‌پیوسته رویداد‌های میدانی و دیپلماتیک از نشست سازمان همکاری شانگهای تا آبراه‌های استراتژیک منطقه غیرممکن است. در شرایطی که سران پکن، مسکو و حتی دهلی‌نو در سازمان شانگهای بر رویکرد‌های دیپلماتیک و رد ماجراجویی‌های واشنگتن تأکید کردند، تهران گام مقتدرانه بازتعریف حاکمیت دریایی و نظارت تام بر ناوبری خارج از تنگه هرمز را تثبیت کرد.

هم‌زمان با این موازنه قدرت در خلیج فارس، رزمندگان دلاور انصارالله یمن با پیشروی برق‌آسا در نوار ساحلی غربی، بنادر استراتژیک المخا و ذباب را آزاد ساخته و با اشراف بر جزیره حیاتی «میون» در قلب تنگه باب‌المندب، ابتکار عمل را در گذرگاه ورودی دریای سرخ به دست گرفتند. این انطباق عملیاتی، پیام روشنی دارد؛ ایجاد یک اهرم هم‌پوشان میان جمهوری اسلامی ایران در هرمز و انصارالله در باب‌المندب که نبض شریان‌های انرژی و تجارت جهان را تحت هدایت جبهه مقاومت قرار داده است.

گسترش قوس امنیتی مقاومت

فراتر از مناطق ساحلی، تثبیت کنترل نیرو‌های مسلح یمن بر استان نفت‌خیز و راهبردی «مأرب» نه‌تنها شاهرگ اقتصادی و تسلیحاتی صنعا را ارتقا می‌بخشد، بلکه مسیر آزادسازی استان‌های جنوبی و شرقی نظیر شبوه را هموار می‌کند. از سوی دیگر، هرگونه تغییر موازنه به نفع مقاومت در مجمع‌الجزایر «سقطری» در نقطه تلاقی دریای مکران و خلیج عدن، عملاً تیر خلاص را به خطوط تردد ائتلاف متجاوز خواهد زد و چتر بازدارندگی مقاومت را به آب‌های آزاد پیوند می‌دهد؛ امری که باعث شده واشنگتن در برابر التماس‌های مکرر ریاض برای مداخله مستقیم سکوت اختیار کند.

بن‌بست بندر ایلات و انقباض اقتصادی رژیم صهیونیستی

بزرگ‌ترین خسارت راهبردی این هماهنگی میدانی، مستقیماً متوجه رژیم اشغالگر قدس است؛ فلج شدن بندر تجاری ایلات. تسلط انصارالله بر گلوگاه باب‌المندب، ناوبری تجاری رژیم صهیونیستی را بیش از ۸۰ درصد مسدود کرده و تحمیل مسیر جایگزینِ دور زدن قاره آفریقا، ماهانه هزینه‌ای بالغ بر ۴ میلیارد دلار بر صهیونیست‌ها آوار کرده است.

گزارش رسانه‌های عبری از جمله کانال «کان» پرده از جنگ داخلی پنهان میان وزارت جنگ و دارایی تل‌آویو برمی‌دارد؛ جایی که بلوکه شدن بودجه‌های ۳۰ تا ۴۰ میلیارد شِکِلی و بدهی‌های سنگین به کارخانه‌های نظامی داخلی، زنگ خطری جدی برای توقف زنجیره تولید مهمات تانک و توپخانه و زمین‌گیر شدن یگان‌های زرهی است. فرار سرمایه‌گذاران بین‌المللی، افت ۳۰ درصدی تأمین مالی شرکت‌های فناورانه به دلیل احضار نیرو‌های متخصص به عنوان ذخیره نظامی، و کاهش رشد اقتصادی رژیم، رژیم اشغالگر را در بن‌بست ژئوپلیتیک بی‌سابقه‌ای قرار داده است.

خط خاکستری در جنوب لبنان و تغییر صحنه نبرد

در جبهه شمالی نیز ارتش صهیونیستی با گرفتار شدن در باتلاق ضربات رزمندگان حزب‌الله لبنان، ناگزیر از عقب‌نشینی از ارتفاعات راهبردی نظیر «تپه علی‌الطاهر» به خطوط پشتی قلعه «بوفورت» شده است. این بازآرایی نیرو‌ها حاکی از بازگشت رژیم به رویکرد موسوم به «خط خاکستری» است؛ تاکتیکی از روی استیصال برای جایگزینی کنترل فیزیکی پرهزینه با بازدارندگی آتش، چرا که ادامه استقرار مستقیم در برابر دلاوران مقاومت هزینه‌های غیرقابل جبرانی را بر ساختار ارتش صهیونیستی تحمیل کرده است. این تنگنا رژیم را بر آن داشته تا تقلای خود را به حوزه‌های دیگر از جمله شرق مدیترانه و توطئه‌چینی در جغرافیای سوریه منتقل کند.

ابطال پروژه‌های رقیب؛ از «کریدور هندی» تا «اتحاد مکه»

تسلط مقاومت بر گلوگاه‌های دریایی، ابتکارات ژئوپلیتیکی آمریکا و متحدان منطقه‌ای‌اش را با ابطال عملیاتی رو‌به‌رو کرده است؛ کریدور هند - خاورمیانه - اروپا پروژه‌ای است که واشنگتن آن را برای خنثی‌سازی طرح «یک کمربند، یک جاده» چین طراحی کرده بود، اینک برای عبور از خلیج عدن و دریای سرخ، چاره‌ای جز پذیرش اقتدار محور مقاومت نخواهد داشت.

طرح‌های مداخله‌جویانه ترکیه و اتحاد مکه و تلاش‌های آنکارا و ریاض برای ایجاد حوزه نفوذ انحصاری در شاخ آفریقا و حوضه دریای سرخ، در مواجهه با نفوذ انکارناپذیر انصارالله و جمهوری اسلامی ایران به بن‌بست رسیده و هرگونه تحرکی نیازمند تعامل با نیرو‌های مسلط بر این آبراه‌هاست.

هم‌افزایی با بریکس و نظم نوین جهانی

هم‌زمانی رخداد‌های میدانی با اجلاس اخیر سران بریکس و تصمیمات استراتژیک برای حذف تدریجی دلار، تسویه مبادلات با ارز‌های ملی و ایجاد کانال‌های مالی مستقل فرامرزی، قطعات این پازل امنیتی - اقتصادی را تکمیل می‌کند. 

آنچه امروز در جنوب شبه‌جزیره عربستان و پهنه آب‌های نیلگون منطقه در جریان است، تصادف جغرافیایی نیست؛ بلکه بازتعریف هوشمندانه جغرافیای قدرت توسط محور مقاومت است. روزگاری قدرت‌های سلطه‌گر بدون مانع در این گذرگاه‌ها قدرت‌نمایی می‌کردند؛ اما امروز برای عبور از هر مایل دریایی، ناگزیرند شرایطی را بپذیرند که توسط مقاومت و اقتدار منطقه‌ای آن دیکته می‌شود.

انتهای پیام/ ۱۳۴

نظر شما
captcha
پربیننده ها
آخرین اخبار