از خاکریزهای جبهه تا حافظه یک ملت؛ دفاع مقدس چرا ماندگار شد؟
گروه استانهای دفاعپرس – جواد چپردار؛ چگونه میشود مردمان یک کشور سالها پس از پایان یک جنگ خانمانسوز، سالروز وقوع یک حادثه مملو از تهاجم، تخریب و انفجار را در یک هفته به نام دفاع مقدس گرامی داشته و برای گرامیداشت خاطرات دوستان شهید، رزمندگان، ایثارگران و خانوادههای معزز ایشان جشن پیروزی برپا میکنند؟
مگر خاطرات مرگ و زندگی، تیر و ترکش، خون و خاکریز که هشت سال مجال فراقت و تحصیل جوانان این مرزوبوم را صرف حضور در میدانهای جنگ تحمیلی کرد، واجد کدام دستاورد ارزشمندی بوده است که از آن با عنوان دفاع مقدس یاد میشود؟
آری، دفاع به جهت آنکه ایران عزیز هیچگاه آغازگر هیچ جنگ یا تجاوزی نبوده است و مقدس به خاطر آنکه مکان، زمان و یادمان پرواز انسانهای عاشق، لایق و ملکوتی به آسمان گوشهای از بهشت برین در زمین بوده و تا ابد زیارتگاه راهیان نور خواهد بود.
آن، صورت خونین از برخورد گلوله، سرهای شکافته از ترکش، پاهای قلم شده در میدان مین، پهلوهای مجروح از خمپاره، ردقناصه در پیشانی، لبهای خشکیده از عطش، پیکرهای یخزده در ماووت و چهرههای سوخته در شلمچه و وداع آخر دوستان شهید را نمیشود از یاد برد یا در یادگار ماندگار رفیقان سفر کرده به نسیان سپرد.
هرگز یادمان نمیرود خاکریزهای جنون، مردابهای مجنون، صبحگاه دوکوهه، اردوگاه قلاجه، چادرهای کوثر، فینهای غواصی، چترهای منور، سوتهای خمپاره، معبرهای مین، سیمهای خاردار، بلندگوهای بوقی، قرائتهای واقعه، مناجات نورایی، روضههای ارضی، نوحههای آهنگران، دروازههای قرآن، تابلو نوشتهها، سربندهای یا زهرا، پلاکهای نیمه، جشنهای پتو و آن عهد اخوت که با رزمندگان در شبهای عملیات بسته، پای آن قرار نانوشته ایستاده و تا زندهایم رزمندهایم.
انتهای پیام/
