تحریم‌های عادلانه ایران اروپا را به آتش کشید/ انتقام اسنپ‌بک را گرفتیم
گروه بین‌الملل دفاع‌پرس - امیرعلی شعبانی؛ اوضاع اقتصادی آمریکا و اروپا این روز‌ها بیش از هر زمان دیگری پرده از واقعیت‌های تلخ وابستگی ساختاری غرب به انرژی منطقه غرب آسیا برداشته است. پس از آغاز جنگ منطقه‌ای ایران در نهم اسفند که منجر به تصمیم قاطع نیروهای مسلح ایران برای انسداد تنگه هرمز شد، واقعیتی غیرقابل باور به جهان غرب تحمیل شد. ایران با انسداد این تنگه عملا اقدام به تحریم آمریکا و اروپا کرد، تحریم‌های مرگباری که آثار آن را می‌توان در آمار رسمی و خیابان‌های اروپا به وضوح مشاهده کرد. آنچه رهبر شهید انقلاب اسلامی سال‌ها پیش به صراحت فرموده بودند که «ملت ایران هم می‌تواند تحریم کند و این کار را خواهد کرد»، امروز دیگر پیش‌بینی نیست؛ واقعیتی جاری است که هزینه‌اش را طراحان مکانیسم ماشه می‌پردازند.
شرارت‌های انباشته‌شده آمریکا و اروپا از طریق سازوکار‌های تحریمی و مکانیسم اسنپ‌بک، مقدمه‌ای بر وقایع تلخ هجدهم و نوزدهم دی و در نهایت جنگ منطقه‌ای ایران شد. غرب گمان می‌کرد که ابزار فشار تحریم همواره یک‌طرفه باقی خواهد ماند، اما انسداد تنگه هرمز پس از نهم اسفند، این معادله را تغییر داد. پس از این اقدام نیروهای مسلح ایران، شاهرگ حیاتی انرژی جهان بسته و بازار‌های غرب با شوک‌های پی‌درپی روبه‌رو شدند. نتیجه تحریم اعمال شده توسط ایران خود را در ارقام رسمی نشان می‌دهد: در آمریکا شاخص قیمت مصرف‌کننده در شهریور به ۳٫۷ درصد رسید، قیمت بنزین تنها در یک ماه ۹٫۱ درصد جهش کرد و رشد سالانه آن به ۳۴٫۲ درصد رسید. میانگین ملی قیمت بنزین از مرز ۴ دلار و ۳۰ سنت گذشت. تورم انرژی به موتور اصلی افزایش قیمت‌ها تبدیل شد و فشار بر اجاره‌بها و مسکن همچنان سنگین باقی ماند.
اروپا وضعیت حادتری را تجربه می‌کند. تورم منطقه یورو به ۳٫۸ درصد رسیده و قیمت انرژی ۱۸٫۸ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافته است. این فشار مستقیماً به خیابان‌ها کشیده شده است. در اسپانیا موج گسترده‌ای از اعتراضات مسکن از اواخر شهریور آغاز شد. اخراج یک زن ۸۷ ساله از خانه‌اش پس از افزایش سرسام‌آور نرخ اجاره بها، جرقه اعتراضات سراسری را در این کشور زد. ده‌ها هزار نفر در مادرید و بیش از ۵۰ شهر دیگر به خیابان آمدند؛ برخی برآورد‌ها شمار تظاهرکنندگان در مادرید را تا نیم میلیون نفر اعلام کردند. قیمت مسکن در اسپانیا ۱۲٫۲ درصد رشد سالانه داشته و کمبود حدود ۷۰۰ هزار واحد مسکونی گزارش شده است. اتحادیه‌های کارگری خواستار اعتصاب عمومی شده‌اند و دولت ناچار به اعلام انتخابات زودهنگام شده است.
در پرتغال وضعیت مسکن به یکی از بدترین بحران‌های اروپا تبدیل شده است. قیمت مسکن در سه‌ماهه دوم سال ۱۶٫۵ درصد رشد سالانه داشته و از سال ۲۰۱۷ تاکنون بیش از دو برابر شده است. اجاره‌های جدید تقریباً دو برابر شده‌اند. ده‌ها هزار نفر در لیسبون علیه هزینه‌های زندگی و بحران مسکن راهپیمایی کردند. بسیاری از جوانان و خانواده‌ها قادر به تأمین مسکن در شهر‌های بزرگ نیستند و اعتراضات با برپایی اردوگاه‌های موقت همراه بوده است.
فرانسه نیز شاهد یکی از خشن‌ترین موج‌های اعتراضی سال‌های اخیر است. صد‌ها هزار نفر (برآورد رسمی حدود ۵۵۰ هزار و برآورد اتحادیه‌ها تا ۸۰۰ هزار نفر) در بیست و پنجم مهرماه علیه افزایش هزینه‌های زندگی، قیمت سوخت و تضعیف خدمات عمومی به خیابان آمدند. اعتراضات که از مدارس و کمبود معلم آغاز شده بود، به سرعت گسترش یافت و در برخی شهر‌ها به خشونت، آتش‌زدن ساختمان‌های عمومی، غارت و درگیری با پلیس انجامید. بیش از هزار و ۲۰۰ تا دو هزار و ۴۰۰ نفر بازداشت شدند و چندین شهرداری آسیب جدی دید. این اعتراضات با موج‌های مشابه در ایتالیا، بلژیک و دیگر کشور‌های اروپایی همزمان شد و نشان داد فشار معیشتی دیگر محدود به یک کشور نیست.
این تحولات تصادفی نیست. اختلال در جریان انرژی از تنگه هرمز، قیمت جهانی نفت را در سطوح بالا نگه داشته و هزینه سوخت و انرژی را در غرب به‌شدت افزایش داده است. آنچه غرب با ابزار تحریم و اسنپ‌بک طراحی کرده بود، امروز به سلاحی علیه اقتصاد و ثبات اجتماعی خودشان تبدیل شده است. ایران با درک دقیق موقعیت ژئواستراتژیک خود، به بیش از چهاردهه ظلم مستمر آمریکا و اروپا پاسخی درخور داد و با اعمال تحریم‌هایی عادلانه علیه غرب، نشان داد که تحریم، ابزار فشار انحصاری غرب نیست.
آمار رسمی تورم، جهش قیمت بنزین، رشد دو رقمی مسکن در پرتغال و اسپانیا و خیابان‌های پر از معترض در فرانسه و دیگر کشور‌های اروپایی، بهترین گواه پایان عصر تحریم‌های یکجانبه هستند. این حقیقتی غیرقابل کتمان است که هزینه سال‌ها شرارت اقتصادی اکنون به خود طراحانش بازگشته است.
انتهای پیام/ 999
