تشییع آقای شهید ایران

دلم می‌خواهد در سیاهی جمعیت گم شوم. غمم را با آدم‌ها تقسیم کنم. صدای جیغ و گریه‌ها گوش‌هایم را پر کند. چشم به تابوت‌ها بدوزم. دست‌های یخ‌زده‌ام را بالا ببرم و سلام نظامی بدهم. اگر پاهایم سست شد، کمرم را راست کنم. صورت آقا را به یاد بیاورم وقتی می‌گفت: «من شما رو نمی‌بینم، اما دوستتون دارم.»