مادر شهید امینیان آرانی آسمانی شد
به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از اصفهان، سال‌ها از رفتن علی‌محمد گذشته بود و هنوز خبری از پیکرش به خانه نرسیده بود. مادر، چشم‌به‌راه مانده بود؛ آن‌قدر که حتی صدای زنگ خانه می‌توانست امید بازگشت پسرش را در دل او زنده کند. سرانجام یک روز، تابوت شهیدی گمنام به خانه‌اش رسید؛ دیداری که ساعاتی بعد با رفتن مادر، معنایی دیگر پیدا کرد.
حاجیه‌خانم طلعت نیک‌پور آرانی سال‌های طولانی را با جای خالی پسرش گذرانده بود. علی‌محمد امینیان آرانی در اردیبهشت ۱۳۶۱ به شهادت رسید، اما پیکرش هیچ‌گاه به خانه بازنگشت. نامش در شمار شهدای مفقودالاثر ماند و مادر، همچنان چشم‌انتظار نشانی از فرزندی بود که روزی از خانه رفت.
انتظار برای این مادر، به خاطره‌ای دور تبدیل نشده بود. برادر علی‌محمد سال‌ها پیش در گفت‌وگویی از حال مادر گفته بود؛ از اینکه با شنیدن صدای زنگ در، هنوز احتمال می‌داد پسرش پشت در باشد. جمله‌ای کوتاه که سال‌ها انتظار را در خود جا داده بود: «شاید پسرم علی‌محمد باشد!»
تابوتی به خانه رسید که خاطرات را زنده کرد
در روز‌های حضور پیکر‌های شهدای گمنام در آران و بیدگل، خانه طلعت نیک‌پور آرانی میزبان یکی از این شهدا شد. تابوت به خانه آمد و مادر بر بالین آن نشست. سال‌های دور دوباره پیش چشمش جان گرفت؛ سال‌هایی که با رفتن علی‌محمد آغاز شده و با بی‌خبری از پیکر او ادامه یافته بود.
مادر به رسم میزبانی، با شهید گمنام وداع کرد؛ پیکری که صاحبش برای حاضران ناشناس بود، اما یادآور فرزندی بود که سال‌ها در انتظار بازگشتش مانده بود. در آن خانه، نام علی‌محمد بار دیگر بر زبان‌ها جاری شد و دلتنگی دیرینه مادر مجال بروز یافت.
این دیدار، پایان دیگری هم داشت. حاجیه‌خانم طلعت نیک‌پور آرانی، مادر شهید علی‌محمد امینیان و عمه شهید جواد نیک‌پور، ساعاتی پس از میزبانی از پیکر شهید گمنام درگذشت.
انتهای پیام/
