نقشه الاغ‌های تازه‌نفس برای اردک لنگ
گروه بین‌الملل دفاع‌پرس: همان‌طور که انتظار می‌رفت، دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای موفق شدند هر دو مجلس کنگره آمریکا را در اختیار بگیرند. دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا، اکنون در محاصره سیاسی و وضعیت موسوم به «اردک لنگ» قرار گرفته است: مخالفان دموکرات وی که در ادبیات سیاسی آمریکا به «الاغ‌ها» نام‌گذاری شده‌اند، تحقیقات پارلمانی را در همه جبهه‌ها آغاز خواهند کرد؛ از کشف فساد در عالی‌ترین سطوح قدرت تا استیضاح چهره‌های برجسته کابینه.
علاوه بر این، رئیس‌جمهور آمریکا برای اجرای اولویت‌های شخصی خود چه در مسائل داخلی و چه در مسائل بین‌الملل به چالش خواهد خورد. همچنین میراث سیاسی او نیز ممکن است در خطر باشد؛ میراثی که دموکرات‌ها در دو سال آینده خواهند کوشید آن را «آجر به آجر» تخریب کنند. بعید نیست جمهوری‌خواهان «مردد» که از رویکرد‌های کاخ سفید ناراضی‌اند نیز در این کار به آنها کمک کنند. با این حال، کار رئیس جمهور آمریکا پایان یافته تلقی نمی‌شود؛ وی تا حدی از استحکام موقعیت برخوردار است که از طریق سازوکار‌های پیش‌بینی شده در قانون با کنگره مقابله کند.
در تاریخ دوازدهم آبان‌ماه و در جریان انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا، همه کرسی‌های مجلس نمایندگان (۴۳۵ کرسی) به رای گذاشته شد؛ همچنین جایگاه بیش از یک‌سوم از سناتور‌ها (۳۵ کرسی از ۱۰۰) و بیش از دو سوم فرمانداران در ۳۶ ایالت نیز به رای مردم گذاشته شد. علاوه بر این، از ۱۶۴ همه‌پرسی برنامه‌ریزی‌شده برای سال ۲۰۲۶، ۱۴۵ مورد در ۴۰ ایالت برگزار شد. طبق آمار منتشر شده، مشارکت در انتخابات میان‌دوره‌ای رکورد زد و به ۶۳ درصد رسید.
همان‌طور که انتظار می‌رفت، بخش عمده توجه رسانه‌ها به رقابت پارلمانی معطوف بود. ترکیب نیرو‌ها در صد و بیستمین دوره کنگره که کار خود را در آغاز سال ۲۰۲۷ آغاز می‌کند، ماهیت تعامل کاخ سفید با قانون‌گذاران را در دو سال آینده تعیین خواهد کرد. به عبارت دیگر، در این دوره خطوط سیاست داخلی و خارجی آمریکا اصلاح خواهند شد.
بر اساس شمارش اولیه، دموکرات‌ها ۲۵۴ کرسی در مجلس نمایندگان و جمهوری‌خواهان ۱۶۲ کرسی خواهند داشت؛ جمهوری‌خواهان بیش از ۴۰ کرسی را از دست دادند. در سال ۲۰۲۷ رئیس جدید مجلس نمایندگان به عنوان سومین مقام مهم در سلسله‌مراتب دولتی پس از رئیس‌جمهور و معاون رئیس‌جمهور انتخاب خواهد شد؛ به احتمال زیاد رئیس جدید این مجلس، «حکیم جفریس» رهبر اقلیت دموکرات در سال‌های ۲۰۲۵–۲۰۲۶ خواهد بود.
در سنا نیز تصویر مشابهی شکل گرفته است: دموکرات‌ها تاکنون ۵۴ کرسی و جمهوری‌خواهان ۴۴ کرسی به دست آورده‌اند؛ جمهوری‌خواهان در این کارزار حدود ۷ تا ۸ کرسی را از دست دادند. در دو ایالت آلاسکا و می‌سی‌سی‌پی نتایج هنوز به‌طور نهایی شمارش نشده، اما رقابت در آنجا تنگاتنگ بوده و تفاوت میان رقبا حداقلی است. اگر دموکرات‌ها پیروز شوند، اختلاف را به ۵۶ کرسی افزایش می‌دهند. البته این تأثیر چندانی بر تصویر کلی ندارد: دموکرات‌ها نتوانستند اکثریت دو سوم را در هیچ‌یک از دو مجلس به دست آورند و همین به ترامپ شانس بقا داده است.
