«شهادت آرزوی دیرینه من است» وصیت ماندگار شهید نوجوان حسینعلی توپچی
به گزارش خبرنگار دفاعپرس از البرز، شهید «حسینعلی توپچی» سیویکم تیرماه سال ۱۳۴۲ در شهرستان تبریز دیده به جهان گشود. پدرش زینالعابدین و مادرش کبرا نام داشت. او در دوران نوجوانی و همزمان با تحصیل در پایه سوم راهنمایی، از طریق بسیج راهی جبهههای نبرد شد و در دفاع از میهن اسلامی حضور یافت.این نوجوان بسیجی نوزدهم آبانماه سال ۱۳۵۹، در منطقه سوسنگرد بر اثر اصابت ترکش خمپاره به ناحیه شکم و سر به شهادت رسید. پیکر مطهرش پس از تشییع، در جوار امامزاده محمد(ع) شهرستان کرج به خاک سپرده شد و نام او در شمار شهدای دوران دفاع مقدس استان البرز به ثبت رسید.
آنچه از وصیتنامه شهید توپچی برجای مانده، تصویری از باورها و نگاه او به مفهوم شهادت و مسئولیتپذیری در برابر دین و وطن ارائه میدهد. او در آغاز وصیتنامه با اشاره به آیه شریفه «وَلا تَحْسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلُوا فی سَبیلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ»، سخنان خود را با سلام و درود به رهبر انقلاب اسلامی و خانوادههای شهدا آغاز کرده و سپس خطاب به مادرش از او خواسته است در فراقش بیتابی نکند و همواره در مسیر یاری اسلام گام بردارد.
بخش قابل توجهی از وصیتنامه او به گفتوگویی صمیمانه با مادر اختصاص دارد؛ جایی که از مادر میخواهد اگر به شهادت رسید، از جانب او با بستگان و دوستان خداحافظی کند و حلالیت بطلبد. او همچنین به تصمیم مادر برای قربانی کردن به یاد فرزندش اشاره میکند و با عبارتی تأثیرگذار مینویسد: «مادرم! فرزند تو خودش قربانی اسلام میرود، پسرت دیگر به قربانی احتیاج ندارد.»
شهید توپچی در ادامه وصیتنامه، از مادرش میخواهد پس از شهادتش پرچمی سرخ بر خانه برافرازد تا مظلومیت شهدا را به دیگران یادآوری کند. او همچنین درباره خانه خود سفارش میکند که اگر مادر به آن نیاز داشت، از آن استفاده کند و در غیر این صورت، آن را در اختیار جنگزدگان قرار دهد؛ توصیهای که نشاندهنده توجه او به وضعیت خانوادههای آسیبدیده از جنگ است.
این شهید نوجوان در پایان وصیتنامه، بار دیگر بر خواسته خود مبنی بر پرهیز خانواده از سوگواری و گریه تأکید کرده و مینویسد: «امیدوارم که هرگز بعد از شهید شدن من گریه نکنید و شاد باشید؛ زیرا شهادت آرزوی دیرینه من است.»
وصیتنامه شهید حسینعلی توپچی، افزون بر بیان احساسات یک نوجوان در آستانه حضور در جبهه، حاوی سفارشهایی درباره ایمان، مسئولیت در برابر جامعه، توجه به خانوادههای آسیبدیده و نگاه او به شهادت است؛ کلماتی که پس از گذشت سالها، همچنان بخشی از روایت حضور نسل نوجوان در روزهای آغازین دفاع مقدس را بازگو میکند.
انتهای پیام/
