خون شهدای ترور؛ نماد وحدت اقوام ایرانی در برابر تفرقه
گروه استانهای دفاعپرس- «عطیه سادات میری»؛ سیستان و بلوچستان، دیار نخلستانها و مردمی صبور و متدین، همواره بهعنوان یکی از استراتژیکترین نقاط خاک جمهوری اسلامی ایران شناخته شده است. اما امنیت این منطقه، هرگز به قیمت آسایش ساده به دست نیامده است؛ بلکه حاصل خونهای پاکی است که در سکوت، در برابر توطئههای دشمنان نظام و گروههای تروریستی ایستادگی کردند.

شهدای ترور در این منطقه، تنها سربازان یا مأمورانی نبودند که وظیفه شغلی خود را انجام دهند، بلکه آنها مجاهدانی در مسیر حفظ وحدت ملی و اسلامی بودند. هر قطره خون شهید در خاک سیستان و بلوچستان، سدی است در برابر نفوذ بدخواهان و پاسخی قاطع به کسانی است که میخواهند با ترویج تفرقه و ناامنی، آرامش را از خانه مردم بربایند.
ترور، سلاح ضعیفان است؛ کسانی که میدانند در برابر اراده مردم و صلابت نیروهای امنیتی و نظامی ما، هیچ راهی جز ضربات پنهانی ندارند. اما آنها نمیدانند که هر شهید، هزاران شهید دیگر میپروراند و هر ترور، پیوند میان مردم و نظام مقدس جمهوری اسلامی را مستحکمتر میکند.
امروز، امنیت در این منطقه، مدیون کسانی است که در گرمای طاقتفرسای کویر و در دشوارترین نقاط مرزی، بیداری خود را به خواب سپردند تا ما در آرامش باشیم. ادای احترام به شهدای ترور، تنها با برگزاری مراسمات نیست، بلکه با همبستگی اجتماعی، حمایت از نیروهای انتظامی و امنیتی و تقویت بصیرت مردمی در برابر جریانهای تکفیری و نفوذی محقق میشود.
سلام بر کسانی که با خون خود، امنیت را در رگهای این خاک جاری کردند. یاد شهدای ترور سیستان و بلوچستان، چراغ راه ما در مسیر استقامت و وفاداری به وطن و ولایت است.
در واقع، تروریسم هیچ مرز و منطقی نمیشناسد؛ برای تروریستها، تفاوت میان یک نیروی نظامی و یک شهروند عادی، یک پدر یا یک فرزند، اهمیتی ندارد. آنها با کشتن مردم بیگناه فارس و بلوچ، در حقیقت میخواهند پیوند برادرانه و همزیستی دیرینه این دو قوم اصیل را از بین ببرند و بذر کینه و تفرقه بپاشند. اما این خونها به جای ایجاد شکاف، عطر ایثار را در فضای استان پخش کرده و پیوندی معنوی میان مردم و ارزشهای انقلاب ایجاد کرده است.
فریاد زنان و کودکان شهدا، فریادی از جنس «مظلومیت» است، نکته بسیار تکاندهندهای است. این مظلومیت، قدرتمندترین سلاح در برابر دشمن است؛ چراکه تاریخ نشان داده است که هر جا مظلومیت با ایمان گره بخورد، پیروزی نهایی از آن خواهد بود.
این ایثارها باید «تلنگری برای نسل جوان» باشد، نسل جدید باید بداند که آرامش امروز آنها، به قیمت خاموش شدن چراغ بسیاری از خانهها به دست آمده است. آنها باید درک کنند که حفظ امنیت این خاک، نه یک امر اداری، بلکه یک تکلیف شرعی و ملی است که با خون شهدا امضا شده است.
انتهای پیام/