در سطح فرمانداری‌ها نیز دموکرات‌ها ابتکار عمل را تصاحب کردند و چهار کرسی را از جمهوری‌خواهان بازپس گرفتند؛ اکنون در ۲۸ ایالت دموکرات‌ها کرسی فرمانداری را تصاحب کرده و فرمانداری ۲۲ ایالت در دستان جمهوری‌خواهان قرار دارد. پیش‌تر این نسبت ۲۶ به ۲۴ به نفع جمهوری‌خواهان بود.
بدین‌سان، حزب حاکم در هر سه جبهه به اپوزیسیون باخت. با این وجود نتایج همه‌پرسی‌ها سیگنال متناقضی می‌فرستد. از یک سو، محافظه‌کاران موفق به تصویب اقدامات تقویت کنترل بر انتخابات در شماری از ایالت‌ها (آرکانزاس، ویرجینیای غربی، کانزاس، اوهایو، کارولینای شمالی و غیره) شدند و از سوی دیگر، دموکرات‌ها نتوانستند طرح افزایش مالیات میلیاردر‌ها در کالیفرنیا در چارچوب «پیشنهاد ۴۰» را به تصویب برسانند، هرچند موفق شدند حق سقط جنین را در ایالت‌های ویرجینیا و نوادا در قانون تثبیت کنند.
آنچه در این انتخابات گذشت، موجی قدرتمند بود که ترک‌هایی بر دیوار حزب جمهوری‌خواه ایجاد و ترامپ و حامیانش را ناچار خواهد کرد که انرژی قابل توجهی را برای پر کردن این ترک‌ها صرف کنند. با توجه به واکنش رئیس جمهور آمریکا به این شکست به نظر می‌رسد که وی قصد دارد حزب جمهوری‌خواه را برای جبران شکست در این انتخابات بسیج کند؛ وی با پذیرش شکست خود در انتخابات، تلویحا اعلام کرد که آماده‌است با دموکرات‌ها همکاری و در عین حال در کار آنان کارشکنی کند.
دردناک‌ترین شکست جمهوری‌خواهان در ایالت تگزاس بود، جایی که حزب حاکم هم کرسی سنا و هم کرسی فرمانداری را از دست داد. محافظه‌کاران به مدت حدود ۳۰ سال بدون رقیب بر این ایالت حکم‌فرمایی می‌کردند، اما در جریان انتخابات دوازدهم آبان، «جیمز تالاریکو» دموکرات موفق شد با کسب ۵۵ درصد آرا، رقابت را از رقیب جمهوری‌خواه خود، «کن پاکستون» برده و بر کرسی سناتوری این ایالت تکیه بزند.
مبارزه برای پست فرمانداری تگزاس نیز برای جمهوری‌خواهان با شکست پایان یافت. در این رقابت، «گرگ ابوت» فرماندار کنونی تگزاس که از حمایت دونالد ترامپ برخوردار بود، با اختلاف ۸ درصد شکست خورد. «جینا اینوخوسا» نماینده حزب دموکرات و نخستین زن لاتین‌تبار در این سمت، موفق شد با کسب حمایت تقریباً ۵۳ درصد از رأی‌دهندگان، فرمانداری تگزاس را از آن خود کند.
ترک در «دیوار سرخ» به دیگر ایالت‌ها نیز سرایت کرد؛ به عنوان نمونه در ایالت اوهایو، زادگاه جی‌دی ونس معاون رئیس‌جمهور، دموکرات‌ها کرسی‌های فرمانداری را با اختلاف محسوس (۸ تا ۱۱ درصد) تصاحب کردند. احتمالاً این شکاف به آلاسکا و می‌سی‌سی‌پی نیز خواهد رسید که نتایج هنوز در حال شمارش است؛ این فرایند ممکن است چند روز یا حتی چند هفته طول بکشد.
در همه این مناطق، حامیان دیروز ترامپ که به‌دلیل اقدامات بحث‌برانگیز او در سیاست داخلی و خارجی از او رویگردان شده‌اند، در نشانه اعتراض به وی به حزب مقابل رأی دادند. عمده دلیل مخالفت آنها با کاخ سفید در مسائل مهاجرت، روسیه و ایران است. هرچند سوءظن به فساد ترامپ و رسوایی پرونده اپستین نیز می‌تواند سهم خود را داشته باشد.
دموکرات‌ها حتی پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای نیز چند نقطه ضعف بسیار بزرگ از دولت ترامپ را یافته بودند که حتما پس از آغاز به کار کنگره جدید به شکلی پیوسته روی آنها تمرکز خواهند کرد. حزب دموکرات به خوبی روشن کرد که مجموعه‌ای از تحقیقات پارلمانی علیه رئیس‌جمهور آمریکا و نزدیک‌ترین اطرافیانش را آغاز خواهد کرد.
