بازار‌های مالی در وحشت از کابوس حمله به تایوان

گروه بین الملل دفاع‌پرس: «مایکل دسمبر» دستیار وزیر امور خارجه آمریکا در امور شرق آسیا و اقیانوس آرام، مدعی شد که سرمایه‌گذاران بین‌المللی احتمال وقوع درگیری نظامی میان آمریکا و چین بر سر تایوان را به شکلی غیرمنطقی و بیش از واقعیت‌های موجود بزرگ جلوه داده‌اند.

این دیپلمات ارشد آمریکایی در گفت‌وگویی تلویزیونی تاکید کرد که ریسک بروز بحران در تنگه تایوان از سوی بازار‌های مالی، بیش از قیمت واقعی ارزیابی شده است؛ چرا که نه واشنگتن و نه پکن خواهان درگیری نیستند و آمریکا توانایی ایجاد بازدارندگی را دارد.

دسومبر با وجود ادعا‌های مقامات آمریکایی مبنی بر دستور «شی جین‌پینگ» به ارتش چین برای آمادگی جهت عملیات احتمالی تا سال ۲۰۲۷، رهبر چین را بازیگری منطقی توصیف کرد که پیش از هرگونه اقدام نظامی، تمامی پیامد‌های سنگین آن را با دقت سبک‌سنگین خواهد کرد.

این ارزیابی در حالی مطرح می‌شود که پکن، تایوان را بخشی جدایی‌ناپذیر از خاک خود می‌داند و ضمن تاکید بر تلاش برای اتحاد مسالمت‌آمیز، استفاده از گزینه نظامی را رد نکرده است. از سوی دیگر، واشنگتن اگرچه به سیاست «چین واحد» پایبند است، اما همچنان به تامین تسلیحاتی تایپه ادامه می‌دهد. 

آمریکا به تازگی تحویل ۶۶ فروند جنگنده اف-۱۶ از یک معامله ۸ میلیارد دلاری را آغاز کرده و سال گذشته نیز بسته ۱۱ میلیارد دلاری دیگری را به تصویب رسانده است. با این حال، دونالد ترامپ با به تاخیر انداختن یک قرارداد ۱۴ میلیارد دلاری دیگر، آن را «اهرم مذاکراتی قدرتمند» در برابر پکن خوانده است.

در مقابل نگاه خوش‌بینانه این دیپلمات، کارشناسان اقتصادی هشدار می‌دهند که بازار‌های مالی برای پیامد‌های ویرانگر یک بحران احتمالی آمادگی ندارند. تایوان با تسلط بر تولید نیمه‌هادی‌های پیشرفته، قطعات حیاتی خودروها، گوشی‌های هوشمند و سامانه‌های هوش مصنوعی را تامین می‌کند. هرگونه محاصره دریایی یا تشدید نظامی می‌تواند شریان‌های تجارت و فناوری جهان را فلج کند.

برآورد‌های بلومبرگ اکونومیکس نشان می‌دهد جنگ احتمالی بر سر تایوان می‌تواند در سال نخست ۱۰.۶ تریلیون دلار (معادل ۹.۶ درصد) از تولید ناخالص داخلی جهان را نابود کند و اندیشکده چتم هاوس نیز اروپا را از آسیب‌پذیرترین مناطق می‌داند. همچنین «هال براندز»، استاد دانشگاه «جان هاپکینز»، با اشاره به احتمال سناریوهایی، چون محاصره اقتصادی یا قرنطینه گمرکی تاکید دارد که هیچ کس ایده روشنی برای قیمت‌گذاری ریسک این درگیری ندارد؛ ابهامی که پیش‌تر اثر خود را بر نوسانات سهام غول‌های فناوری مانند «شرکت ساخت نیمه‌هادی تایوان» نشان داده است.

در نهایت، تقابل دیدگاه‌های دیپلماتیک و تحلیل‌های اقتصادی نشان‌دهنده یک سردرگمی عمیق در بازار‌های جهانی است و در حالی که دیپلمات‌های آمریکایی بر عقلانیت بازیگران سیاسی و قدرت بازدارندگی واشنگتن برای جلوگیری از جنگ تکیه می‌کنند، وابستگی شدید زیرساخت‌های فناوری جهان به تایوان باعث شده تا کارشناسان هرگونه سانحه یا تنش کوچک در این منطقه را یک تهدید موجودیتی برای اقتصاد بین‌الملل تلقی کنند. بدین ترتیب، این شکاف میان خوش‌بینی سیاسی و واقع‌بینی اقتصادی، بازار‌های مالی را در وضعیتی شکننده و پرنوسان نگاه داشته است.

انتهای پیام/ ۴۶۱