دلنوشته/
غریب آشنا
نمیدانم پدر و مادر چه صدایت میکردند؟! اما این را خوب میدانم نام تو با خط سرخ بر سینهی آسمان حک شده است ای غریب آشنا.
گروه استانهای دفاعپرس عصمت دهقانی؛ سلام بر تو که رفتی تا ماندگار شوی. رفتی تا مام میهن بماند. رفتی که عزت اسلام بماند.
قلمم ناتوانتر از آن است که آنگونه که شایسته توست بنویسد و از تو که ندیدهام سخن بگویم، از توکه افتخاری در قلب تاریخ هستی.

نمیدانم پدر و مادر چه صدایت میکردند؟! اما این را خوب میدانم نام تو با خط سرخ بر سینهی آسمان حک شده استای غریب آشنا!ای شهبد خوشنام تو از تبار آفتابی و در اوج آسمان میدرخشی. در روزگاری نه چندان دور ذره ذره تمام وجودت آب شده است تا روشنگر شبهای تار ظلمت باشی. روشنگر این شبها همین شبها که مردم سرزمیمت چه عاشقانه در میدان هستند که به تو بگویند، نخواهیم گذاشت پرچمی که جانت را نثارش کردی زمین بیفتد.
راستی در کنار تابوت تو احساس میکنم چقدر به خدا نزدیکم!
همه آمدهایم تا زیارتت کنیم، آن هم در روزی که در غم شهادت بی بی دو عالم بغضی در گلویمان سنگینی میکند، آمدهایم تا عطر ناب شهادت را از تابوتت استشمام کنیم.
امسال در حالی آمدهایم که سفاکان روزگار قائد عزیزمان را به شهادت رساندند. با دلهایی خسته، اما امیدوار آمدهایم تا بگوییم،ای لالههای فاطمی اگر چه امسال در فراق رهبر شهید و سایر شهدای جنگ رمضان، فاطمیه مان متفاوت است و کمرمان خم شده است، اما عهد میبندیم با تمام توان بر سر عهد و پیمان خود بمانیم و در گذر زمان ملازم کاروان عاشوراییان باشیم.
آمدهایم که بگوییم پیروزیهای شیرین جنگ ۱۲ روزه و رمضان را با حفظ نام و یاد تو رقم زدیم و دشمن دد منش را به زانو در آوردیم.
انتهای پیام/
لینک کپی شد
نظر شما