نخست، دموکرات‌ها به‌طور جدی به کشف فساد و موارد سوءاستفاده از جایگاه حقوقی برای استفاده شخصی در خانواده ترامپ و همکارانش خواهند پرداخت. این فهرست نه‌تنها بستگان رئیس جمهور آمریکا، بلکه ایلان ماسک، مالک اسپیس‌ایکس و تسلا را نیز در بر می‌گیرد که دست‌کم ۱۶ میلیارد دلار از قرارداد‌های دولتی به دست آورده است. این میلیاردر در شش ماه نخست سال ۲۰۲۵ به‌عنوان مشاور و رئیس غیررسمی «اداره کارایی دولت» در دولت کار کرد؛ ایده بهینه‌سازی هزینه‌های دولتی و کاهش گسترده نیروی انسانی از ابداعات وی به شمار می‌آید. در جریان کارزار ۲۰۲۶ او حدود ۴۵۸ میلیون دلار به جمهوری‌خواهان کمک مالی کرد که دو برابر بیشتر از انتخابات سال ۲۰۲۴ به شمار می‌رود.
دوم، دموکرات‌ها آشکارا رفتار خودسرانه ترامپ با بودجه دولتی را به او یادآوری خواهند کرد. از زمان بازگشت وی به قدرت، او مرتباً تأمین مالی پروژه‌های داخلی و خارجی را لغو کرده است: برنامه‌های آموزشی، نژادی-جنسیتی و اجتماعی-پزشکی را حذف یا مختصر کرده است، وزارت آموزش را تا حدی حذف و کمک به اوکراین را که از قبل در همه مراحل تصویب شده بود، متوقف کرده است. طبق قانون کنترل بودجه آمریکا، این مسائل باید توسط کنگره تصمیم گرفته شود، نه قوه مجریه.
سوم، سیاست مهاجرتی کاخ سفید نیز می‌تواند موضوع تحقیقات پارلمانی شود. بحث نه‌تنها بر محکومیت اخراج‌های جمعی مهاجران بدون محاکمه و تحقیقات متمرکز خواهد بود، بلکه بر پیگرد دولت به‌دلیل سوءاستفاده سازمان مهاجرت و گمرک نیز تمرکز می‌کند؛ سازمانی که چند شهروند آمریکایی به دست آن جان باختند.
چهارم، دموکرات‌ها در تلاش برای تحریک رئیس‌جمهور و گرفتن هرگونه شانس از حزب جمهوری‌خواه در جریان کارزار ۲۰۲۸، احتمالاً خواهند کوشید روند سومین استیضاح ترامپ را در مجلس نمایندگان آغاز کنند (دو مورد اول در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۱ آغاز شد)، اما این اقدام صرفاً نمادین خواهد بود: شانس تصویب این استیضاح در سنا پایین است، جایی که دو سوم آرا لازم است و دموکرات‌ها این میزان از آرا را در اختیار ندارند، همچنین به دلیل تبعات بسیار شدیدی که استیضاح رئیس جمهور برای حزب متبوع وی خواهد داشت، بعید است که حزب دموکرات بتواند برای استیضاح ترامپ از حزب جمهوری‌خواه یارگیری کند.
سرانجام، نباید رسوایی درباره روابط ترامپ با جفری اپستین، سرمایه‌دار پدوفیل که در زندان درگذشت را فراموش کرد. دموکرات‌ها آشکارا این پرونده را دوباره باز خواهند کرد تا همه مواد «پرونده» را که ماهیت روابط رئیس‌جمهور و مجرم را روشن می‌کند، منتشر کنند. بخشی از اسناد این پرونده هرگز منتشر نشده و حساس‌ترین اطلاعات در پستو‌ها مخفی شده است.
مسیر سیاست خارجی ترامپ نیز زیر تیغ نظارت دموکرات‌ها قرار خواهد گرفت. با وجود اینکه رئیس‌جمهور در این حوزه خودمختاری کافی و اختیارات گسترده دارد، اما به‌سختی می‌تواند بدون توجه به کنگره عمل کند. به احتمال زیاد دموکرات‌ها در کاپیتول خواهند کوشید برخی اقدامات او در عرصه جهانی از جمله در زمینه روسیه-اوکراین، ایران-اسرائیل و آمریکای لاتین را بی‌اعتبار کنند.
