3-آثار منتشرشده درباره عمليات
در نقشه فرماندهان ايراني بنا بود اين كار با تصرف جزاير «امالرصاص» و «ابوالخصيب» عراق و محاصره نيروهايي كه در شبه جزيره «فاو» پراكنده بودند، انجام پذيرد.
سرانجام در سحرگاه3 دي ماه1365 نيروهاي عمل كننده در قالب يگانهاي متعدد زرهي، پياده و غواص از رودخانه اروند گذشته و به مواضع قواي عراقي حمله بردند، اما دشمن با بهرهگيري از اطلاعات ماهوارهاي آمريكا و آگاهي از حساسيتي كه خود و ايرانيها برروي شاهراه بصره در اين منطقه داشتند، از انجام چنين عملياتي بو برده و شروع به تكهاي ضد غواص و شناور و بمباران عقبه يگانهاي ايراني نمود.
از اينرو عملا كار حمله با مشكل رو به رو شد. با اين حال نيروهاي رزمنده ايران در همان شب نخست عمليات كه با رمز محمد رسول الله(9) به قلب دشمن زده بودند، در جزاير «امالرصاص»، «امالبابي» و «بلجانيه»، «سهيل» و «قطعه» نفوذ كردند، اما عراقيها با همان اطلاعاتي كه آمريكاييها در تلافي رسوايي جريان ايران گيت در اختيارشان قرار داده بود، كاملا در وضعيت كمين و آماده باش به سر ميبردند. به همين دليل برنامه موج دوم و سوم نيروهاي غواص و قايق سواران ايران را با شليك حجم سنگيني از تير و گلوله بر معابر تنگه امالرصاص و بوارين به هم زدند و مانع پيشروي و حتي استقرار آنها بر خطوط تازه تصرف شده گرديدند.
اين حالت تدافعي عراق در9 رده از موانع طبيعي و مصنوعي چيده شده بود، تا آنجا كه كار بر رزمندگان خودي سخت و ناممكن گشت. تنها چاره در پيش روي فرماندهان جنگ، جلوگيري از تلفات بيشتر با عدم اصرار بر ادامه عمليات پس از دو روز مبارزه طاقتفرسا بود تا در فرصتي بهتر (يعني كربلاي پنج، كه ابتدا تلاش فرعي بود و به تلاش اصلي تبديل شد) ضربه كاري و مستقيمتري بر ماشين جنگي صدام وارد آيد.
در اين عمليات كه رزمندگان ايراني از خطوط چند لايه و دژهاي آبي گذشته بودند و جنگ به خشكي كشيده شده بود، براي نخستين بار خط طرح مستحكم موانع دشمن در محور شلمچه شكسته شد. عمليات كربلاي4 كه در خطرناكترين و حساسترين خط نبرد ايران و عراق صورت گرفت، در همان زمان كوتاه خود، خسارات سنگيني را بر دشمن وارد كرد. سقوط سه فروند از هواپيماهاي روسي دشمن، انهدام دهها دستگاه تانك و100 دستگاه خودرو سبك و سنگين به همراه انبوهي از ادوات و تجهيزات نظامي و نابودي6 تيپ و يك گروهان تانك و شمار7060 تن كشته و زخمي و اسير از افسران و سربازان، تلفات و خساراتي بود كه پس از عمليات كربلاي4 كه به فاصله دو هفته پيش از كربلاي5 انجام شد، روي دست فرماندهان ارتش عراق باقي ماند.
