شهید «علی رفیعی»؛ از جبهه‌های نبرد تا وصیت به دوری از دنیاطلبی و پاسداری از آرمان‌های انقلاب
شهید «علی رفیعی» یکم مهر سال ۱۳۴۸ در شهر قزوین دیده به جهان گشود. پدرش «ابوالقاسم» پیمانکار بود و مادرش «طیبه» نام داشت.
این شهید والامقام دوران تحصیل خود را تا پایان دوره راهنمایی ادامه داد و با حضور در بسیج، عازم جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد.
شهید «علی رفیعی» هفتم اسفند سال ۱۳۶۲ در منطقه عملیاتی جزیره مجنون عراق به فیض عظیم شهادت نائل آمد. پیکر مطهرش سال‌ها در منطقه باقی ماند و سرانجام در سال ۱۳۷۵ پس از تفحص، به زادگاهش بازگشت و در گلزار شهدای قزوین به خاک سپرده شد.
فرازی از وصیت‌نامه شهید «علی رفیعی»:
بسم‌الله الرحمن الرحیم
«وَلا تَحْسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلُوا فی سَبیلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ»
فکر نکنید آنان که در راه خدا کشته شده‌اند مرده‌اند، بلکه زنده‌اند و نزد پروردگارشان روزی می‌خورند.
اکنون که به این راه پرپیچ‌وخم قدم گذاشته‌ام، از خدای قادر متعال می‌خواهم که مرا در پیمودن این راه مقدس یاری کند؛ چراکه این راه، بهترین راه است.
از شما می‌خواهم کسانی را که از خط انقلاب و اسلام منحرف و جدا می‌شوند، اگرچه فامیل، دوست، آشنا و حتی عالم باشند، از خود دور کنید و برانید.
از مال دنیا دست بردارید؛ زیرا انسان را گمراه و قلب را سیاه می‌کند. مال دنیا چشم را خیره و عقل را می‌رباید. توشه و کوله‌بار آخرت را از مال دنیا خالی کنید و آن را از نماز، روزه و خیرات پر سازید تا در روز رستاخیز در پیشگاه خداوند شرمنده نباشید.
انتهای پیام/
