دانشگاه اصفهان میزبان پیکرهای شهدای گمنام شد

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از اصفهان، ظهر دوشنبه، فضای دانشگاه اصفهان حال‌وهوای دیگری داشت؛ دانشجویان و اساتید در انتظار مهمانانی بودند که نام و نشانی از آنان در دست نبود، اما یاد و راهشان در تاریخ این سرزمین باقی مانده بود. با ورود خودروی حامل پیکر‌های شهدای گمنام، شاخه‌های گل به استقبال آمدند و محوطه دانشگاه برای ساعاتی رنگ‌وبوی دیگری گرفت.

پس از اقامه نماز ظهر و تلاوت آیاتی از قرآن کریم، پیکر‌های شهدای گمنام به دانشگاه اصفهان رسیدند. خودروی حامل پیکر‌ها که با پرچم‌هایی مزین به نام شهدا همراهی می‌شد، در میان استقبال دانشجویان و استادان وارد محوطه شد. حاضران با شاخه‌های گل به پیشواز آمدند و گل‌ها را بر پیکر شهدا قرار دادند.

این حضور، بخشی از برنامه میزبانی دانشگاه‌های اصفهان از پیکر‌های شهدای گمنام بود؛ برنامه‌ای که در همان روز به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان نیز رسید. برای ساعاتی، فضای دانشگاه از جریان معمول روز فاصله گرفت و یاد کسانی در آن زنده شد که سال‌ها پیش، در میدان‌های نبرد جان خود را برای این دانشجویان و این مردم فدا کرده بودند.

در کنار پیکر شهدا، یادگار‌هایی از روز‌های جنگ نیز در معرض دید حاضران قرار گرفت؛ تکه‌ای فلزی که از حمله موشکی باقی مانده بود و پهپاد منهدم‌شده اماراتی، از جمله آثاری بودند که در این برنامه به نمایش درآمدند. هرکدام از این اشیا، بخشی از روایت جنگ را پیش چشم دانشجویان قرار می‌داد؛ روایتی که این‌بار نه از میان صفحات کتاب، بلکه در قالب نشانه‌هایی به‌جامانده از میدان نبرد دیده می‌شد.

تصاویر و فیلم‌هایی از روز‌های جنگ نیز برای حاضران پخش شد. در میان این تصاویر، یاد شهدایی زنده شد که هرکدام زندگی، خانواده و دلبستگی‌هایی داشتند و مسیرشان به نقطه‌ای رسید که بازگشتی از آن نبود. یاد شهدای اصفهانی، از جمله مجتبی نظری و مختار مرشدی، نیز در این برنامه گرامی داشته شد.

در بخش دیگری از برنامه، یاد شهدای جنگ رمضان و دانش‌آموزان مدرسه میناب مطرح شد. از یادگار‌های آن حادثه، دفتر مشقی بود که آثار اصابت ترکش بر جلد آن دیده می‌شد؛ دفتری که در کنار دیگر اشیای به‌نمایش‌درآمده، یادآور پیوند زندگی روزمره کودکان با واقعیت تلخ جنگ بود. همچنین دو کیف لوازم‌التحریر که از سوی یکی از معلمان بازمانده از حادثه ارسال شده بود، در این روایت جای داشت.

برنامه با پخش تصاویر، سوگواری و سردادن شعار‌هایی در یاد شهدا ادامه یافت. پس از آن، دانشجویان و استادان پیکر‌های شهدای گمنام را بر دوش گرفتند و کاروان از محوطه دانشگاه به سوی مقصد بعدی حرکت کرد.

آنچه در دانشگاه اصفهان به پایان رسید، ساعاتی بود که نام‌های ناآشنا، یاد‌های دور و نشانه‌های به‌جامانده از جنگ را به فضای دانشگاه آورد. پیکر‌هایی که هویتشان هنوز برای حاضران روشن نبود، از میان جمعیتی عبور کردند که با گل به استقبالشان آمده بود؛ و دانشگاه، برای لحظاتی، میزبان روایت کسانی شد که بازگشتند، بی‌آنکه نامی از آنان همراهشان باشد.

انتهای پیام/