در زمینه سیاست خارجی، دموکرات‌ها پیش از همه خواهند کوشید کمک نظامی-اقتصادی به کی‌یف را افزایش دهند و همزمان تحریم‌ها علیه مسکو را سخت‌تر کنند، تلاش کنگره در این جهت می‌تواند به شعله‌ورتر شدن جنگ میان روسیه و اوکراین منجر شود و تلاش‌های ترامپ برای برقراری آتش‌بس میان مسکو و کی‌یف را مختل کند. هرچند او همچنان از تلاش برای آشتی دادن روسیه و اوکراین دست نخواهد کشید و احتمالاً خواهد کوشید توافق صلح را دست‌کم در سطح نمادین از طریق دیپلماسی تثبیت کند.
در زمینه مسائل غرب آسیا نیز دموکرات‌ها خواهند کوشید با قطعنامه‌های مربوطه، رئیس جمهور آمریکا را از اقدام نظامی علیه ایران بازدارند. اقلیت دموکرات مجلس فعلی چندین بار برای توقف جنگ منطقه‌ای ایران تلاش کرد، اما پیوسته به سد محکم اکثریت جمهوری‌خواه برخورد کرد. همچنین دموکرات‌ها مانع گسترش همکاری‌های فنی و نظامی میان آمریکا و اسرائیل خواهند شد.
یکی از اصلی‌ترین اقدامات الاغ‌های پس از رسیدن به قدرت، استیضاح پیت هگست وزیر جنگ آمریکاست که به بی‌کفایتی در زمینه پیش‌برد جنگ منطقه‌ای ایران متهم است. به نظر می‌رسد هگست از اولین قربانیان چرخش قدرت در کنگره آمریکا باشد.
با توجه به موضع‌گیری‌های ترامپ پس از انتخابات، او می‌تواند دو خط رفتاری را انتخاب کند؛ مقاومت یا همکاری با حزب دموکرات. از یک سو، دموکرات‌ها در هیچ‌یک از دو مجلس کنگره دو سوم آرا را به دست نیاوردند، بنابراین نمی‌توانند شرایط خود را به شکلی بی‌قیدوشرط به او دیکته کنند. رئیس‌جمهور مجموعه‌ای کامل از سازوکار‌های قانونی برای دفاع از تصمیمات خود در اختیار دارد؛ از جمله حق وتو، برخی ابتکارات بین‌حزبی و استفاده از افراد وفادار به خود در کنگره برای کند کردن دستور کار قانون‌گذاری در کنگره آمریکا.
از سوی دیگر، دموکرات‌ها کاملاً می‌توانند با جمهوری‌خواهان ائتلاف تشکیل دهند تا وتوی ریاست‌جمهوری را بشکنند. برای این کار به دو سوم آرا در مجلس نمایندگان و سنا احتیاج است و در صورت موفقیت، مقاومت ترامپ در مقابل کنگره نوعی بی‌قانونی و دیکتاتوری تلقی خواهد شد. این احتمال به‌ویژه به علت شکاف موجود در اردوگاه محافظه‌کاران تا حدی جدی تلقی می‌شود. بسیاری از جمهوری‌خواهان مسئولیت شکست حزب را مستقیما متوجه ترامپ می‌دانند و در تلاشند تا راه حزب جمهوری‌خواه را از وی جدا کرده و بدون وجود هیچ اثری از ترامپ به استقبال انتخابات ریاست جمهوری پیش رو بروند.
در مجموع، ترامپ احتمالاً میان مانع‌تراشی در دستور کار دموکرات‌ها و همکاری با آنها در نوسان خواهد بود. تعامل جزئی با حزب دموکرات به‌ویژه در هماهنگی و تصویب لوایح بودجه‌ای و همچنین مسائل کلیدی اقتصاد و امنیت ملی اجتناب‌ناپذیر است؛ اما او می‌تواند در سایر مسائل با صدور منظم فرمان‌های اجرایی کشور را اداره کند. وی همچنین می‌تواند در بحبوحه اختلاف بر سر تأمین مالی دستگاه‌های دولتی، دست به تعطیلی دولت بزند و دموکرات‌ها را مقصر این تعطیلی بداند. البته این اتفاق بدون شک با واکنش کنگره و احتمالاً دیوان عالی مواجه می‌شود. در عمل همه‌چیز در آمریکا پیچیده‌تر و غیرقابل پیش‌بینی‌تر خواهد شد؛ الاغ‌ها در تلاش برای فلج کردن اردکی هستند که به تازگی شروع به لنگیدن کرده است.
انتهای پیام/ 999
